Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Alberto Iglesias - Interview
Score 133, 31 10 2005



Verschenen in Score 133, december 2004

Onherkenbaar talent uit Madrid

Alberto Iglesias is de vriendelijkheid zelve. Rustig formulerend, bijna fluisterend beantwoordt de Spaanse componist de vragen. En steeds weer verschijnt die hartverwarmende, haast verlegen glimlach op zijn gezicht. Zo’n 50 minuten lang praten we over zijn beginjaren als filmcomponist, de samenwerking met Pedro Almodóvar en zijn huidige projecten. Vóór het gesprek bladert hij in de laatste Score. Zijn oog valt op de recensie van La mala educación. Als hij hoort dat de recensie erg positief is, wil hij het exemplaar graag meenemen.


Bent u meteen na uw opleiding begonnen met het schrijven van filmmuziek?

Ik wilde dat eigenlijk niet, maar filmers vroegen mij om muziek. Ik heb geen onderwijs in filmmuziek gehad. Al doende heb ik het geleerd, in de praktijk. Ik werkte enkele keren met Julio Medem. Dat was erg prettig. Medem had veel muziek nodig en de vorm van zijn films bevindt zich op het randje van taal en poëzie. Bij deze poëtische stijl zag ik kansen om muziek te maken.

Behalve met Medem werkte u verschillende keren met Pedro Almodóvar. Verliep deze samenwerking identiek?

Elke samenwerking is anders. Mijn regisseurs zijn anders dan ik en elke dag ben ik anders. Ik wil bij elke film anders zijn, ik wil niet steeds dezelfde interpretatie geven, ik wil veranderen, elk moment. Het is natuurlijk onmogelijk, want je stijl is uiteindelijk de herhaling, de herhaling die je niet kunt controleren. Ik zeg dat omdat mijn positie ten opzichte van de regisseur, in dit geval Almodóvar, bij elke film anders is. En het is de bedoeling om diep in de film te kijken en zo de belangrijkste problemen en momenten te ontwaren. En waarom de film muziek nodig heeft. Waarom muziek hier en waarom niet daar? Die vraag is het belangrijkst in onze werkverhouding.

Heeft Pedro Almodóvar een goed gevoel voor muziek?

Hij houdt van muziek. Hij luistert thuis naar muziek, hij heeft muziek nodig om - zeg maar - te leven, om mee te werken, om zijn films te maken.

De akoestische gitaar speelt een prominente rol in uw muziek, zoals vooral bleek uit de score voor Hable con ella en enigszins bij La mala educación. Blijft dat zo?

Ik weet het niet, ik verander steeds. Ik pas mijn ideeën aan de film aan. De gitaar was mijn eerste instrument ooit, mijn muziek begint altijd bij de gitaar.

Is de akoestische gitaar typisch Spaans? Of is dat een cliché?

Nee, we hebben een lange traditie met de gitaar. Het beeld wordt in leven gehouden. Het is net zoals de doedelzak in Schotland. Ik vind die beeldvorming soms ook niet leuk. 

Uw volgende project is de episodefilm Paris je t’aime, geregisseerd door liefst 20 regisseurs.

Klopt. Het is erg lastig want er zijn heel wat regisseurs … Elk klein segment gaat over een arrondissement in Parijs. De productie is erg gecompliceerd. En ik weet niet of ik het ga doen, misschien. Na mijn laatste film stopte ik een tijdje met films en schreef ik muziek voor een concert, mogelijk wordt het later ook een filmscore. En misschien zal een regisseur me vragen of ik betrokken wil raken bij een project zonder beelden als basis. Dit is iets wat ik wil doen voordat ik weer andere films ga doen. 

Heeft u sinds het succes met Almodóvar aanbiedingen uit andere landen gekregen?

Ja, uit Frankrijk en de Verenigde Staten, maar ik schrijf nu dit concert, dus misschien als ik dit af heb …..

U zou wel graag voor een grote film in een ander land willen werken?

Nee, ik mis de ambitie om te werken voor een grote film. Mijn muzikale wortels liggen bij kamermuziek. Daarnaast werk ik graag nauw samen met de regisseur. Dat vind je niet zo snel bij grote producties. Ik stel mij dus voor dat ik niet binnen een paar weken, onder druk van de producenten, moet presteren. Ik hou van geld natuurlijk (lacht), maar ….. Ik schrijf nu bij voorbeeld sinds een jaar voor mezelf. Als de mensen me dan bellen … Het is niet omdat ik er een ascetische levenswijze op na wil houden, maar omdat ik graag plezier heb in het maken van muziek en het bevalt me om aan mijn composities te werken. Ik wil niet veel reizen en steeds met een regisseur onderhandelen. 

U kunt in Madrid rondlopen zonder te worden herkend. Bent u daar blij mee?

Natuurlijk. De man die mij groenten verkoopt zei tegen mij: ‘Voordat ik u leerde kennen, wist ik niet dat films een componist hadden …’ (lacht) Dat is erg interessant. 

U wilt dat zo houden …

Ja, heel graag. 





Vanavond staat u op de nominatie voor een prijs. Denkt u dat u gaat winnen?

Ik denk niet dat ik kans maak op de prijs. Er zijn immers enkele sterke collega’s zoals John Williams en de score van de Argentijnen (Daniel Tarrab en Andrés Goldstein, PS), ik heb er nog niet naar kunnen luisteren. Dus er is een kleine kans. Maar ik kwam hier niet om te winnen, maar om andere componisten te ontmoeten. Ik werk in Madrid altijd alleen en daarom hoop ik zowel mensen als het festival te leren kennen. 

Thuis in Spanje heeft Iglesias ‘tot zijn schrik’ reeds zes Goya’s (Spaanse Oscar) gewonnen de afgelopen tien jaar. Prijzen winnen hoeft voor hem niet, een eventuele speech voor Gent heeft hij niet paraat. Maar vereerd is hij wel. Als laatste vertrouwt hij mij toe dat hij eigenlijk wel eens de muziek zou willen schrijven voor een met de computer gemaakte film zoals Finding Nemo, waarvan hij erg heeft genoten. Zijn inspiratie vindt Iglesias vaak tijdens zijn wandelingen door Madrid. Na ons gesprek wil hij graag een wandeling door Gent maken. Een half uur later tref ik hem in de hal van het hotel aan: weer die onweerstaanbare glimlach, glunderend. Welke inspiratie heeft hij tijdens zijn wandeling opgedaan?

Paul S.




Gerelateerde links
 Startpagina

Score 133
Andere artikelen:
De eerste ... deel 4
Debbie Wiseman in concert
Jerry Goldsmith leeft!!
David Arnold - Interview
Alberto Iglesias - Interview
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy