Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Gent 2008 - Verslag
Score 149, 18 01 2009



VEEL FILMMUZIEK TIJDENS EEN LANGE AVOND IN GENT - Verschenen in Score 149, oktober 2008

Vorig weekend vond in Gent voor de achtste maal de uitreiking van de World Soundtrack Awards plaats, gevolgd door het WSA-concert. Het jaarlijkse evenement vormde het sluitstuk van het Filmfestival van Vlaanderen. Dat de avond boordevol filmmuziek zat, zal niemand verbazen. Anders dan vorige edities duurde de filmmuzikale happening tot half twaalf die avond en daarmee was dit mogelijk een van de langste in het inmiddels achtjarig bestaan van de WSA-Academie. Hoogtepunt was ongetwijfeld de suite van Dario Marianelli uit zijn vlak daarvoor bekroonde score voor Atonement.

De prijsuitreiking die het eerste uur van de avond in beslag nam, was in grote lijnen voorspelbaar. Beste score werd Atonement en tot beste liedje werd Down to Earth uit Wall-E gekozen. Componist en zanger van het liedje Peter Gabriel was de enige afwezige winnaar, maar vanuit zijn studio thuis in Engeland dankte hij de WSA-Academie en prees hij met name de samenwerking met Thomas Newman, zijn co-componist. De enige echte verrassing was de publieksprijs voor debutant Tuur Florizoone voor zijn score voor de Belgische hit Aanrijding in Moscou. Vervolgens bracht de Belgische artiest een suite uit deze film ten gehore waarbij hij zichzelf zowel op piano als accordeon begeleidde. Ontdekking van het jaar was Marc Streitenfeld die werd onderscheiden voor zijn score voor Ridley Scotts American Gangster. Ten slotte won James Newton Howard de hoofdprijs (Componist van het jaar) voor liefst drie film: Charlie Wilson´s War, Michael Clayton en I Am Legend. Op zich niet verwonderlijk deze prijs want 2007 zag liefst zes scores van de hand van de Amerikaanse meester.

Zoals gezegd kende de avond vele filmmuzikale momenten. Na het verfrissende optreden van Tuur Florizoone volgde traditiegetrouw een optreden van de ontdekking van het voorgaande jaar. Dat waren de Argentijnen Daniel Tarrab en Andrés Goldstein die het publiek trakteerden op muziek uit drie van hun scores, waaronder de winnaars van vorig jaar: XXY en Inheritance. Hun meest indrukwekkende performance was een korte suite uit hun meest bekende score, La puta y la ballena. De speciaal uit Argentinië ingevlogen zangeres Liliane Herrero begeleidde Tarrab en Goldstein, hierbij bijgestaan door Rony Verbiest op bandoneón.

Hoogtepunt van de avond was de 25 minuten durende suite uit de Engelse film Atonement. Componist Dario Marianelli had kort daarvoor nog de prijs voor beste originele score gewonnen en nam nu plaats achter de piano. Vergezeld van beelden uit de film op een groot scherm achter het orkest kon het publiek genieten van een weergaloze compositie waarbij een absolute hoofdrol was weggelegd voor de Engelse celliste Caroline Dale die ook op de soundtrack voor deze film is te horen. Een typemachine die voor zowel score als film kenmerkend was fungeerde als toegevoegd instrument. De kracht van filmmuziek werd met deze lange suite extra benadrukt.

Na de pauze was het de beurt aan de Amerikaanse componist Angelo Badalamenti om een selectie uit zijn rijke œuvre te laten horen. Ook Badalamenti nam plaats achter de piano. Het programma startte met een David Lynch-suite die weer begon met het onvermijdelijke thema uit Twin Peaks, gevolgd door muziek uit Blue Velvet. De nog jonge Engelse zangeres Beth Rowley zong Mysteries of Love uit de laatste film. Tussen de composities vertelde Badalamenti anekdotes die meestal voor het nodige gelach zorgden of leidde hij het volgende gedeelte in. Na ontspannen muziek uit Cousins en tamelijk experimentele klanken uit The Comfort of Strangers verscheen de legendarische Engelse zangeres Siouxsie Sioux ten tonele om Who Will Take My Dreams Away uit The City of Lost Children te zingen. Oorspronkelijk had Marianne Faithfull dit nummer gezongen voor de film uit 1995, maar zij had afgezien van een optreden. In plaats daarvan overhandigde ze Badalamenti met een Lifetime Achievement Award. Zijn dankwoord sloot de componist af met een redelijk goed uitgesproken Dank je wel! Het bijna een uur durende Badalamenticoncert werd afgesloten met enkele nummers uit zijn meest recente score. Voor de Engelse film The Edge of Love, over het leven van Dylan Thomas en zijn twee geliefden, schreef hij niet alleen de voor hem typische langgerekte romantische muziekklanken, maar ook enkele liedjes waarvan er twee werden uitgevoerd. Eerst Careless Talk met zang van Beth Rowley en direct erna Careless Love met een nu mysterieus ogende Siouxsie Sioux in de hoofdrol.

Het meer dan drie uur durende WSA-gebeuren werd muzikaal ondersteund door het Vlaams Radio Orkest dat eerder dit jaar een nieuwe naam kreeg en nu Brussels Philharmonic – Het Vlaams Radio Orkest heet. Dirk Brossé is nog steeds de dirigent van het in filmmuziekkringen gerenommeerde orkest en hij schitterde deze avond als vanouds. Jammer was evenwel dat de presentatoren en enkele winnaars niet altijd goed te verstaan waren. Dat gold met name voor debuterend presentator Nic Balthazar. Ook de lichtregie moet volgende keer beter want soms leek de Bijloke meer op een discotheek dan op een concertzaal. Maar deze kleine oneffenheden konden evenals de voorspelbaarheid van de meeste prijzen niet verhullen dat Gent en filmmuziek een heilige twee-eenheid vormen die elk jaar weer een bezoek waard is.

PS


Gerelateerde links
 Startpagina

Score 149
Andere artikelen:
Cd-recensies
Dvd-recensies
Boekbespreking - Film music
Cees Bijlstra - Muzikaal eerbetoon
Daniel Tarrab en Andrés Goldstein - Interview
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy