Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Gent 1999 - Verslag
Score 113, 17 03 2006



GENT: FILMMUZIKALE HOOGTEPUNTEN - Verschenen in Score 113, december 1999

Ook dit jaar was het weer zover: het 26e Internationaal Filmfestival van Vlaanderen in Gent. Traditiegetrouw met een door Dirk Brossé georganiseerd filmmuziekconcert in de Vlaamse Opera, veel films en andere festiviteiten. Score was erbij. En we zeiden het al vele keren eerder: Gent is niet alleen een mooie stad waar het aangenaam toeven is, maar tijdens het jaarlijkse filmfestival, nu van 5 tot 16 oktober jl., is het vooral sfeervol met vriendelijke organisatoren die alles tot in de puntjes willen regelen. Score zag het concert en deed drie interviews met gastcomponisten.

Concert

Op 7 oktober was het concert in de Vlaamse Opera in Gent, een Belgische variatie op theater Carré. Heel intiem en je zit boven op het podium. Dirk Brossé dirigeerde vol elan het Nationaal Orkest van België. Het concert werd geopend met de jaarlijkse filmfestival Ouverture, door Brossé zelf gecomponeerd en een echte openingshymne. Daarna dirigeerde hij de muziek van Stephen Warbeck voor diens muziek van Mrs. Brown, een heel langzaam, maar uiterst sfeervol, melancholisch muziekstuk dat heel goed werd gespeeld en ook Warbecks goedkeuring kon wegdragen.

Jean-Claude Petit verving de eerder aangekondigde Maurice Jarre en dirigeerde zijn eigen muziek van Le hussard sur le toit. Het gedeelte voor de pauze werd afgesloten met een kwartier durende suite met muziek van Elliot Goldenthal voor Interview With the Vampire, Batman & Robin, Cobb en Alien 3. Ook dit keer dirigeerde Brossé.

Na de pauze was het de beurt aan muziek van de Belgische componist Frédéric Devreese. Zijn 70ste verjaardag werd gevierd met een hommage van muzikale hoogtepunten uit zijn lange carrière. Achtereenvolgens kon men luisteren naar muziek uit Un soir un train, Het sacrament, L'oeuvre au noir, La partie d'échecs en muziek van twee klassieke werken Concertino voor Cello en Pianoconcerto 1. De lange muzikale fragmenten, de toespraken en changementen tussendoor zorgden ervoor dat het programma na de pauze heel erg uitliep. Alleen al het eerbetoon aan Devreese duurde 100 (!) minuten, terwijl het programma voor de pauze nauwelijks drie kwartier duurde. Warbeck, zoals hij later vertelde, was uitermate geïrriteerd dat dit allemaal zo lang moest duren, vooral ook omdat na deze veel te lange Devreese-show zijn thema voor Shakespeare in Love, een heel romantisch liefdesthema, nog moest komen. Bijna als mosterd na de maaltijd. Al met al een interessant concert met een al te nadrukkelijk accent op Devreese's verjaardag.

Goldenthal

Voor het eerst Elliot Goldenthal interviewen is een hele belevenis. Vooral als je daarvoor maar 20 minuten de gelegenheid hebt en je de eerste vijf minuten toch nodig hebt om je (Score) te introduceren. Voor Goldenthal verwijzen we naar Score 103. Dit artikel en zijn ontmoeting in Gent bevestigen dat Goldenthal een van de grootste Amerikaanse filmcomponisten van dit moment is. En dan te beseffen dat hij slechts een derde van zijn tijd met film bezig is. De rest van de tijd componeert hij voor theater en de concertzaal. Hij noemt zichzelf dan ook een componist en geen filmcomponist.

Door critici wordt hij de nieuwe Bernard Herrmann genoemd. Diens muziek vindt hij de beste die er bestaat omdat Herrmann in muzikaal opzicht het uiterste wist te halen uit zijn composities. "Herrmann is a minimalist," aldus Goldenthal omdat de basis van zijn muziek slechts uit enkele noten bestond. Blank Generation (1979) was Goldenthals eerste score. Pas tien jaar later maakte hij zijn volgende (Pet Sematary).

Daartussen deed hij uitsluitend concerten. Hij experimenteert veel; geen film is hetzelfde. Klassiek, jazz, synthesizer en pop wisselen elkaar af. Soms allemaal in één film (Heat). Alien 3 was "experimenting". In Batman gebruikte hij een theremin. In Cobb jazzklanken. Demolition Man was "funny, not real."

Herrmann, Rota, Glass en Wagner zijn zijn grote muzikale voorbeelden. Het leeuwendeel van zijn muziek is niet thematisch. Goldenthal zal zijn eigen filmmuziek nooit dirigeren, "because I'm a composer, not a conductor." Het liefst blijft hij tot het laatste moment als componist aan het werk, altijd bijgestaan door zijn vaste orkestrator Robert Elhai.

Warbeck

Stephen Warbeck is een blijmoedige, ongeveer 45-jarige, echte Engelsman, die nog steeds moet bekomen van alle aandacht rond het succes van Shakespeare in Love. Met Warbeck hadden we een interview van bijna drie kwartier. Dit verslag bewaren we tot de volgende Score. Heel onverwacht was het interview met Jocelyn Pook die nog midden in de commotie zat van de publiciteit rond Eyes Wide Shut. Een heel nerveuze jonge vrouw, "I have a boyfriend in Amsterdam," maar uitermate getalenteerd. Haar interview lezen we elders in deze Score.

Workshop

Op vrijdag 8 oktober werd onder de titel Making Music Look Great een workshop georganiseerd. Enkele componisten en filmmakers gunden de aanwezigen een blik achter de schermen van de filmmuziekproductie. Ze praatten vrijuit over hun werkmethodes, alsook over de diverse moeilijkheden en uitdagingen waar zij in hun beroep mee worden geconfronteerd. En over de erkenning, de voldoening en de beloning die een geslaagde score met zich meebrengt. Ook juridische aspecten kwamen aan bod.

Cinema Musica

Tijdens het festival werd de dubbel-cd Cinema Musica - Het Beste van de Vlaamse Filmmuziek (Universal 545000-2) gepresenteerd. Een uniek document omdat iets dergelijks nog nooit eerder was gedaan en hiermee de beste filmmuziek uit de kleine Vlaamse filmmuziekgeschiedenis werd gepresenteerd. Jos Vandervelden van het Belgische Radio 1 produceerde en verdient alle lof. Op de eerste cd staan 18 liedjes, waarvan 17 uit films die tussen 1971 en 1996 werden gemaakt.

Een collector's item is de song Zonder Jou uit de film Mira (1971) van regisseur Fons Rademakers, gezongen door Liesbeth List, maar gecomponeerd door Georges Delerue. Andere songs zijn van Noordkaap, The Blueberry Hillbillies, Eric Andersen, Ann Christy, Raymond van het Groenewoud, Wannes van de Velde, Arno Hintjes, Roland en The Radios.

Cd 2 bestaat geheel uit instrumentale muziek. En dan komen de echte filmthema's aan bod. Laurens van Rooijen horen we met muziek uit Eline Vere, Frédéric Devreese met muziek uit Het sacrament en Benvenuta, Dirk Brossé met Boerenpsalm, Licht en Daens, Wim Mertens met The Belly of an Architect, Raymond van het Groenewoud met Walhalla, Theo Nijland met Gaston's War, Jean Blaute met Na De Liefde en Michel Herr met Just Friends. De cd sluit af met een suite van het Vlaams Radio Orkest waarin tien filmthema's de revue passeren. Een heel gevarieerde cd met kleine wals- en tangomuziekjes tot symfonische scores.

Cinema Musica is een bijzondere uitgave en een cultuurhistorisch muzikaal monument. Proficiat!!

JW

Gerelateerde links
 Startpagina

Score 113
Andere artikelen:
Shopping in London - Verslag
Gent 1999 - Verslag
De Engelse vrouwengolf (deel 1) - Beschouwing
Boekbespreking - The Invisible Art of Film Music
David Arnold - Portret
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy