Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Christopher Young - Interview
Score 170, 20 11 2012



MUZIEK VOOR EEN ONZICHTBARE WERELD

Christopher Young en zijn score voor Sinister

Sinister is een film van regisseur Scott Derrickson die zeven jaar geleden veel indruk maakte met The Exorcism of Emily Rose. Christopher Young componeerde voor deze film een angstaanjagende en intense horrorscore. Voor Sinister kwam hij opnieuw voor de dag met muziek die zowel griezelig als inventief klinkt en grenst aan sounddesign en experimentele muziek. Young vertelde Score waarom een voor de hand liggende orkestrale score volgens hem en regisseur Derrickson ongeschikt was.

Christopher Young (Redbank, New Jersey, 1957) heeft in de afgelopen dertig jaar de muziek geschreven voor meer dan honderd films. Hij viel voor het eerst op met zijn innovatieve, donkere horrormuziek voor Clive Barkers Hellraiser (1987). In de daaropvolgende jaren vergaarde hij meer roem met scores voor horrorfilms als Hellbound: Hellraiser II (1988), Urban Legend (1998), The Grudge (2004) en Drag Me to Hell (2009). Maar hij maakte ook naam met scores voor diverse genres zoals thrillers (Copycat, 1995), komedies (The Man Who Knew Too Little, 1997), actiefilms (Entrapment, 1999), psychologische films (The Shipping News, 2001), stripverfilmingen (Spider-Man 3, 2007) en historische drama's (Creation, 2009). Vorig jaar had hij succes met zijn score voor Priest - een horrorfilm, wat anders? - en vooral met zijn jazzscore voor The Rum Diary. Naast het componeren van filmmuziek is Young al meer dan tien jaar professor aan de Muziekafdeling van de University of Southern California in Los Angeles.

Scott Derrickson schreef het script voor zowel The Exorcism of Emily Rose als Sinister. De samenwerking met Derrickson bij Sinister heeft Young als geweldig ervaren. ʽHet is een fantastische film. Mijn muziek beviel Scott erg goed en hij begeleidde mij uitstekend. Hij weet veel van filmmuziek en hij is dol op horrorfilms wat altijd een plus is. Maar net zo belangrijk is dat hij een uitstekend verhalenverteller is.ʼ Sinister is een found footage film net als The Ring. ʽHet gaat om een super-8-film die ergens op zolder wordt gevonden en die vervolgens het leven van een familie te gronde richt. Het leuke aan de score is dat het een geheel andere score is dan ik in het verleden heb gedaan. Het is elektronische muziek die grenst aan sounddesign, er wordt geen orkest gebruikt. Ik geloof dat dit mijn eerste horrorfilm zonder orkest is en zelfs als ik een orkest had gebruikt, dan had ik ervoor gezorgd dat de muziek niet orkestraal had geklonken en dat vind ik wel bijzonder.ʼ

                           
     Ethan Hawke in Sinister.

Wie bepaalde dat het een elektronische score zonder echt orkest moest worden? ʽScott Derrickson zei: Luister, Chris, om te beginnen hebben we geen geld voor een orkest, maar ook al hadden we het wel, dan denk ik niet dat het goed zou werken bij deze film. Hij vond dan ook dat het een score zonder echte instrumenten moest worden. Hij zei: Chris, laat de muziek klinken als sounddesign. Ik hoef geen thema's, ik ben alleen maar geÔnteresseerd in geluiden die op een dramatische wijze dit overweldigende wezen genaamd Mr. Boogie creŽren. De verschijning van Mr. Boogie is een mysterie, het is een onzichtbaar wezen en daardoor hebben we hier te maken met een spookverhaal. Gedurende een groot deel van de film zien we dit monster niet en ook niet dat hij veel onheil aanricht. Eigenlijk is het zo dat je het kwaad in de film overal en altijd voelt en dat is behoorlijk eng. Ik ben steeds van mening geweest dat in de beste horrorfilms meer onzichtbaar dan zichtbaar behoort te zijn en dat de muziek in staat moet zijn de onzichtbare wereld die de film beschrijft tastbaar te maken.ʼ

De vraag is of er voor deze geheel elektronische score toch een akoestisch instrument werd gebruikt en wie het heeft bespeeld. Young onthult dat op ťťn instrument na alles elektronisch was. ʽHet enige instrument dat live werd bespeeld is mijn piano hier in mijn studio. Het eerste instrument dat tijdens Portrait of Mr. Boogie, de opening track op de cd, te horen is, is een duduk, dat wil zeggen een sample van dit blaasinstrument uit het Midden-Oosten dat elektronisch is geprogrammeerd. Een heleboel instrumenten klinken weliswaar akoestisch, maar geen ervan is live gedaan. Ik heb een elektronische score gecomponeerd achter het toetsenbord en daarbij heb ik geen gebruik gemaakt van een groep muzikanten die de muziek daadwerkelijk heeft uitgevoerd.ʼ

Maar er is iets nieuws aan deze score: Young heeft de muziek voor de cd bewerkt. ʽWat ik uiteindelijk met deze cd heb bereikt is iets dat ik echt nog nooit eerder heb gedaan. Nadat ik de score voor de film had voltooid en de onderhandelingen voor de cd waren afgerond, besloot ik mij opnieuw te verdiepen in de muziek en deze geheel te bewerken voor de cd. Je vraagt je misschien af waarom ik zoiets raars deed. Ik heb lang geloofd dat je dik tevreden moet zijn wanneer scores grenzen aan sounddesign en heel goed werken in een film. Wanneer je nu de muziek uit de film haalt, kan het zo zijn dat die muziek niet om aan te horen is aangezien de logica ontbreekt zoals die in de film wordt gevolgd. Die logica betreft dan de wijze waarop tonale muziek wordt gecomponeerd, wat bij de meeste filmmuziek het geval is, namelijk met behulp van toonsoorten, thema's en melodieŽn. Ik werd me ervan bewust dat de muziek van Sinister geen goede luisterervaring zou gaan worden zoals die mij voor ogen stond. En aldus gebruikte ik de originele muziek als uitgangspunt om een geheel nieuwe score te maken die net zo klinkt als andere scores. Gedurende de eerste elf tracks hoor je hoe ik voor de cd het materiaal helemaal opnieuw heb bewerkt, herontdekt en zelfs opnieuw heb bedacht. En dan, na track 11, is er een stilte waarna een suite volgt die bestaat uit allemaal cues uit de film. Zelfs die muziekstukjes zijn bewerkt en overgedubd, maar hun bron staat dichter bij de muziek uit de film. Die suite duurt een minuut of tien en is meer een continu stuk. En dan beŽindig ik de cd vreemd genoeg met een remix van een van de thema's: een horror dance track. Nogal bizar dus, maar ik ben heel erg in mijn nopjes met de cd.ʼ

Sinister verscheen op VarŤse Sarabande (3020671732). 
                  

Een uitgebreide versie van dit interview verschijnt volgende maand in Score 170.

PS



Gerelateerde links
 Startpagina

Score 170
Andere artikelen:
Boekbespreking - Vrouwelijke / mannelijke filmmuziek
Marvin Hamlisch - In memoriam
Ennio Morricone - Concertverslag
Bart Westerlaken - Interview
Christopher Young - Interview
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy