Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Jean-Michel Bernard - Portret
Score 147, 30 06 2008



JEAN-MICHEL BERNARD, het muzikale maatje van Michel Gondry

De films van Michel Gondry zitten vol humor en muziek. De speelsheid waarmee deze films zijn gemaakt, spat als het ware van de beelden af. Voormalig baanbrekend clipregisseur Gondry is van huis uit onder meer popmuzikant en dat valt meer dan eens op. Sinds zijn eerste lange film Human Nature (2001) werkt hij veelvuldig samen met de Franse componist Jean-Michel Bernard. Een groot succes kenden beiden met La science des rêves in 2006. Hun nieuwste samenwerking is de Amerikaanse productie Be Kind Rewind die begin volgende maand in Nederland in première gaat. Score sprak met Bernard op het Filmfestival van Vlaanderen in Gent waar hij afgelopen najaar werd genomineerd voor zijn score voor La science des rêves in de categorie Ontdekking van het jaar.

Jazz

Bernard (1961) groeide op in Bordeaux waar hij het plaatselijke conservatorium bezocht. Later verhuisde hij naar Parijs. Over zijn muzikale opleiding vertelt hij: ‘Toen ik twee jaar oud was begon ik met piano spelen. Op de École Normale de Musique de Paris volgde ik een klassieke opleiding voor piano maar dat boeide me niet zo, ik speelde liever jazz. Toen ik nog in Bordeaux woonde bezocht ik de avond voordat ik les kreeg altijd jazzclubs om er piano te spelen. De dag erna moest ik naar school en soms deed ik mijn best niet en schold ik mijn leraar uit omdat ik een lastige sonata van Beethoven moest spelen. Maar voor de examens aan het einde van het jaar zette ik mij erg in, ik hield wel van een beetje competitie.’

Via een schoolvriend die cameraman werd, betrad Bernard op 16-jarige leeftijd de filmwereld. Voor de vele korte filmpjes van deze vriend maakte Bernard de muziek. Na verloop van tijd nam zijn filmcarrière begin jaren ’90 vastere vormen aan met twee films van Claude Chabrol. Bernard: ‘De eerste van de twee films was in het Engels en heette Quiet Days in Clichy. Ik deed maar een deel van de score omdat Chabrol destijds steeds samenwerkte met zijn zoon Matthieu. Omdat Claude jazzmuziek nodig had voor enkele stripteasescènes deed ik alle jazznummers voor de film. Voor Madame Bovary, de volgende film, moest ik de muziek voor de balscènes doen met een klein orkest bestaande uit negen muzikanten. Stukken als An der schönen blauen Donau, dat was leuk om te doen.’

Na Madame Bovary (1991) deed Bernard veel tv-werk en commercials en was hij op vele manieren actief in de Franse muziekwereld. Ook werkte hij samen met filmcomponisten als Claude Bolling en Lalo Schifrin. Voor de grote Europese productie Vatel (2000) werkte hij samen met Ennio Morricone die hem de demo’s liet maken. Ook deed Bernard de muziek voor de grote eetscènes en bekommerde hij zich om enkele andere zaken zoals de zang voor Händels Royal Fireworks. Een nieuwe filmopdracht deed zich een jaar later voor in de vorm van La chambre des officiers (2001) van regisseur François Dupeyron. ‘Dat was een heel aardige film maar ik deed er niet zoveel voor omdat het leeuwendeel van de score van Arvo Pärt afkomstig was en François Dupeyron vroeg mij die muziek van Pärt op te nemen. Daarnaast orkestreerde ik enkele Franse liedjes wat me minder beviel.’

Gondry

In datzelfde jaar werd Bernard definitief gewonnen voor de filmmuziek dankzij regisseur Michel Gondry. Voor diens eerste lange film Human Nature schreef Graeme Revell de score en componeerde Bernard de liedjes van Lila, de vrouwelijke hoofdpersoon in de film die gespeeld werd door Patricia Arquette. De tekst van de liedjes was van Charlie Kaufman die ook het script van de film had geschreven. Bernard spreekt over deze film als ware het zijn lot om voortaan te componeren voor film. De samenwerking met Gondry verliep in ieder geval uitstekend: ‘We werken erg close, als goede vrienden. Michel weet precies wat hij wil en onderling vullen we elkaar uitstekend aan. Zo vroeg Michel me mijn klassieke studie wat meer los te laten en soms adviseerde ik hem bij enkele scènes. Hij geeft me ook genoeg ruimte om me creatief te kunnen uiten.’ Tussen 1999 en 2004 werkte Bernard veel samen met Ray Charles, als componist en arrangeur. Ook toerde hij in die jaren als pianist met het Ray Charles Quintet door Europa en Australië.

Met de score voor Gondry’s La science des rêves (2006) vond Bernard eindelijk zijn draai als filmcomponist. Niet alleen was dit zijn eerste volwaardige score, ook oogstte hij er in 2007 veel succes mee zoals een muziekonderscheiding op het Filmfestival van Cannes en een nominatie voor de World Soundtrack Awards in Gent. Voor deze humoristische, fantasierijke film schreef hij ontspannen muziek met een prachtig dromerig hoofdthema dat werd gezongen door zijn echtgenote Kimiko Ono-Bernard. ‘La science des rêves is een bijzondere film met een grappige score, een mix van humor en iets wat diep vanuit Michel komt. Het is een soort van drama, een beetje autiobiografisch omdat het verhaal dicht bij Michel staat.’ Wie vertrouwd is met Gondry’s films, weet dat bizarre, speelse humor in vele details kan zitten. Zo konden we Bernard ook als acteur zien in La science des rêves. ‘Ze vroegen me of ik de pianospelende politieman wilde spelen. Ik nam de rol aan (lacht) en ik vond het erg grappig om te doen.’

Fats Waller

Na het success van de score voor La science des rêves volgt binnenkort de nieuwe samenwerking tussen Gondry en Bernard, getiteld Be Kind Rewind. De score voor deze maffe Amerikaanse komedie is volgens Bernard ‘een mix van klassieke jazz, vooral Fats Waller, met filmmuziek uit de jaren ’70 en traditionele, klassieke filmmuziek. De film gaat over twee mannen die films als Rush Hour en Ghostbusters willen overdoen wat voor veel hilariteit zorgt. Er is een scène waarin ze Rush Hour opnieuw opnemen met een slechte kwaliteit en ik moet dan een nieuwe score schrijven voor deze film. Het origineel was natuurlijk van Lalo …’ Het plezier dat in de film merkbaar is, klinkt ook door in de soundtrack (zie de cd-recensie op pagina ). Gondry is bij de opnames van deze en andere soundtracks meer dan eens van de partij. Zo speelde hij drum op Be Kind Rewind. En dat ook buiten de filmopnames veel lol werd beleefd, blijkt wel uit de volgende anecdote van Bernard: ‘Ik moest een oud liedje van Fats Waller arrangeren voor een marsband uit Passaic, New Jersey, een klein stadje dichtbij New York. We moesten de marsband eerst opnemen in de studio en daarna verhuisden we naar de tuin van de studio om het nummer buiten op te nemen. Deze opnames komen echter niet in de film voor, maar verschijnen misschien wel als extra op de dvd. We hebben erg veel lol gehad.’ Onlangs ging de nieuwste film met muziek van Jean-Michel Bernard in Frankrijk en België in première. De titel Ca$h belooft veel goeds afgaande op de titel. Ten slotte kunnen we Bernard live beluisteren op het komende Filmfestival van Cannes. Op 22 mei speelt hij muziek uit Gondry’s films Human Nature, La science des rêves en Be Kind Rewind en uit zijn meest recente film Ca$h. Het belooft vast een memorabel optreden te worden.

PS

Filmo-/discografie Jean-Michel Bernard

1987

Chamane (korte film)

1990

Quiet Days in Clichy/Jours tranquilles à Clichy (met Matthieu Chabrol)

1991

Madame Bovary (met Matthieu Chabrol)

1999

L’âme-sœur (met Yves Sanna)

2001

La chamber des officiers

Human Nature (alleen liedjes) – Virgin Records 112229

2006

La science des rêves – Source 094637092224

2007

La 17ème marche (korte film)

Ma place au soleil (met Lalo Zanelli)

Détrompez-vous

2008

Be Kind Rewind – Lakeshore Records 339692

Ca$h


Gerelateerde links
 Startpagina

Score 147
Andere artikelen:
Cd-recensies
Boekbespreking - Magie van filmmuziek
Jean-Michel Bernard - Portret
Maud Nelissen - Interview
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy