Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Ennio Morricone - Concertverslag
Score 170, 09 03 2013



ENNIO MORRICONE CONCERT IN HET SPORTPALEIS TE ANTWERPEN
Of je nu een filmmuziekliefhebber bent of niet, er zijn een aantal melodielijnen waar iedereen bekend mee is. Grote voorbeelden hiervan zijn natuurlijk E.T. en Star Wars van John Williams. Maar ook de muziek van de klassieke westerns zoals Once Upon a Time in the West en The Good, the Bad and the Ugly van Ennio Morricone kom je nog regelmatig tegen. Maar is het zo bekend bij de mensen om het Sportpaleis in Antwerpen op 22 december jongstleden helemaal te vullen? Het antwoord werd gegeven door de presentator van deze avond: bijna 16.000 mensen waren gekomen om Ennio te bewonderen. De goede man is 84 jaar oud en liep verbazingwekkend kwiek het podium op onder een staande ovatie van het Sportpaleis.

Ennio dirigeerde het Orkest der Lage Lan-den ondersteund door het ongeveer 100-koppige jonge koor Fine Fleur. Ook had Ennio eigen muzikanten meegenomen zoals de sopraan Susanna Rigacci en Gilda ButtÓ op piano. Verder had het orkest ondersteuning van Italiaanse muzikanten op drum, toetsen, bas- en elektrische gitaar.

Het eerste deel van de avond was opgedeeld in vier delen. Elk deel was een suite met nummers uit verschillende films. De eerste suite, getiteld Het leven en de legende, opende met The Untouchables. Ook Once Upon a Time in America en The Legend of 1900 waren in deze suite opgenomen. De toon was gezet voor een hele mooie avond.

De tweede suite, genaamd Hulde aan Bolognini, bestond uit de muziek van twee films van Mauro Bolognini, namelijk Per le antiche scale en L'ereditÓ Ferramonti. Weer mooie muziek uit deze voor mij onbekende Italiaanse films. Ook de muziek was mij onbekend maar daardoor des te mooier.

Ook de derde suite, Rondgestrooide papieren, bestond uit oude Italiaanse films met onder andere Il clan dei Siciliani waar de extra Italiaanse muzikanten goed uit de verf kwamen. Verder bestond de suite uit H2S, Metti una sera a cena en zij werd afgesloten door Maddalena waar koor, orkest en extra muzikanten goed tot hun recht kwamen.

Als laatste suite van de avond, genaamd Moderniteit van de mythe in de films van Sergio Leone, kwamen eindelijk de Italiaanse westerns voorbij met solo's voor de sopraan Susanna. De suite opende met het thema van The Good, the Bad and the Ugly. Dit ging over in Once Upon a Time in the West en A Fistful of Dynamite om af te sluiten met de oh zo mooie The Ecstasy of Gold uit The Good, the Bad and the Ugly. De pauze werd ingeluid door een daverend applaus.

Na de pauze opende Ennio met Ostinato Ricercare per un'immagine dat langzaam begon en toewerkte naar een snel en vrolijk deel. Daarna was er een combinatie van Casualties of War en Abolisson. Deze combinatie ging van gevoelig emotioneel naar een vrolijker, sneller einde. Het was een zeer mooie combinatie van koor en orkest en mijn hoogtepunt van dit concert.

Vervolgens werden de prachtige werken Chi Mai, Nuovo Cinema Paradiso en MalŔna ten gehore gebracht. Maar die
konden niet tippen aan de finale van de avond: drie delen van The Mission, namelijk Gabriel's Oboe, Falls en On Earth as it is in Heaven. De mooie hobosolo werd gespeeld door de eerste hobo´ste van het orkest en de werken werden afgesloten met het samenspel van hobo, orkest en koor. Dit was een waardige afsluiting van deze avond.

Was het voorbij? Nee, de kwieke Ennio kwam nog drie keer terug op het podium voor drie toegiften. Misschien kwam dit wel door het overdaverende applaus dat maar bleef aanhouden in het Sportpaleis. De eerste was de bekende Here's to You uit de film Sacco e Vanzetti. Deze toegift werd gevolgd door The Ecstasy of Gold om Susanna een bloemetje te geven. Na de laatste toegift On Earth as it is in Heaven nam Ennio alle partituren mee om aan het publiek te laten zien dat de avond echt voorbij was. Al met al heeft Ennio meer dan drie uur op het podium gestaan.

Als ik naar een filmmuziekconcert ga is er vaak een scherm achter het orkest met beelden van de films. Persoonlijk ben ik hier geen fan van. Ik betrap mij er regelmatig op dat ik die film ga kijken en daardoor niet meer op de muziek let. Ennio schijnt hier ook niet van te houden. Je moet je eigen fantasie laten werken bij zijn muziek. Er werden daarom alleen beelden getoond van het optreden. Ik kon dat zeer waarderen. Het was erg fascinerend om Ennio te zien dirigeren. Hij is niet de beste dirigent die ik heb gezien maar ook zeker niet de slechtste. Hij dirigeert erg zakelijk en ik zie niet echt emotie in zijn bewegingen. Dit kan natuurlijk aan zijn hoge leeftijd liggen, maar hij had het orkest prima onder controle. Het koor werd apart gedirigeerd door de koorcoach Stefano Cucci.

Al met al een geweldig avond, en ik ben erg blij dat ik dit heb mogen meemaken. Natuurlijk had ik dit concert liever gezien in een kleinere, intieme concertzaal. Maar 16.000 mensen kun je slecht ergens anders plaatsen. Het Sportpaleis is niet de meest ideale ruimte voor een concert. Het is er erg warm en de ventilatoren maken veel lawaai in de rustige momenten. Verder zijn die plastic stoeltjes niet prettig, vooral als je aan de zijkant van de zaal zit. Ze kijken allemaal naar het midden en daardoor zijn ze niet naar het podium gericht. Het geluid was goed en het programma was natuurlijk geweldig waardoor deze tekortkomingen verdwenen als sneeuw voor de zon. Mocht je ooit nog een kans krijgen om Ennio te zien dirigeren, dan kan ik het je zeker aanraden. Zo kwiek als hij eruit zag kan hij vast nog een paar jaartjes mee.              

Anton Smit

Gerelateerde links
 Startpagina

Score 170
Andere artikelen:
Boekbespreking - Vrouwelijke / mannelijke filmmuziek
Marvin Hamlisch - In memoriam
Ennio Morricone - Concertverslag
Bart Westerlaken - Interview
Christopher Young - Interview
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


ę 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy