Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Fred Vogels - Interview
Score 144, 12 04 2008



'HET IS NET ALSOF DE MUZIEK UIT JE VINGERS VLOEIT' - Verschenen in Score 144, september 2007

INTERVIEW MET FRED VOGELS

Misschien was het u vorig jaar nog niet opgevallen, maar in Afblijven zat naast een flinke portie hiphopmuziek ook een heuse score. Die werd geschreven door een debuterend duo, Maarten Spruijt en Fred Vogels. Het succes van deze Carry-Slee-verfilming resulteerde in een nieuwe film naar boeken van de populaire schrijfster, getiteld Timboektoe. De film gaat op 4 oktober in première en kent andermaal een score van het duo Spruijt en Vogels. Ook voor de verfilming van Kapitein Rob en het geheim van professor Lupardi (première op 29 november) tekenden beide nieuwkomers voor de muziek. Score bezocht Fred Vogels in zijn studio en sprak met hem over zijn muzikale Werdegang, de samenwerking met Maarten Spruijt en wat de toekomst zoal in petto heeft.

Drums

Vogels is de oudste van het debuterende duo. Hij werd geboren in 1954 in Wassenaar. Al vroeg werd hij gegrepen door slagwerk, in het bijzonder drums. Via het Haagse conservatorium belandde hij in de wereld van het toneel en schreef hij voor de Haagse Comedie de muziek bij hun toneelstukken. Wat maakten deze pioniersjaren zo onvergetelijk? Vogels: ‘Sowieso het contact met de acteurs, want ik ging gewoon met hun mee met de bus en ik maakte doldrieste avonturen mee; alleen dat al was vreselijk leuk. Plus het feit dat je je eigen muziek met een toneelstuk ziet ontwikkelen. Als je bij wijze van spreken een opname maakt van een toneelstuk helemaal in het begin en helemaal aan het einde van de rit, dan zie je toch twee verschillende stukken. Daar heeft iets plaatsgevonden waar je zelf ook deel van hebt uitgemaakt en dat is alleen al voor je eigen ontwikkeling plezierig om mee te maken.’

Naast de composities voor toneel zette Vogels zich ervoor in het slagwerk meer aanzien te verschaffen (hij was een van de oprichters van de Slagwerkgroep Den Haag) en speelde hij jarenlang in symfonieorkesten zoals het Residentie Orkest onder Willem van Otterloo. Zijn actieve bestaan als musicus rondde Vogels af met de cd Natural (1992) die werd gekenmerkt door New Age muziek en in een twintigtal landen verkrijgbaar was. Na een aantal jaren als directeur van de muziekschool van Dronten begon hij aan een bijzonder project, geheten Back to Normandy. Een combinatie van enerzijds bewondering voor de geallieerde soldaten die in 1944 in Normandië aan land gingen om het bezette Europa te bevrijden en anderzijds een eerbetoon aan tal van familieleden die tijdens de oorlogsjaren gevangen hebben gezeten ligt ten grondslag aan dit project. Deze muziek, geïnspireerd door D-day, vertelt in circa 25 composities het verhaal over oorlog en vrede. De muziek is op zijn website te beluisteren en kan ook worden gedownload (www.fredvogels.nl). Over het componeren van deze muziek: ‘Muziek componeren gaat heel snel. De meeste stukken waren in één dag klaar. Het is net alsof het op dat moment uit je vingers vloeit. Het is ook niet zo dat ik een enorme worsteling doormaak om de juiste noten te vinden. Het is iets dat er zomaar ineens is. Stukken als Killing Fields dat ik nog steeds een heel mooi stuk vind, en dat trouwens ook door andere mensen als zeer indrukwekkend wordt gezien, dat was in een uur klaar. Het gaat in een soort trance, dan speel je dat in en je zit helemaal in dat gevoel en dan gaat het ook heel snel.’

Boks

De muziek van Back to Normandy komt dicht in de buurt van filmmuziek, iets wat Peter Schoonhoven van Talpa Music gauw doorhad. Hij gaf Vogels – na een open competitie met andere componisten (een zogenoemde pitch) – de opdracht de muziek voor de politieserie Boks (2006) te schrijven. Deze serie betekende ook de eerste samenwerking met Maarten Spruijt (1980), een jonge componist die enkele jaren daarvoor was afgestudeerd in muziektechnologie. ‘Voor Boks heb ik het thema gemaakt en toen ontmoette ik Maarten en ja, ik was erg onder de indruk van zijn werk, het is een fantastische componist. En toen dacht ik, ja dat wil ik met hem samen doen. Dus ik heb hem toen gevraagd en dat is uitgelopen op een samenwerking die tot en met vandaag nog steeds loopt.’ Over hun aanpak bij de serie vertelt Vogels: ‘Voor het maken van een aflevering is Maarten òf hier of ik ben bij hem. Het is dan vaak een kwestie van een paar uur en dan hebben we een hele aflevering klaar. We maken eerst stockmuziek, een voorraad muziek aan de hand van de outline van de film, vervolgens wordt er heel veel ter plekke gecomponeerd bij de beelden. Met zijn tweeën dus, en dat is wel een heel avontuur en zeker in het begin was dat best wel eng. Want componisten zijn nogal op zichzelf en zeker als men in een creatief proces zit, en om dat dan met zijn tweeën te gaan doen ….. Maar met Maarten klikt dat enorm. Op gegeven moment was het zo erg dat Maarten de rechterhand en ik de linkerhand tegelijkertijd speelden terwijl we naar de beelden zaten te kijken en de recordknop op aan stond. En verrek, het klopte ook nog allemaal. Dat is ook weer zoiets: het leren vertrouwen op je intuïtie en niks proberen te beredeneren, maar te volgen wat in je opkomt en daar ook uiting aan te geven.’

Opvallend is het leeftijdverschil van 26 jaar tussen beide componisten. Hoe is het nou om samen te werken met iemand die je zoon had kunnen zijn? ‘Ik zie hem als een evenwaardige, muzikale partner. Ik heb heel veel van hem geleerd, met name op het gebied van de technologie. Ik had gelukkig ook iets in de aanbieding doordat ik die serie Boks kon gaan doen en zei: ‘Nou, ik wil heel graag met je samenwerken maar daar staat ook tegenover dat ik wel heel graag gebruik wil maken van jouw kennis op dat gebied.’ Hij heeft me toen bij heel veel dingen geadviseerd: ‘Dit moet je zus, dit moet je zo doen,’ en daarnaast heeft zich een muzikale band ontwikkeld bij de producties waarbij we samenwerken.’ Over mogelijke verschillen tussen beiden merkt Vogels op: ‘Nou, hij is natuurlijk sowieso een meester op de mix, en mix is in zijn geval een deel van de compositie want we werken digitaal en dan is natuurlijk het resultaat of het geluid wat je maakt ook meteen het eindresultaat. Dus als een digitale mix niet goed is, dan heb je ook geen goede compositie. Daar is hij een absolute meester in om op die manier van een compositie een samenhangend geheel te maken. En verder heeft hij natuurlijk andere accenten die ik soms erg leuk en ook verrassend vind. Omgekeerd geldt dat ook hoor, net zo goed. We zitten mekaar zeker niet in de weg, we vullen mekaar heel erg goed aan waardoor er elke keer weer hele bijzondere stukken ontstaan.’

Afblijven

Na de serie Boks volgde de speelfilm Afblijven die in het najaar van 2006 een groot succes was. Vogels en Spruijt continueerden met dit speelfilmdebuut de samenwerking die bij Boks goed bevallen was. Afblijven zat al boordevol bestaande muziek (vooral hiphop); de score typeert Vogels dan ook als een echte underscore, alles met elkaar een uur muziek: ‘De muziek moet mooi en plezierig zijn, maar het moet wel dienstbaar zijn aan de film. Je bent waterdrager, zo noem ik het altijd.’ Regisseur van de film was Maria Peters met wie de samenwerking goed verliep. ‘Maria zei: ‘Het meest verschrikkelijke wat mij kan overkomen, is dat ik voor het eerst naar muziek onder mijn film moet luisteren.’ Het is zoiets ergs want daarmee is eigenlijk al haar eigen idee over een film verstoord door muziek van een ander. Want wij hebben ook even een moment gehad dat we als componist, steeds als je naar een scène kijkt – ik noem het voorbeeld van de boze jongen en de verdrietige vader die samen een scène spelen – ja, waar kies je voor? Voor de boze jongen of de verdrietige vader? En zo zijn we begonnen met een andere visie dan Maria voor zichzelf had bedacht. Met het gevolg dat de muziek ook anders is, op een andere manier gaat werken dan Maria voor zichzelf bedacht had. En dat is allemaal wel op tijd gecorrigeerd, het is allemaal goed gekomen, maar daar kun je natuurlijk wel heel erg de mist mee ingaan. Het is om die reden dat de samenwerking met de regisseur heel erg belangrijk is en dat deze ook de tijd neemt naast het regisseren en het knippen en plakken om de muziek te beluisteren. Want dat maakt toch wel 50% van de film uit.’  

Het succes van Afblijven smaakte naar meer en aldus werden Spruijt en Vogels wederom gevraagd de score te schrijven voor de nieuwste verfilming van boeken van Carry Slee, getiteld Timboektoe. Vogels spreekt over deze film als een grotere uitdaging voor hem en Maarten dan voorganger Afblijven: ‘Timboektoe is een film met veel meer drama en dat uit zich ook meteen in de muziek. In Afblijven, juist ook omdat de hiphop daar een belangrijk element van was, is veel meer hiphopmuziek terechtgekomen. In Timboektoe zit wel veel breakdancemuziek in een aantal scènes, maar in de massaliteit is het wat minder dan de hiphopmuziek bij Afblijven. Ik vind het verhaal van Timboektoe ook veel ontroerender dan Afblijven. Je hoort mij niet zeggen dat Afblijven niet goed is hoor, zo bedoel ik het niet, maar gewoon puur uit dramatisch oogpunt dat Timboektoe toch veel meer spannende momenten heeft wat voor de componist natuurlijk wel weer erg leuk is om te maken.’  

Spektakelmuziek

Minstens zo nieuwsgierig is eenieder naar de eerste verfilming van Kapitein Rob, de serie stripverhalen van Peter Kuhn en Evert Werkman. Kapitein Rob en het geheim van professor Lupardi is een onvervalste avonturenfilm, geregisseerd door Hans Pos die Vogels en Spruijt nog kennen van de serie Boks. Is Kapitein Rob een logisch vervolg op Afblijven en Timboektoe? Vogels: ‘Nee, totaal anders. De opdracht van Hans Pos is daar ook heel uitgesproken in. Hans hebben we leren kennen bij de serie Boks waarin hij een aantal afleveringen heeft geregisseerd. Ik merk dat het goed is om als componist een regisseur goed te leren kennen: goed zijn smaak leren kennen, goed weten waar hij op reageert als we een film aan het bekijken zijn met net gemaakte muziek. Daardoor hebben we ook een beetje begrepen wat hij met Kapitein Rob wil en dat is volstrekt andere muziek dan Timboektoe. Het is veel meer spektakelmuziek, veel meer groots uitgepakte symfonische muziek. Het neigt een beetje naar James Newton Howard en Alan Silvestri, dat soort componisten.’

Fred Vogels is allerminst uitgeschreven. Over op stapel staande projecten laat hij zich niet uit. Maar dat er nieuwe films met zijn muziek zullen komen, daaraan hoeven we niet te twijfelen. Toch blijft hij aan de voorzichtige kant: ‘Ik heb liever dat ik het vak goed leer zoals alle valkuilen waar je mee te maken krijgt, en dat zijn er nogal wat in dit bedrijf. Zodat je eigenlijk spelenderwijs leert, door weer een film te mogen maken en hup meteen nog een film erachteraan, en ga zo maar door. Een betere leerschool kun je eigenlijk niet krijgen. Ik zou het vreselijk vinden als ik bij voorbeeld met producties bezig zou moeten waar ik me aan zou vertillen. Dat ik dan zeg: dat gaat me gewoon boven de pet. Dus ik vind het op deze manier wel goed zo: stukje voor stukje.’

PS

Gerelateerde links
 Startpagina

Score 144
Andere artikelen:
Boekbespreking - Filmcomponisten aan het woord
Bert Haanstra - Portret
Fred Vogels - Interview
Mychael Danna - Portret
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy