Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Cd-recensies
Score 148, 28 10 2008



IN BRUGES
Lakeshore Records 33982
24 tracks, 44 minuten

Carter Burwells score voor No Country for Old Men viel vorig jaar nauwelijks op, naar verluidt omdat hij zo weinig originele muziek voor deze film geschreven had. De scherpe luisteraar hoorde zijn muziek echter wel degelijk. Een soort revanche neemt Burwell met de score voor de komische gangsterfilm In Bruges die zich – zoals de titel reeds aangeeft – geheel afspeelt in Brugge en waarin Colin Farrell, Ralph Fiennes en Brendan Gleeson de illustere hoofdrollen spelen. De score van In Bruges is kleinschalig van opzet zoals we dat van Burwell gewend zijn. Een klein orkest speelt de verschillende thema´s waaronder een lieflijk hoofdthema waarmee de cd begint. De melodie wordt door piano gespeeld waarna de cello en enkele klarinetten de begeleiding overnemen. De veelal korte tracks worden afgewisseld door liedjes van Townes van Zandt, The Dubliners, The Pretenders en een lied van Schubert, getiteld Der Leiermann. Naast de compositie deed Burwell ook de orkestratie en de productie en ook dirigeerde hij het orkest. Naarmate de cd voortduurt, krijgt de muziek de o zo vertrouwde klankkleur die zijn scores voor films van de broers Coen kenmerken. In Bruges is niet echt opzienbarend, maar is wederom een bewijs van routineus vakmanschap.

PS

LEATHERHEADS
Varèse Sarabande VSD-6887
20 tracks, 44 minuten

Het is alweer twee jaar geleden dat de laatste score van Randy Newman verscheen. Dat was voor de animatiefilm Cars. Voor George Clooney schreef Newman de score van Leatherheads, een zorgeloze komedie die in de American football-wereld van de jaren ’20 speelt. Newman schreef een score zoals hij die vaker geschreven heeft: makkelijk in het gehoor liggend, vrolijk en geroutineerd. In de veelal korte nummers spelen blaasinstrumenten de boventoon. In het begin is het typische jaren ’20 jazz met een grotendeels big band-karakter en soms zelfs een vleugje honky tonk. Deze muziek is immer vrolijk en begeleidt de vele komische momenten die in de eerste helft legio zijn op een gemoedelijke wijze. Tegen het einde, als de dramatiek de overhand krijgt, wordt de muziek meer symfonisch en verdwijnt het lichtvoetige. Met een nummer als Dodge laat Newman horen het scoren nog steeds feilloos in de vingers te hebben. Helaas vaart hij met deze score iets teveel op de automatische piloot, hoe stemmig het ook allemaal klinkt. Toch is het geen geringe verdienste als je het weer klaarspeelt het publiek vrolijk te stemmen. Overigens kunnen we Newman zelf als pianist in een Chicago speakeasy zien spelen.

PS

FREE RAINER – DEIN FERNSEHER LÜGT
18 tracks, 53 minuten
Normal Records 308

Hans Weingartner had drie jaar geleden veel succes met zijn film Die fetten Jahre sind vorbei (ook wel bekend als The Edukators). Andreas Wodraschke monteerde deze film en schreef er ook een vrij korte originele score voor. Het leeuwendeel van de soundtrack werd geleverd door popartiesten. Hetzelfde procédé wordt bij Free Rainer – in Nederland uitgebracht onder de Engelse titel Reclaim Your Brain – toegepast. De cd bevat tien nummers van uiteenlopende artiesten en daarnaast acht composities van gemiddeld een à twee minuten die Wodraschke schreef. In het begeleidende boekje schrijft hij dat monteren en componeren veel met elkaar gemeen hebben. De eerste compositie van Wodraschke op de cd klinkt erg vertrouwd; Pegah – vernoemd naar de vrouwelijke hoofdpersoon – lijkt verdacht veel op Thomas Newman. De rest van de originele score is elektronisch en kent klanktapijten en ritmische stukken waarbij de akoestische gitaar zelfs een keer opduikt. Niet echt opzienbarende filmmuziek, maar gelukkig zijn de bestaande nummers voor het merendeel goed gekozen, hetgeen ook gold voor de soundtrack van Die fetten Jahre sind vorbei.

PS

RUBA AL PROSSIMO TUO (A FINE PAIR)
Digitmovies CDDM0109
17 tracks, 41 minuten

In het jaar van Once Upon a Time in the West (1968) schreef Maestro Ennio Morricone ook de muziek voor deze (vrij onbekende) komedie van Francesco Maselli met in de hoofdrollen Rock Hudson en (alweer) Claudia Cardinale. De muziek lijkt niet op zijn westerns. Het hoofdthema is een soort samba met vocals door I Cantori Moderni di Alessandroni, waar hij tot en met Moses (1975) mee heeft samengewerkt evenals de dirigent Bruno Nicolai die ook hier de baton hanteert. Net als in Once Upon a Time in the West overigens, hoewel dit nergens officieel staat vermeld. (Ik heb het van Franco De Gemini die de mondharmonica speelde en alle dagen Nicolai zag dirigeren.)

Het hoofdthema keert in diverse orkestraties terug en is pakkend, vrolijk en ritmisch. Morricone's werk staat op zichzelf door de orkestraties die hij altijd zelf doet. Ennio was pas een paar jaar filmcomponist, daarvoor was hij in dienst bij RCA om arrangementen te schrijven en te dirigeren voor locale popartiesten. Met ook grote namen overigens, zoals Mario Lanza, Paul Anka en Placido Domingo. Deze kennis is op deze cd duidelijk terug te horen. In track 7 wordt Verdi's Nabuco nog met een knipoog belicht. Bij het uitbrengen van de cd hebben de makers helaas geen werk gemaakt om de tracks te benamen ten opzichte van de filmscènes. Het is van track 1 tot en met 17 Ruba al prossimo tuo (seq. 1 t/m 17). Het bijzondere aan deze cd is wel dat Claudio Fuiano erin is geslaagd de mastertapes terug te vinden waarvan jaren was gedacht dat ze voorgoed verloren waren. Een vroeg meesterwerkje is nu verkrijgbaar, onder andere bij www.intermezzomedia.com. Ik noem deze zaak omdat ik er altijd goede ervaringen mee heb. En hele snelle verzending.

Sijbold Tonkens

ODNA
Naxos 8.570316
48 tracks, 80 minuten

Op 12 april 2003 ging in Theater aan de Parade in Den Bosch de gerestaureerde film plus score van Odna (Alleen) in première in aanwezigheid van de weduwe van de componist Dmitri Sjostakovitsj. Onlangs verscheen deze score op cd gespeeld door het Frankfurt Radio Symfonie Orkest gedirigeerd door Mark Fitz-Gerald. De complete score past net op een schijfje en dat is een wonder net als de weergaloze muziek zelf. Odna was Sjostakovitsj’ tweede score en net als zijn debuut Nieuw Babylon (1929) werd Odna geregisseerd door het duo Kozintsev en Trauberg. De film ging in oktober 1931 in de Sovjet-Unie in première en was een deels zwijgende, deels sprekende film. De film vertelt het verhaal van de jonge onderwijzeres Koezmina die vanuit Leningrad vertrekt naar een schooltje in een uithoek van de immense Sovjet-Unie. Daar, in het verre Siberië, moet ze een nieuw bestaan opbouwen met voor haar bijna fatale gevolgen. Na een korte ouverture is de score in zeven gedeeltes opgebouwd analoog aan het filmverhaal. Het eerste gedeelte speelt in de grote stad en bestaat uit een reeks wervelende composities waarna film en muziek in de afgelegenheid van het Sovjet-imperium geraken. Hier komt de sprankelende score min of meer tot stilstand en horen we een reeks solo-instrumenten gloriëren in enkele eenvoudige, trage nummers die door hun kale orkestbezetting en hoofdrol voor solo-instrument de isolatie van Koezmina extra benadrukken. Maar na dit rustige intermezzo neemt de filmhandeling weer dramatische vormen aan en wordt de muziek ook onrustiger, met een voller orkest op de achtergrond. De finale sluit deze symfonische score op spectaculaire wijze af als Koezmina gered wordt door een vliegtuig in een evenzo spectaculaire eindscène. Sjostakovitsj maakt inventief gebruik van bijzondere instrumenten als een draaiorgel en de theremin, het laatste instrument een novum in die dagen. Ook duikt af en toe een zangstem op. Odna is verplichte kost voor eenieder die de synthese van klassieke muziek en filmmuziek wil beluisteren. Sjostakovitsj levert voor dat perfecte samengaan overtuigend het bewijs.

PS

CLOSING THE RING
Sony Classical 88697184052
19 tracks, 49 minuten

Closing the Ring is een oorlogsdrama van oudgediende Richard Attenborough. Het ouderwetse drama kreeg gemengde reacties van de pers. Jeff Danna schreef een ouderwets aandoende score en treedt daarmee in de voetsporen van John Barry in zijn romantische dagen. We horen een door strijkers gedomineerde score die  breed uitwaaiert en uiterst romantisch klinkt. Na een fraai titelthema dat enkele malen terugkeert, springen met name nummers als Memorabilia en A Lifetime of Regret eruit, gevoelige en meeslepende composities waarin strijkers de weg wijzen. De instrumentkeuze is bij enkele nummers Iers waarmee de locatie van de film wordt benadrukt. Closing the Ring is geen avontuurlijke, laat staan vernieuwende score, daarvoor moeten we toch bij Jeffs broer Mychael zijn. Wel is het vakkundig gecomponeerde muziek die niet gauw verveelt en die de film emotioneel goed weet te ondersteunen.

PS


Gerelateerde links
 Startpagina

Score 148
Andere artikelen:
Cd-recensies
Meirmans/Snitker/Wiegel - Interview
Harry Gregson-Williams - Interview
Virgil Thomson - Portret
Leonard Rosenman - In memoriam
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy