Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Cd-recensies
Score 166, 08 05 2012



CD-RECENSIES


SÜSKIND
Cloud 9 Music CLDM2012011
18 tracks, 39:09

De score voor Süskind is de eerste Nederlandse score die op cd is verschenen sinds Oorlogswinter en Wit licht die in december 2008 allebei op deze geluidsdrager werden uitgebracht. Rudolf van den Bergs film over de dramatische oorlogsjaren van Walter Süskind is aangrijpend en spannend. De score van Nando Eweg en Bob Zimmerman ademt continu een sfeer van onheil en onzekerheid. In de reeks melodieuze, trage composities duikt bij track 4 (Saving the Children) een hoofdthema op en in track 5 (Operation Kidnap) wordt de spanning opgevoerd - onder meer door enkele krachtige melodieuze dreunen - om nadien niet meer te wijken. In de film klinkt de muziek nergens opdringerig - een voor de hand liggende valkuil bij dit genre films - veeleer is sprake van een dienende rol. Daarvan is tijdens de ontroerende finale echter geen sprake. We horen dan Janine Jansen op de viool in de track Summer 1945. Hier staat de muziek meer op de voorgrond. Deze fraaie afsluiting van de korte cd, waarop alleen de wezenlijke gedeeltes van de score staan, heeft volgens componist Bob Zimmerman vooral de functie van ontlading na bijna twee uur oorlogsleed. Süskind is geen vrolijke score, ook niet voor een enkel kort moment. Wel is het een reeks oprechte composities die excelleren door hun welluidende klankkleur en functionele plek in dit onthutsende oorlogsepos.                                                                                                        

PS

IN THE LAND OF BLOOD AND HONEY
Varèse Sarabande 3020671332
13 tracks, 47:08

Angelina Jolie debuteerde als regisseur met dit liefdesdrama dat zich afspeelt ten tijde van de oorlog in het voormalige Joegoslavië in de jaren '90 van de vorige eeuw. De niet bepaald enthousiast ontvangen film heeft een originele score van Gabriel Yared. Hij schreef een gevoelig hoofdthema dat in de openingstrack wordt gezongen door Nataša Mirković die ook de tekst schreef. Van Yareds score staan verder nog twee korte tracks op deze cd die de hand van de meester weliswaar verraden, maar verder niet opvallend zijn binnen zijn rijke œuvre. Het merendeel van de nummers op deze cd bestaat uit Bosnische liedjes waarvan enkele net als het onvermijdelijke Miss Sarajevo niet in de film voorkomen. Opmerkelijk: een deel van de opbrengst van de cd gaat naar SOS Kinderdorpen in Bosnië en Herzegovina.                                                                                                   

PS

FRANTIC
Film Score Monthly Vol. 14, No. 17
22 tracks, 69:17

Van Frantic was al een plaat en cd persing verschenen in 1988 met tien tracks. Deze nieuwe cd biedt ons 22 tracks. De eerste tien tracks zijn dezelfde als de oude persing inclusief het vocale openingsnummer I’m Gonna Lose You van Simply Red. De film start met Harrison Ford als Amerikaanse arts Richard Walker, wiens vrouw Sondra (Betty Buckley) kort na hun aankomst in Parijs voor een doktersconventie gekidnapt wordt. De politie in Parijs werkt niet erg mee en Ford gaat zelf op onderzoek. Dit leidt tot een prachtige, spannende thriller van Roman Polanski. De muziek van Ennio Morricone onderstreept de sfeer in de film. De flügelhorn, gespeeld door Giovanni Santucci, is een hoogtepunt in de score evenals de elektrische basgitaar van Nanni Civitenga. De score is ingespeeld door de Unione Musicisti Di Roma, gedirigeerd door Ennio Morricone zelf die ook de orkestraties deed. De eerste tien tracks zijn ingespeeld voor de plaatopname. Vanaf track 11 horen we nu voor het eerst de filmversie. Hierin zit zoals vaker meer diepgang. Een accordeon die Parijs muzikaal weergeeft doet het ook bij Morricone goed. Track 16 (Airport) doet denken aan La piovra en duurt maar 55 seconden. Het hoofdthema Frantic (track 2) keert in diverse variaties terug, ook in de nieuwe tracks. Het was altijd al een mooie score van Morricone, maar nu met de complete score is het nog mooier geworden. Nocturne for Michele blijft mijn favoriete thema. Dat stond al op de eerste versie. Het uitbundige zestien pagina’s tellende boekwerkje in kleur van Lukas Kendall is bij de opmaak fout gegaan, en er zit nu een los boekje bij met de juiste volgorde van pagina’s. Persoonlijk vind ik het jammer dat I’ve Seen That Face Before van Grace Jones uit 1981 niet op de cd staat. Het komt driemaal in de film terug. Maar dat zal wel met rechten te maken hebben gehad. Conclusie, kopen deze cd. Deze Morricone hoort erbij.   

ST                                                                                                                         

THE ULTIMATE IN THRILLING EROTIC AND RAUNCHY FILMMUSIC!! VOLUME 1
Bmovie
10 tracks, 41:33

Vlak voor hun huidige tournee verscheen van B-Movie Orchestra deze cd met muziek uit obscure B-films. Gedurende tien tracks razen auto's met gierende banden voorbij, zingen de Cinematic Fever Girls oh, ah en na na en horen we tijdens de diverse tracks vette dialogen uit vooral Italiaanse B-films uit de jaren '60 en '70. Snelle en rustige nummers wisselen elkaar af. Het orkest speelt de composities van obscure filmcomponisten als Franco Micalizzi, Armando Sciascia, Stelvio Cipriani en Gert Wilden opvallend authentiek; het lijkt steeds alsof we de originele scores horen. Vooral het hammondorgel versterkt die muzikale sfeer van weleer in menig nummer. Een hoofdrol is weggelegd voor de blazerssectie van het orkest tijdens de eerste tracks.    

PS

MY WEEK WITH MARILYN
Sony Classical 88697-98367-2
26 tracks, 58:40

Twee kapiteins op een schip: gaat dat wel goed? Voor de tragikomedie over Marilyn Monroe's verblijf in Engeland in 1956, toen ze er The Prince and The Showgirl onder regie van Laurence Olivier opnam en een week op stap ging met de jonge Engelse filmassistent Colin Clark, schreven Conrad Pope en Alexandre Desplat een gezamenlijke score. Die klinkt onder meer dankzij enkele fraaie thema's en een aangename klankkleur toch als een eenheid. Enkele nummers schreven beide componisten samen, het merendeel stamt echter van Pope en is luchtig van aard, terwijl de Franse componist voor de serieuze noot zorgt, onder meer in de openingstrack Marilyn's Theme die door Lang Langs pianospel wordt gedragen. Na een vrolijke start worden de composities op den duur dramatischer en trachten ze vooral Marilyns getroebleerde gemoedstoestand evenals de ontluikende liefde van Colin voor haar te ondersteunen. Het nostalgische Such Stuff That Dreams Are Made of is een fraaie compositie van Pope. Ook staan op de cd enkele hits uit 1956 en zingt Michelle Williams, die MM speelt, enkele liedjes die de onsterfelijke diva in films als There's No Business Like Show Business en Bus Stop zong.

PS

MAN ON A LEDGE
Summit Entertainment 530177-2
14 tracks, 36:42

Henry Jackman komt uit de stal van Hans Zimmer. Na enkele ondersteunende opdrachten schrijft de Engelse filmcomponist sinds 2009 geheel eigen scores. Onlangs oogstte hij lof voor zijn muziek voor Puss in Boots. Anders dan de orkestrale score van deze animatiefilm schreef Jackman voor de thriller Man on a Ledge een op het eerste gehoor geheel elektronische score. Maar al gauw blijkt er wel degelijk een orkest voor de opnames te zijn gebruikt. Jackman componeerde klanktapijten die van vrij rustig naar steeds jachtiger en luider evolueren en vooral dienen om de toenemende spanning in de film te benadrukken: springt Nick Cassidy nou wel of niet van een wolkenkrabber in Manhattan? Naar het einde toe, om de spanning nog meer te verhogen, klinken steeds vaker elektronische beats. Op cd klinkt het misschien niet bijster origineel allemaal, maar tijdens het kijken, en vooral gedurende de duizelingwekkende scènes hoog daarboven, is dit best een aardige muzikale begeleiding. Functioneel en anders dan we gewend zijn.

PS

MOSES
Legend CD 38 DLX
Cd 1: 13 tracks, 54:08
Cd 2: 12 tracks, 46:20

Het bijbelverhaal over Mozes met in de hoofdrollen onder andere Burt Lancaster, Anthony Quayle en Irene Papas. Er is van deze tv-serie in 1974 een lp verschenen en pas in 1992 kwam er een dubbel-cd van op de markt in een beperkte oplage. Voor de fans van Morricone was dit goed nieuws, de eerste dubbel-cd van een score van Morricone! De nu uitgebrachte cd-set heeft de dubbele speelduur van de lp, op zes minuten na staat de hele score erop. Ennio Morricone was zelf de supervisor van de tracks die deze keer met de modernste techniek werden geremastered. Bij het beluisteren van deze nieuwste versie hoorde ik echt een metamorfose in de muziek. Alles klinkt zo helder en zuiver dat het net is of er een nieuwe score geschreven is. Er klinken instrumenten die we in de oude versie nooit gehoord hebben. Ik heb de twee versies met elkaar vergeleken en die oude lijkt in een kast met de deur op slot te zijn opgenomen. De nieuwe lijkt recent in een studio te zijn opgenomen. Het is natuurlijk dezelfde opname. Je weet niet wat je hoort. Voor mij dus reden om deze versie te promoten. Want mensen die moeite doen er zoiets moois van te maken moeten gesteund worden. De score zelf heeft een serie prachtige thema´s voor koor en orkest. Ook staan er een paar atonale thema´s op die wat minder in het gehoor liggen, maar nu in deze nieuwe uitgave toch weer een openbaring aan geluiden vormen. Het was overigens de laatste score waar Bruno Nicolai de dirigent was en I Cantori Moderni di Alessandroni aan mee hebben gewerkt. Kortom, voor wie de oude versie al heeft, deze is echt veel mooier.

ST

SUMMER AND SMOKE
Kritzerland KR20020-2
26 tracks, 78:04

Summer and Smoke is een verfilming van een toneelstuk van Tennessee Wiliams. Peter Glenville maakte de film in 1961, de hoofdrollen worden gespeeld door Laurence Harvey en Geraldine Page. De laatste speelt een glansrol als de schuchtere domineesdochter Alma die nog bij haar ouders woont en in het leven niet vooruit lijkt te komen. Elmer Bernstein schreef de muziek en richtte zich daarbij vooral op de tragische Alma voor wie  hij enkele liefdevolle thema's schreef. Haar grote dilemma, volop in het leven staan of op de achtergrond wegkwijnen, verklankt Bernstein in zowel licht dreigende als dromerige composities. Weinig filmcomponisten weten mededogen met de tragische medemens zo treffend naar muziek te vertalen. Maar net zo trefzeker weet hij met enkele scheve akkoorden de warrige gemoedstoestand van Alma's moeder aan te stippen. De originele score is opnieuw uitgebracht en wordt op deze uitgave aangevuld met enkele fanfarestukken alsmede elpeeversies van enkele hoogtepunten zoals Moon-Lake Casino.                                                           

PS

SHAME
Sony Masterworks 91876
15 tracks, 80:20

De soundtrack van de controversiële film Shame van Steve McQueen is een ware mixed bag. Op de cd staan enkele klassieke werken van Bach (gespeeld door Glenn Gould), popnummers als Rapture van Blondie, een bluesnummer van Howlin' Wolf, jazz en een drietal tracks van de originele score. Verantwoordelijk voor de score is de Engelse componist Harry Escott die enige bekendheid verwierf met zijn muziek voor films als Hard Candy (2005) en twee films van Michael Winterbottom (The Road to Guantanamo (2006) en A Mighty Heart (2007)). Voor Shame schreef hij een lange compositie, getiteld Brandon die later terugkeert onder de titel Unravelling. Brandon is de naam van de hoofdfiguur, magistraal gespeeld door Michael Fassbender. Het nummer is eigenlijk één lange orkestrale muziekstroom met op de achtergrond een tikkend geluid dat af en toe op de voorgrond treedt en veel weg heeft van een tikkende tijdbom. De ijle strijkersklanken in Brandon werken langzaam naar een climax toe en intrigeren vooral door hun ondefinieerbare dreiging. In het min of meer identieke Unravelling horen we wederom de vloeiende strijkers maar nu zonder het tikkende geluid. Vermelding verdient Carey Mulligans hartverscheurende uitvoering van het bekende liedje New York, New York. Haar optreden in de film is adembenemend, maar die beelden kunnen na het zien van de film met deze voor-elk-wat-wils-cd moeiteloos worden opgeroepen.

PS

DOWNTON ABBEY
Decca Records 2781146
19 tracks, 54:53

De BBC heeft een gave om kwalitatief hoogstaande tv-series te maken. Downton Abbey is hier een voorbeeld van. Het gaat over een groot landgoed in Engeland waar een welgestelde familie woont met haar personeel. De rollen van zowel het personeel als van de familie worden allemaal subliem gespeeld. Het verhaal begint in 1912, het jaar dat de Titanic zonk. De serie is een lust voor het oog, de kostuums en decors zijn prachtig. De muziek is van John Lunn, een componist die nog maar een paar jaar meeloopt. Toch weet hij een pakkend hoofdthema te schrijven. Jerry Goldsmith zei ooit dat een tv-serie een pakkend hoofdthema moet hebben. Als mensen in de keuken staan af te wassen en ze horen het thema van The Waltons op tv, dan leggen ze de afwas neer en roepen: “It’s The Waltons” Dit was vóór het tijdperk van de vaatwassers: Goldsmith heeft het thema voor The Waltons geschreven in 1972. Zijn principe gaat nog steeds op. Downton Abbey heeft zo’n hoofdthema. Dit thema keert in de serie zelf ook op de achtergrond terug. Ook zitten er een paar vocale nummers in, gezongen door een tenor. Het was vroeger mode om met begeleiding van piano in huis te zingen. Het gaat hier om de betere kringen. Lunn heeft een aantal mooie thema’s geschreven die symfonisch zijn, maar ook een aantal voor piano, strijkers en een sopraan. Al met al een mooie cd die als souvenir van de serie in de platenkast staat, want dat zijn soundtracks. Ik hoop dat er van de tweede serie ook een cd komt, de derde serie is in productie. 

ST

LARILLIRÀ
Legend / GDM 4212DLX
20 tracks, 58:28

100 jaar geleden werd Nino Rota geboren, op 3 december 1911. Ter gelegenheid van dit eeuwfeest is deze cd uitgebracht. Van Rota is al van alles verschenen, maar wat deze cd bijzonder maakt is dat alle tracks van 78 toerenplaten afkomstig zijn die bij de meeste verzamelaars onbekend zijn gebleven. Het zijn dan ook originele opnames waarvan de mastertapes in de jaren '70 al eens bij een brand in een studio vergaan zijn.

We horen liedjes en muziek uit de films:

Treno Popolare (1933) – track 1

Il birichino di papà (1943) – tracks 2-4 gezongen door Chiaretta Gelli, ze speelt de hoofdrol in de film

Il segreto di Don Giovanni (1949) – track 5 gezongen door Gino Bechi

Arriverderci papà (1949) gezongen door Gino Bechi – track 6

La strada (1954) gezongen door operazangeres Nilla Pizzi, orkest: Armando Trovajoli  – track 7, Natalino Otto – track 20

Il bidone (1955) gezongen door Bruno Rosettani – track 8

La bella di Roma (1955) gezongen door Silvana Pampanini – tracks 9 en 10, Katyna Ranieri met orkest onder leiding van Riz Ortolani – track 18

Io piaccio (1955) gezongen door Peter van Wood – tracks 11 en 12, Nella Colombo, orkest onder leiding van Carlo Savina – track 19

War and Peace (1956) gezongen door Julia de Palma – track 13, en Armando Sciascia – track 14

Ragazze al mare (1955) gezongen door Franco Bolignari met orkest onder leiding van Armando Trovajoli – track 15

Le notti di Cabiria (1957) gezongen door Nicola di Bruno – track 16, en Sergio Bruni – track 17

De krasjes en clicks zijn perfect weggewerkt uit deze oude plaatopnames. Ik ben redelijk compleet met Rota, maar veel van deze 78 toerenplaten (niet alle) ontbreken ook in mijn verzameling. Het is daarom een geweldige aanvulling, bovendien is een bravo voor de remastering op zijn plaats. Nino Rota zoals u hem nog niet kent, liedjes uit oude films.

Een echte must voor de liefhebbers van Rota. Eindelijk weer iets nieuws van de maestro!

ST

Gerelateerde links
 Startpagina

Score 166
Andere artikelen:
Cd-recensies
Boekbespreking - Zwijgende films bestan niet
Oscar 2012 - De debutant en de gevestigde heren
Pascal Plantinga - Interview
Abel Korzeniowski - Interview
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy