Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Boekbespreking - Brieven Miklós Rózsa
Score 142, 23 03 2008



1907 Miklós Rózsa 2007 - Verschenen in Score 142, maart 2007


Op 18 april aanstaande is het honderd jaar geleden dat Miklós Rózsa werd geboren. Om dit memorabele feit te vieren verscheen eind vorig jaar een boek met brieven die Rózsa gedurende twintig jaar schreef aan de Amerikaanse muziekhistoricus en schrijver Jeffrey Dane. De Hongaarse componist werd wereldberoemd dankzij een kleine honderd scores voor films als Spellbound, Quo Vadis, Ben-Hur en El Cid. Naast deze muziek schreef hij ook vele klassieke stukken die al tijdens zijn leven werden uitgevoerd. Dane’s boek geeft een aardige inkijk in het leven van de minzame componist die toch altijd heimwee bleef houden naar het Europa van weleer.

Vriend

Jeffrey Dane spreekt gedurende het gehele boek met enorm ontzag over Miklós Rózsa die hij beschouwt als grootste componist van Hollywoods gouden jaren. Ondanks het feit dat beiden aan de uiteinden van de Verenigde Staten woonden (Rózsa in Los Angeles en Dane in New York) is sprake van een hechte vriendschap. Die ontstond voorzichtig met eerste brieven en ansichtkaarten nadat Dane zeer onder de indruk was geraakt van de score van Ben-Hur. De eerste brief die Dane ontving van de componist stamt uit 1968. Onderwerp is de score van
Ben-Hur. Vervolgens ontstaat een regelmatige correspondentie tussen de twee. Rózsa verbleef in die jaren ’s zomers aan de Italiaanse Rivičra waar hij een huis bezat en er graag componeerde. Enkele ansichtkaarten verstuurde hij vanuit Italië.

In de zomer van 1972, terwijl hij vanuit Californië op weg was naar Italië, maakte Rózsa een tussenstop in New York en ontmoette er voor het eerst Jeffrey Dane. Nadien zouden de twee elkaar nog vaker zien, onder meer tijdens concertuitvoeringen van muziek van Rózsa en een keer bij Rózsa thuis aan 2936 Montcalm Avenue, Hollywood. Het briefcontact werd na deze eerste ontmoeting persoonlijker en alras ontstond een vriendschap die zou duren tot de dood van de componist op ruim 88-jarige leeftijd in juli 1995. Door enkele beroertes die Rózsa in de jaren ’80 troffen, werd het hem onmogelijk gemaakt zelf brieven te schrijven en de laatste handgeschreven brief schreef hij aan Dane in 1987. Rózsa’s Engels was niet altijd perfect, maar tegelijk was dat ook zijn charme, zowel verbaal als schriftelijk. Van lange epistels is zelden sprake geweest. Na verloop van tijd vond er naast de brieven ook een uitwisseling van foto’s, portretten en andere geschenken plaats. Ook adviezen van de meester voor de immer dankbare leerling waren een geliefd onderwerp.

Erkenning

Rózsa bevond zich in de jaren na 1968 in de nadagen van zijn carričre als filmcomponist. Zijn grote werken lagen achter hem en slechts met eend handvol films zoals Providence (1977) en Last Embrace (1979) zou hij nog enige indruk maken. Uit de brieven blijkt zijn fascinatie voor de grote Europese componisten zoals landgenoot Franz Liszt, Johannes Brahms en Ludwig van Beethoven. Over filmmuziek wordt dan ook gaandeweg de correspondentie relatief weinig gerept. Tussen de regels door lezen we dat hij erkenning wenste voor zijn klassieke werken – vooral kamermuziek – die hij eigenlijk gedurende zijn hele leven heeft geschreven. Ook zijn heimwee naar het oude Europa van vóór de Tweede Wereldoorlog wordt keer op keer merkbaar in de brieven. Vooral zijn tijd in Leipzig, waar hij gestudeerd en gewerkt heeft, is hem altijd dierbaar geweest. Leuk is het te lezen dat Jeffrey Dane medio jaren ’80 een reis naar Europa maakte en de plekken die Rózsa in Leipzig zo dierbaar waren, allemaal heeft bezocht.

Adoratie

Jeffrey Dane heeft zijn boek gelardeerd met een aantal foto’s die synchroon lopen met de jarenlange briefwisseling: we zien natuurlijk Rózsa zelf maar ook de auteur van het boek. Ook bevat het boek een aantal afbeeldingen met brieven van de filmcomponist aan Dane evenals fragmenten uit Rózsa’s eigen partituren. Tussen de brieven door licht Dane een en ander toe en aldus breit hij de brieven aaneen tot een periode van bijna 30 jaar vriendschap. Soms springt hij daarbij wat teveel van de hak op de tak of verliest hij zich op een zijpad, maar het zij hem vergeven. De adoratie die spreekt vanaf elke pagina is overduidelijk. Zijn laatste woorden spreken dan ook voor zich: I truly miss that superb man.

A Composer’s Notes: Remembering Miklós Rózsa. A Personal Recollection by Jeffrey Dane. iUniverse, Lincoln, Nebraska, 2006. ISBN 9780595414338, 332 blz. Prijs $ 22,95. Verkrijgbaar via www.iUniverse.com en www.amazon.com.

Paul S.


Gerelateerde links
 Startpagina

Score 142
Andere artikelen:
Boekbespreking - Brieven Miklós Rózsa
Boekbespreking - Verzamelaarscatalogus
Herbert Stothart - Portret
Ennio Morricone - Ontvangt ere-Oscar
Oscar 2007 - Een wereld van uitersten
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy