Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Vidjay Beerepoot - Interview
Score 177, 03 08 2014

MUZIEK DIE DE FILM DIEPTE GEEFT

In gesprek met filmcomponist Vidjay Beerepoot


Even leek het er in 2006 op dat Nederland zou worden overspoeld met horrorfilms. Al gauw na Dood eind volgde dat jaar de horrorfilm Sl8n8. Maar even snel als het gevreesde genre was opgedoken verdween het weer. Of De poel, een horrorfilm van vaderlandse bodem die vorige week in roulatie ging, het Nederhorrorgenre nieuw leven inblaast, moet nog maar even worden afgewacht. Een onmisbaar element voor het welslagen van een horrorfilm is de muziek. Vidjay Beerepoot (foto) sprak met Score uitgebreid over de muziek van De poel.

In De poel van Chris W. Mitchell maken we kennis met een groep wildkampeerders, bestaande uit vader Lennaert (Gijs Scholten van Aschat), moeder Sylke (Carine Crutzen), vriend Rob (Bart Klever) en hun kinderen. Aan de oever van een poel ergens in Nederland gaat het helemaal mis wanneer onbekende krachten de groep in hun greep krijgen. Lange tijd leek het erop dat David van der Heijden de muziek voor De poel zou doen. Regisseur Mitchell had het liefst met zijn vaste componist gewerkt, maar deze moest wegens andere projecten op het laatste moment afzeggen. En zo werd Vidjay Beerepoot (32) bij de film betrokken. Dat gebeurde in een laat stadium, halverwege maart van dit jaar, toen al vaststond dat de film op 1 mei in roulatie zou gaan. In vier weken klaarde hij vervolgens de klus. Beerepoot: ʽHet ging allemaal heel snel. Toen ik erbij kwam, was de film al klaar; de montage was op slot. Ik kreeg een planning van het productiebedrijf en die vonden dat ik eigenlijk een maand eerder had moeten beginnen. Dus het is in heel korte tijd gedaan.ʼ

Diepte

De regisseur en de producent hadden hele specifieke ideeën en wensen over hoe de muziek zou moeten zijn. Die moest vooral de ontwikkeling van de steeds gekker wordende hoofdpersoon Lennaert ondersteunen. Hoe is Beerepoot aan de slag gegaan? ʽToen ik begon waren er nog een aantal problemen met de film, vooral verhaaltechnisch: hoe kunnen we de dingen beter vertellen. Ik heb een aantal ideeën aangedragen om het met de muziek ietsje meer diepte te geven en ietsje meer verhalend te laten zijn zover het nog kon. Ik heb de film gezien met tempmuziek en daar waren ook een aantal dingen waarvan ik dacht: dat kunnen we misschien beter doen.ʼ Ondanks de tijdsdruk wist Beerepoot met zijn muziek bij een aantal scènes accenten te leggen die de film ten goede kwamen.

ʽZoals het moment vlak voordat de moeder wordt vermoord, wanneer vader en moeder nog met zijn tweeën zijn in hun tent. Eerst was het een soort van soundscape die eng klonk. Toen heb ik geprobeerd om daar iets heel warms van te maken, een soort van contrast, om hun band ook te versterken en dat werkte goed. Een ander moment was de scène waarbij voor mij de film een beetje omslaat als iedereen gaat kotsen na het eten van de aal. Dat vond ik de moeilijkste scène, daar heb ik ook het meeste tijd aan besteed omdat dat ook klankmatig de overgang betekende van alles wat ervoor was naar het eind van de film.ʼ Een rode draad door de film vormen de ontmoetingen van vader Lennaert met een mysterieuze vrouw die hij in het bos tegenkomt. ʽIk dacht: laten we het wat mooier maken zodat hij wat meer motivatie heeft om dan ook daadwerkelijk naar haar te luisteren en bij haar te zijn, want dat zat er eerst helemaal niet in. Dat heb ik voorgelegd en geprobeerd en dat vond iedereen heel erg goed en dat zit er nu ook in. Dit zijn allemaal van die kleine dingetjes die net wat meer diepte geven in de hele film. En dat was ook wel nodig, denk ik.ʼ

Horrorfilms kunnen niet zonder geluiden of zelfs de suggestie daarvan. Voor het broodnodige sounddesign was Wart Wamsteker verantwoordelijk. ʽIk heb heel nauw met hem samengewerkt. Hij had goede ideeën en soms loopt de muziek over in geluid en andersom. Maar dat is allemaal heel bewust op elkaar afgestemd. Ik probeer een film altijd te benaderen vanuit het verhaaloogpunt en uiteindelijk hebben we heel gedetailleerd gekeken naar wat voor soort geluiden en wat voor soort muziek we wilden gebruiken.ʼ Dat de score op veel vooral dreigende momenten meer weg heeft van angstaanjagende geluiden spreekt voor zich in het huidige tijdsgewricht waarbij geluid en muziek in films dikwijls een harmonieus huwelijk aangaan. Beerepoot is anderzijds zeker niet vies van een sterk melodische compositie. ʽIk vind het altijd mooi om melodieuze muziek te schrijven en ik begrijp ook dat dat bij sommige films niet toepasselijk is. Een groot deel van de film was eigenlijk meer geluid en op die momenten werkt dat heel goed, maar gedurende de rest van de film werden we daar een beetje moe van, dus toen hebben we afgesproken om er op andere momenten hele kleine stukjes melodie in te stoppen. We kwamen erachter dat het allemaal nog een beetje vlak was en toen heb ik als test een stukje gemaakt met een melodie eronder en dat werkte goed zo.ʼ

Voor de opnamen werd besloten geen orkest in te huren. ʽNee, helaas, het is allemaal met de computer gedaan, want er was geen budget en geen tijd voor. Ik heb wel zang opgenomen en met de geprepareerde vleugel in de studio heb ik wat dingen gedaan. Er zit ook gitaar in, maar verder is alles gewoon met de computer gemaakt.ʼ Die gitaarklanken vallen tijdens het kijken bij twee scènes op. ʽDe eerste keer dat je gitaar hoort is op het moment dat de groep bij de poel aankomt en het allemaal heel gemoedelijk is. Mijn eerste idee was helemaal geen gitaar, maar wat meer orkestraal. De wens van de regisseur was toch om het wat kleiner te houden. De gitaar vond hij heel mooi en die springt er wel een beetje uit. Op het eind wilden we pro-beren om het een warm gevoel te geven en de gitaar terug te laten komen als het allemaal weer goed is. Nou ja, uiteindelijk is het dan toch net niet goed .....ʼ

                                Gijs Scholten van Aschat in De Poel
 
De opnamen vonden plaats zowel in Amsterdam als in Los Angeles, de woonplaats van Beerepoot. Hoe is hij daar terechtgekomen na zijn studie aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (HKU)? ʽIk heb van 2001 tot 2004 aan de HKU muziektechnologie gedaan, zo heette dat toen nog. Na mijn afstuderen heb ik nog een jaar Voortgezette Kunstopleiding Muziek gedaan, dat was een postgraduate opleiding. Daarna ben ik gaan werken in Nederland en in 2010 ben ik in Amerika gaan studeren aan de University of Southern California (USC) in Los Angeles.ʼ Wat kwam er bij deze studie aan de USC allemaal kijken? ʽIk zat in een klas van twintig mensen. USC is nauw verboden aan alle grote componisten. Ik kreeg in de tweede week al een stageplek aangeboden en dat heb ik ook een tijd gedaan. Op gegeven moment kostte me dat best wel veel tijd en ik wilde verder met mijn opleiding, want een stage in Amerika betekent voornamelijk niet heel veel doen, maar vooral veel kijken. Ik heb er wel heel veel van geleerd.ʼ Maar ook de contacten buiten de opleiding in Los Angeles waren waardevol. ʽLater heb ik Tom Holkenborg, Junkie XL, leren kennen. Eigenlijk helemaal niet werk gerelateerd, maar we hebben een paar keer afgesproken en toen heb ik hem verteld dat ik op dat moment daar aan het studeren was en toen vroeg hij of ik hem wilde helpen met een aantal opdrachten.ʼ Niet veel later verhuisde Holkenborg naar Remote Control. In deze studio van Hans Zimmer raakte ook Beerepoot verzeild. ʽToen heb ik Hans Zimmer veel geholpen bij allerlei projecten: orkestreren, muziek schrijven en dat soort dingen.ʼ

Workshop

Een unieke ervaring vormde een workshop bij de ASCAP (American Society of Composers, Authors and Publishers, vergelijkbaar met Buma/Stemra in Nederland). ʽJa, heel bijzonder. Kijk, ik heb eerst aan de USC gestudeerd. Dat was voor mij het meest bijzondere wat ik heb gedaan, want dat is echt de opleiding voor het schrijven van filmmuziek en dan vooral het opnemen met een orkest in de grote studio's met alle grote muzikanten. Daar heb ik ontzettend veel geleerd en de ASCAP-workshop is eigenlijk iets soortgelijks maar dan in één maand. Iedereen kan zich ervoor aanmelden, maar het is heel moeilijk om daar zo bij te komen. Omdat ik de opleiding aan de USC had gedaan is die workshop heel goed verlopen. En het is gewoon te gek als je zelf voor een groot orkest staat in de Fox studio's.ʼ

Waarom is hij in Los Angeles blijven wonen na zijn studie aldaar? ʽEigenlijk wilde ik daar alleen studeren. Tijdens de studie bleek dat mensen toch wel onder de indruk waren van wat ik deed en ik heb ook tijdens mijn opleiding alle grote awards van de USC gekregen die je maar kon krijgen. En daardoor gingen heel veel dingen daar lopen, want Garry Schyman, een docent van mij en een van de grootste gamecomponisten, zei: ik wil je helpen. Tom wilde mij ook helpen en Harry Gregson-Williams heeft nog gevraagd of ik bij hem wilde werken. En op gegeven moment kwamen de agents naar mij toe, die wilden heel graag met mij in zee. Ook ASCAP wilde me heel graag helpen, dus toen dacht ik: ik kan net zo goed hier blijven, want het werk in Nederland en Europa gaat in principe gewoon door. Dat kan ik ook in Los Angeles doen en nu ben ik aan het heen en weer reizen. Ik heb het hartstikke druk.ʼ

                                       Carina Crutzen in De Poel
 
In 2004 richtte Beerepoot in Nederland het bedrijf SoundVibe op. ʽMijn opdrachten gaan allemaal via dit bedrijf. In Amerika werkt dat dan weer anders, want ik ben daar een freelancer. Daar hoef je niet per se een rechtsvorm of een eenmanszaak te hebben. Dus als ik daar werk, werk ik op mijn eigen naam en als ik voor Europa werk, dan is dat via mijn bedrijf.ʼ Naast twee Sinterklaas-films heeft hij in Nederland vooral voor de televisie gewerkt, onder meer voor SBS en Endemol. Ook waren er projecten in Hollywood. ʽIk heb bij een paar grote Amerikaanse films geholpen. De Amerikaanse films die ik zelf gedaan heb zijn kleine independent films en dat is heel leerzaam. Kijk, voordat je bij de grote jongens hoort, gaat daar natuurlijk heel veel tijd in zitten. De dingen die ik in Europa doe zijn best wel groot. De poel was een kleine film hier, maar ik ben nu met een grote animatiefilm bezig die als het goed is wereldwijd wordt uitgebracht en die wordt in Nederland gemaakt. Het is heel bizar hoe het dan op een bepaalde manier samenkomt, want dit zijn opdrachten die ik nooit had gekregen als ik alleen maar in Nederland was gebleven.ʼ 

Trippel Trappel heet de animatiefilm en die komt in oktober in de bioscopen. De muziekopnamen vinden in juni in Luik plaats met het Koninklijk Filharmonisch Orkest van Luik. Daarnaast is Beerepoot nog bezig met een andere film. Het betreft hier een productie voor Warner Bros die ook deels in Nederland wordt gemaakt.

PS

Gerelateerde links
 Startpagina

Score 177
Andere artikelen:
Boekbespreking - College van Morricone
Lyn Murray - Portret
Lucas Vidal - Interview
Vidjay Beerepoot - Interview
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy