Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Cd-recensies
Score 152, 14 07 2009



BUDDENBROOKS
Milan 3992672
18 tracks, 45:59

De verfilming van Thomas Manns debuutro-man uit 1901 ging in Duitsland op eerste kerstdag vorig jaar feestelijk in première, precies zoals het een dergelijk familie-epos betaamt. Het tweeëneenhalf uur durende drama kent een score van Hans Peter Ströer die ook de muziek schreef voor de monu-mentale miniserie Die Manns (2001) van Heinrich Breloer, de regisseur van Budden-brooks. Ströer pakt op de cd meteen uit met het triomfantelijke hoofdthema dat de gran-deur van het welvarende koopmans-geslacht Buddenbrook benadrukt. De film speelt zich net als het boek geheel af in de negentiende eeuw en dat is aan de muziek goed te horen. We horen laatromantische muziek waarbij Ströer kennelijk goed geluisterd heeft naar met name de vierde symfonie van Mahler. Maar dat mag het luistergenot niet drukken want de twaalf originele stukken van Ströer zijn rijk aan thema´s en zeer melodieus te noemen. Net als het boek heeft de film als ondertitel De ondergang van een familie en dat horen we ook in de muziek. Na beginklanken die welhaast blaken van een groot zelfvertrouwen sluipt gaandeweg een zweem van duisternis in de muziek. Maar tegen het einde keert het wervelende hoofdthe-ma nog een keer terug en kijken we terug op het ooit zo bloeiende familiebedrijf van Lübecker kooplui. Die bloeiende episodes van macht en aanzien worden door enkele walsen van Chopin en Johan Strauss haast tastbaar verklankt. Deze walsen werden naast enkele andere bestaande klassieke werken feilloos door Ströer gearrangeerd. Buddenbrooks is een grootse score met tal van sterke momenten van een bij ons nog tamelijk onbekende filmcom-ponist. Die excelleert minder in vernieuwing, maar eerder in ambachtelijk vakmanschap en een oor voor welluidende composities.                                                                            

PS                                                                          

KNOWING
Varèse Sarabande 3020669562
22 tracks, 65:43

Knowing is een grote Hollywoodproductie met Nicolas Cage in de hoofdrol. De rampenfilm over het naderende einde van de wereld vraagt dan ook om een gepaste score en die leverde Marco Beltrami op bekwame wijze af. De door The Sydney Scoring Orchestra gespeelde score bestaat voor de ene helft uit actiemuziek en voor de andere helft uit rustige tot soms fluisterende stukken die de filosofische achtergrond van het gebeuren moeten begeleiden. In beide delen schittert Beltrami´s muziek. Direct na de betrekkelijk rustige begintrack Main Titles gaat Beltrami los met Door Jam waarin hij op meesterlijke wijze met pizzicati van de strijkers de spanning meteen tot grote hoogte weet op te stuwen. Daarna is er geen ontkomen meer aan en is de spanning vaak te snijden zoals in Moose on the Loose waarin de muziek gromt als een monster temidden van een waar pandemonium aan beeld, geluid en instrumenten die schel uithalen. Het midden van de soundtrack bestaat uit meer rustige composities waarbij Beltrami zowel aanhoudende dreiging als verdieping van de personages kundig kleurt. Dit is de spreekwoordelijke stilte voor de storm want met Thataway! neemt het actievolume weer aanzienlijk toe. Knowing is een bij vlagen briljante, zeer gevarieerde score die ook buiten de film blijft intrigeren. Jammer alleen dat de afsluiting van de score ietwat wordt ontsierd door een al te nadrukkelijk Mahleriaanse apotheose.

PS 

THE READER
Lakeshore Records LKS 340612
19 tracks, 53:02

Hoe verklank je een tragische, onmogelijke liefde? Voor deze taak zag zich de nog jonge Amerikaanse componist Nico Muhly (1981) gesteld. Met enkele solo-instrumenten als de piano en de hobo en ondersteund door een klein orkest, probeert het wonderkind uit New York het geheim van de amour fou van de jonge Michael Berg voor de ongrijpbare Hanna Schmitz in het naoorlogse Duitsland te ontrafelen. In een aan Michael Nyman verwante minimalstijl accentueert de ingetogen muziek de bijzondere relatie tussen de twee geliefden, hun verborgen passie voor elkaar, de onuitgesproken gevoelens en gedachten, daarbij een muzikale rode draad vormend door de hele film tot aan de climax, steeds weer die pure momenten uit de eerste helft van de film in de herinnering roepend. The Reader is geen gemakkelijke score; een pakkend thema ontbreekt en praktisch de gehele score kent een melancholieke, haast fatalistische klankkleur. Twee lange tracks springen eruit: allereerst Going Back to Your Friends waarin het onvermijdelijke einde van de relatie treffend wordt aangekondigd door muziek van een bittere schoonheid. Daarnaast keert in het fraaie Who Was She? het aarzelende hoofdthema terug, tijdens de eindtitels. In de film werkt de nooit overheersende muziek misschien beter dan op cd. De weinig toegankelijke score geeft zijn onmiskenbare geheimen pas prijs na menig luistersessie.                                               

PS 

THAT MAN FROM RIO (L´HOMME DE RIO)
Kritzerland KR020012-3
52 tracks, 70:49 

Jean-Paul Belmondo in een film van Philippe de Broca uit 1964. Locatie: Rio de Janeiro. De keuze voor de muziek was gevallen op Georges Delerue. De Broca had voor zijn vorige film Cartouche ook al prachtige muziek van Delerue gehad, en om hem weer te vragen was een logische keuze. Les jeux d´amour uit 1959 was hun eerste samenwerking en Chouans uit 1988 was hun laatste. Wie aan Rio denkt, denkt aan Bossa Nova. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Georges Delerue de film opent met een Bossa als hoofdthema. Wie muziek van Delerue kent, weet welke kwaliteit men kan verwachten. Het is een gevarieerde score met humor en melodie, schoonheid en in diverse stijlen. Van puur avontuur tot Braziliaanse ritmes inclusief songs. Met ook opzwepende thema’s bij de achtervolgingsscènes voor deze James Bond spoof zonder Bond en dit alles in de klassieke Deleruestijl. Er zijn ooit twee ep´tjes van de soundtrack verschenen, één met vier tracks in Frankrijk en één met zes tracks in Engeland. De twee schijfjes hadden verschillende tracks zodat ze samen ongeveer twintig minuten score hadden. In Amerika had United Artists een lp voorbereid maar nooit uitgebracht. De ep´tjes werden al snel verzamelobjecten die voor buitensporige prijzen verkocht werden als je ze al kon vinden. Het Kritzerland-label heeft nu de complete score op cd gezet, helaas in een gelimiteerde oplage van 1.000 exemplaren. Bij de speciaalzaken op het net zijn ze nog beperkt te koop, onder andere bij www.tarantula-records.com of bij www.intermezzomedia.com.               

ST

THE INTERNATIONAL
Varèse Sarabande 3020669462
21 tracks, 60:28

Das Parfum was drie jaar geleden een grote hit voor de Duitse regisseur Tom Tykwer. Niet alleen de film, ook de score die de regisseur samen met zijn kompanen Reinhold Heil en Johnny Klimek schreef, werd alom geprezen. Met The International keert het trio terug naar Lola rennt (1998), de internationale doorbraak van de regisseur. De laatste film dankte een deel van het succes aan de technoscore van de drie. Ook The International kent een score die bol staat van snelle technoklanken wat niet verwonderlijk is gezien het snelle ritme van de actiethriller die zich in meerdere landen op diverse continenten afspeelt. De muziek werkt uitstekend in de film zoals in de lange scène in het Guggenheim museum (The Guggenheim Shootout). Ritme is het sleutelwoord voor zowel muziek als film en deze combinatie kwamen we twee jaar geleden tegen bij The Bourne Ultimatum, ook zo´n snelle internationale thriller. Enkele tracks worden ondersteund door symfonische klanken van het Berlin Pops Orchestra zoals tijdens de aftiteling. Voor de rest is het puur functionele filmmuziek die de liefhebbers van techno een warm hart zullen toedragen, maar voor anderen niet erg aantrekkelijk zal zijn.                                                                                              

PS

GHOST TRACKS
20 tracks, 41:25

Als je een soundtrack koopt, hoort daar altijd een film bij. Het omgekeerde komt eigenlijk nooit voor: een soundtrack zonder film. De Nederlandse componist Clemens Krijger schreef twintig nummers die de klank en sfeer ademen van een grotestadsfilm tegen een licht onheilspellende achtergrond. De titel van de cd duidt op een spookachtige stad waar zich een verhaal ontvouwt over een man en een vrouw. Althans zo ziet filmmaker Peter Delpeut het. In het begeleidende boekje beschrijft hij per track de indrukken die de muziek op hem maakte en uit deze indrukken ontstaat een doorlopend verhaal. Achterop het boekje lezen we dan ook: ʽThis may sound like a movie soundtrack, but it isn´t. It´s music that evokes movie images,’ aldus Delpeut. De instrumentale nummers houden het midden tussen easy listening en lichte jazz, geknipte muziek dus voor een urbane ambiance. Twaalf muzikanten hebben de muziek gespeeld, waaronder Krijger zelf op de gitaar. Opvallende instrumenten zijn de cello, de piano, de viool en bovenal de sopraansax die metropolis bij nacht extra nadruk geeft. Sterke composities zijn Seagull (1) met slechts de piano en Deliverance dat door een atypisch ritme en een abrupt einde wordt gekenmerkt. Ook Seagull (2) springt eruit dankzij noodlottig klinkend vioolspel. De vraag nu is: Wie waagt zich aan het verfilmen van deze aangenaam klinkende soundtrack? De cd is te bestellen op www.beeldendcomponist.nl.     

PS

CORALINE
Koch Records KOC-CD-4741
32 tracks, 59:46

Regisseur Henry Selick heeft de afgelopen twintig jaar naam gemaakt met opvallende animatiefilms als The Nightmare Before Christmas (1993) en James and the Giant Peach (1996). Zijn nieuwste creatie heet Coraline waarvoor de Fransman Bruno Coulais een gevarieerde, speelse score schreef. Die maakt een vliegende start met een reeks melodieuze liedjes (in het bijzonder Exploration), gezongen door het Kinderkoor van Nice, een enkele keer bijgestaan door een jeugdige soliste. Die liedjes zijn in de meeste gevallen opgewekt van aard en zo nu en dan ronduit hilarisch te noemen, vooral wanneer de instrumenten geluiden nabootsen. Slechts een enkele keer komt er een serieuze boventoon in de muziek voor, maar dat zal niemand verbazen gezien de spannende avonturen van de titelfiguur. De klankkleur van de score is nadrukkelijk sprookjesland. Coulais kan zich dan ook naar hartelust uitleven in diverse nummers als Bobinsky dat een circusachtige indruk achterlaat, Dreams Are Dangerous dat een sterke melodie kent, Ghost Children en The Famous Mister B waarin de muziek als stemmen klinkt en Mechanical Lullaby waarin zang en muziek probleemloos samengaan. Kent de eerste helft van de score een rijke verzameling melodieuze composities, in de tweede helft experimenteert Coulais met talloze korte stukjes effectmuziek (hier heeft de score de film duidelijk nodig). Door de rijk gevarieerde composities, de speelse en innovatieve aanpak en het verfrissende spel van het Hongaars Symfonie Orkest is Coraline een prettig klinkende score geworden die ongetwijfeld bij de film nog meer tot zijn recht zal komen. Coulais kan zich met deze score meten met Danny Elfman en Thomas Newman.

PS

LET THE RIGHT ONE IN (LÅT DEN RÄTTE KOMMA IN)
MovieScore Media MMS08022
21 tracks, 46:46

De Zweedse film Låt den rätte komma in draaide in januari 2008 al op het Filmfestival van Rotterdam, maar bereikte pas vorige week de Nederlandse bioscopen. Op het Imagine Festival won de film nog een hoofdprijs afgelopen zaterdag. Het wereldwijde succes van de horrorfilm die geen echte horrorfilm is, straalt ook af op de muziek. De Zweed Johan Söderqvist schreef een van de meest opzienbarende scores van 2008. Bekend werd hij door enkele scores voor films van de Deense Susanne Bier. Voor Låt den rätte komma in gebruikt Söderqvist magistrale synthesizerklanken met een symfonieorkest op de achtergrond. We horen trage, ijle muziek die een onbestemde, constant dreigende sfeer oproept. De cd begint krachtig met drie wonderschone nummers, waaronder het absolute hoogtepunt Eli´s Theme. Dit ontroerende thema keert tweemaal terug, allereerst halverwege de cd in een versie met de akoestische gitaar, later aangevuld met orkest in een uitgebreide uitvoering tijdens de eindtitels. Zonder twijfel kan Eli´s Theme tot een van de prachtigste filmcomposities van de afgelopen jaren worden gerekend. Na de overweldigende entree kent de score dan vooral korte nummers die meer weg hebben van flarden muziek, veelal ijzingwekkend klinkende klanktapijten. Het knappe van deze score is dat Söderqvist op zijn eigen wijze bekend terrein betreedt en ons allen trakteert op mysterieuze evenals onheilspellende muziek die weet te boeien door zijn meeslepende composities en zweverige, sinistere sfeer. 

PS

THE DUCHESS
Lakeshore Records LKS 340392
18 tracks, 42:10

Weinig filmcomponisten worden vandaag de dag zo in een hokje gestopt als de Britse Rachel Portman. Zolang ze psychologische drama´s of kostuumfilms van muziek voorziet, is er niets aan de hand, maar zodra ze zich waagt aan een onvervalste actiefilm zoals The Manchurian Candidate, is de kritiek niet van de lucht. Niet geheel terecht, want laatstgenoemde score was op genoeg momenten enerverend te noemen. Na The Lake House en Infamous – beide uit 2006 – was het even stil om Portman, maar afgelopen jaar keerde ze terug met de muziek voor een ….. kostuumfilm. The Duchess begint met het hoofdthema en dat is Portman ten voeten uit: prachtig georkestreerde symfonische muziek met een opgewekte drive. Naast veelal vrolijke muziek is er ook ruimte voor een ernstig moment zoals in Mistake of Your Life. Het titelpersonage leidde een veelal tragisch leven en die scènes worden dan ook met somber aandoende muziek onderstreept. De door talloze strijkers gedomineerde score klinkt even vertrouwd als het vakmanschap waarmee Portman dit genre muzikaal weet te ondersteunen. Twee composities van Beethoven en Haydn benadrukken de periode waarin deze film speelt – eind 18de eeuw – extra. 

PS

INKHEART
Niet op cd verschenen. Te downloaden op onder meer iTunes en Amazon.
21 tracks, 65:37

De Spaanse filmcomponist Javier Navarrete brak twee jaar geleden door met zijn voor een Oscar genomineerde score voor Pan´s Labyrinth. Die score werd gekenmerkt door een sprookjesachtige klankkleur. Na dit succes werkte Navarrete voor Engelstalige films als Mirrors en Fireflies in the Garden. Voor Inkheart, de derde Engelstalige film uit 2008 op rij, werkte hij in hetzelfde muziekidioom als voor Pan´s Labyrinth. Ruim een uur duurt de score voor de fantasyfilm over de duistere geheimen van het boeken voorlezen. Al vanaf de eerste tonen zitten we middenin een wereld van wonderen en sterke verhalen: we horen zachte pianoklanken bijgestaan door zang die een onwereldse indruk maken en ver weg lijken. Vervolgens schotelt Navarrete ons de ene na de andere weelderige compositie voor die overduidelijk in fantasysferen thuishoren. Vaak is de muziek uitbundig zoals in het krachtige The Escape. Een enkele keer waagt hij zich aan oosterse invloeden, maar voor de rest is dit symfonische filmmuziek die misschien beter bij de film past dan thuis op de computer. Een sterke track is Creatures Return Home dat tijdens de climax weerklinkt, maar deze finale nergens overrompelt. 

PS

RISOLUZIONE 819
Image Music 0195252IMA
19 tracks, 65:42 

Als er weer een nieuwe score van Ennio Morricone verschijnt, mogen we daar altijd reikhalzend naar uitkijken. En ook deze keer weet de 80-jarige Morricone de luisteraar weer te boeien. Het is muziek voor de tv-film Risoluzione 819, onder regie van Giacomo Battiato die al eerder met Maestro Morricone heeft samengewerkt voor Karol, un uomo diventato Papa en Karol, un Papa rimasto uomo (twee tv-films over paus Johannes Paulus II). Deze keer gaat de film over Srebrenica, anno 1995. Het betreft hier de grootste massamoord in Europa sinds de Tweede Wereldoorlog (Het Joegoslavië-tribunaal: resolutie 819). Ennio Morricone zet een score neer met een Joegoslavisch tintje. De orkestratie die hij altijd zelf doet is weer geweldig. De score is een veelzijdige mengeling van melancholische thema´s, drama, marsen, spanning, zigeunerviolen, eenvoud en complexiteit. De muziek is zoals altijd symfonisch en M° Morricone is weer herkenbaar na de eerste drie noten. Zonder de film gezien te hebben boeit de score tot de laatste noot en maakt nieuwsgierig naar de film. Een aanrader dus! Te koop bij www.intermezzomedia.com.

ST


Gerelateerde links
 Startpagina

Score 152
Andere artikelen:
Maurice Jarre - Zes hoogtepunten
Maurice Jarre - Interview
In memoriam - Maurice Jarre
Boekbespreking - Modernistische Hammerhorrormuziek
Cd-recensies
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy