Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Geschiedenis van de Oscar Beste Muziek (deel 1) - Serie
Score 107, 04 05 2006



De geschiedenis van de Oscars voor de beste filmmuziek – Verschenen in Score 107, juni 1998

Deel 1 (1934-1945): Een overdaad aan filmmuziek

De beginjaren

Toen de sprekende film zijn intrede deed in 1929, veranderde ook de rol van filmmuziek ingrijpend. Niet langer zou de pianist of het orkest in de bio­scoop­zaal de film van een klanktapijt voorzien. Het was nu de beurt aan de film­com­ponist om films met muzikale klanken bij te kleuren. Filmmuziek ondersteunde de dramati­sche hoog­tepunten van het filmverloop en de psychologische ontwikkelin­gen van de spelers.

De prille Academy of Motion Picture Arts and Sciences stelde vanaf de beginjaren van haar filmonderscheidingen met de regelmaat van de klok nieuwe prijscategorieën in. Filmmuziek was al in 1934 aan de beurt om jaarlijks met een Oscar te worden onderschei­den. Bescheiden dat wel, want er waren slech­ts drie genomi­neerden in de cate­gorie Best score. (Ook nieuw was de catego­rie Best song.) De volledige lijst zag er des­tijds zo uit:

-One Night of Love, Louis Silvers (Columbia)
-The Gay Divorcee, Max Steiner (RKO Radio)
-The Lost Patrol, Max Steiner (RKO Radio)

Winnaar werd Louis Silvers, hoofd van de muziekafdeling van de Columbia Studios. De muziek zelf was gecomponeerd door Victor Schertzinger (tevens regisseur) en Gus Kahn. In de jaren 1934-1937 won niet de filmcomponist de Oscar, maar het hoofd van de muziekafdeling van de betreffende studio. Uit bovenstaande lijst valt zo af te leiden dat Max Steiner destijds hoofd muziekafdeling was van RKO Radio en twee nominaties ontving. Uiteindelijk had hij voor slechts één film daadwerkelijk de muziek gecomponeerd (The Lost Patrol).

Na drie bescheiden jaren met drie (1934 en 1935) en met vijf nomi­naties (1936), explodeerde de categorie filmmu­ziek naar liefst veertien nominaties (1937). Geen categorie kende tot dan toe zoveel nominaties. In 1938 werd de categorie ook nog eens opge­splitst in twee subca­tegorie­ën: Best score en Origi­nal score.

Dat de categorie filmmuziek in feite een van de prijzen van de tweede garnituur was, gold reeds vanaf het begin. In het tweede jaar dat er Oscars voor de beste filmmuziek werden uitge­reikt (1935), won The Informer deze prijs (gecompo­neerd door Max Steiner). De film kreeg door een viertal Oscars (onder meer beste acteur en beste regisseur) een hoog aanzie­n. Kwantita­tief telde de Oscar voor de filmmuziek zeker mee, maar indi­vidueel zei hij het publiek destijds nauwelijks iets. Hetgeen toch jammer is, want deze score werd destijds als baanbre­kend be­schouwd, en de uitverkiezing door de Academy was dan ook volko­men terecht. Nu zouden we deze richting­geven­de soundtrack wellicht meteen kopen.

Een berg nominaties

De complete lijst met nominaties uit de jaren 1934-1945 zou enkele pagi­na's ruimte in beslag nemen (in totaal 244 stuks!). Daarom volgen nu slechts de win­naars met tussen haakjes het aantal nominaties in de betreffende categorie.

1934
Score (3): One Night of Love, Louis Silvers

1935
Score (3): The Informer, Max Steiner

1936
Score (5): Anthony Adverse, Leo Forbstein

1937
Score (14): One Hundred Men and a Girl, Charles Previn

1938
Score (11): Alexander's Ragtime Band, Alfred Newman

Original score (11): The Adventures of Robin Hood, Erich Wolfgang Korngold

1939
Score (13): Stagecoach, Richard Hageman, Frank Harling, John Leipold, Leo Shuken

Original score (12): The Wizard of Oz, Herbert Stothart

1940
Score (9): Tin Pan Alley, Alfred Newman

Original score (17): Pinocchio, Leigh Harline, Paul J.Smith, Ned Washington

1941
Scoring of a dramatic picture (20): All That Money Can Buy, Bernard Herrmann

Scoring of a musical picture (9): Dumbo, Frank Churchill, Oliver Wallace

1942
Scoring of a dramatic or comedy picture (17): Now, Voyager, Max Steiner

Scoring of a musical picture (8): Yankee Doodle Dandy, Ray Heindorf, Heinz Roemheld

1943
Scoring of a dramatic or comedy picture (16): The Song of Bernadette, Alfred Newman

Scoring of a musical picture (9): This Is the Army, Ray Hein­dorf

1944
Scoring of a dramatic or comedy picture (20): Since You Went Away, Max Steiner

Scoring of a musical picture (14): Cover Girl, Carmen Dragon, Morris Stoloff

1945
Scoring of a dramatic or comedy picture (21): Spellbound, Miklós Rózsa

Scoring of a musical picture (12): Anchors Aweigh, Georgie Stoll

Wanneer we naar de jaarlijkse winnaars kijken, dan valt op dat musicals steevast in de prijzen vielen, ook voordat er een aparte categorie musicalscores werd ingevoerd (in 1941). Daarnaast had de Academy een voorliefde voor mensen als Alfred Newman (21 nomina­ties, 3 Oscars), Victor Young (16 nominaties, geen Oscars) en Max Steiner (14 nomina­ties, 3 Oscars).

Echter, de score waardoor Steiner tot op heden befaamd is gebleven - Gone With the Wind (1939) - viel buiten de prijzen.

De score werd gepasseerd door de muziek van The Wizard of Oz, gecomponeerd door Her­bert Stothart. Dat de Academy in dat­zelfde jaar originaliteit toonde, blijkt uit de bekroning van de muziek voor Stage­coach, folkloristische muziek die geselec­teerd werd door een col­lectief des­tijds en nadien onbe­kende lieden (zie lijst).

Van de talloze nominaties uit de jaren 1934-1945 is veel muziek vandaag de dag nagenoeg vergeten. Enkele scores zijn nog steeds het luis­teren waard en op cd verkrijgbaar. Vaak betrof het hier confec­tie­werk, de studiocomponisten leverden in deze jaren muziek aan de lopende band. Door de overdaad aan nominaties werden ook obscure of matige scores onder de aan­dacht ge­bracht.

Volwassen

De situatie op het gebied van filmmuziek aan het einde van de Tweede Wereldoorlog verschilt aanzienlijk met die in 1934. Dit wordt met name zichtbaar aan de winnaar van 1945, Miklós Róz­sa, die de muziek componeerde voor Alfred Hitchcock's psycho­logi­sche thriller Spellbound. Deze nog steeds opmerkelijke score kenmerkt zich door ijle, angstaanjagende klanken en het gebruik van het toen relatief nieuwe instru­ment, de theremin. De bekroning lijkt in schril contrast te staan met de expres­sionistische muziek van The Informer, tien jaar daarvoor. In Spellbound benadrukt de muziek eerder de innerlij­ke, psycholo­gi­sche kanten van de hoofdpersonen, een opmerkelijke diepgang die de Academy terecht bekroonde.

Overigens kende de categorie Scoring of a dramatic or comedy picture in datzelfde jaar liefst 21 nominaties, de meeste nominaties in één enkele categorie ooit. Dat liep kennelijk de spuigaten uit. Het jaar erna werd dit enorme aantal terugge­bracht tot slechts vijf nominaties, een aantal dat vrijwel altijd is gebleven nadien. De Academy perkte de weelde aan muziek drastisch in, de Tweede Wereldoorlog was voorbij.

Paul S.

Gerelateerde links
 Startpagina

Score 107
Andere artikelen:
Geschiedenis van de Oscar Beste Muziek (deel 1) - Serie
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy