Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
In memoriam - Maurice Jarre
Score 152, 14 07 2009



MAURICE JARRE ……. IN MEMORIAM - Verschenen in Score 152, april 2009

Maurice Jarre overleden. Dat was even schrikken. En direct de herinneringen. Aan hem als persoon, als componist, zijn muziek. Herinneringen aan Score. In november 1977, Score 25, schreven we voor het eerst over hem. Over zijn geboortejaar 1924. Zijn studie aan het Parijse conservatorium. Over zijn eerste werk als componist (een musical). Over de periode 1951-1958 waarin hij vele korte films van muziek voorzag. Over zijn debuut als componist voor de eerste grote speelfilm. Zijn doorbraak kwam met Lawrence of Arabia. Hij werkte twee maanden bijna onafgebroken aan de score. We schreven over zijn samenwerking met andere regisseurs. Over het gebruik van de balalaika om de muziek van Doctor Zhivago een Russisch tintje te geven. Over het gebruik van twaalf piano’s tegelijk om een dreigende klankkleur te krijgen bij Is Paris Burning? Over de Arabische sound bij The Message.

Maar dan ……. 26 februari 1992. De redactie van Score kon een onverwachts interview met Jarre krijgen. Platenmaatschappij Indisc promootte rond dat tijdstip de cd Maurice Jarre at Abbey Road op het Milan-label. Een interview met Jarre, in hotel Jan Tabak in Bussum. Jarre, in gezelschap van zijn vierde vrouw, een Japanse. De scherpe herinnering aan een bijzonder mens, heel enthousiast, kundig. Een grote woordenstroom: een mengeling van Frans en Engels, maar te volgen. Bevlogen. ʽPlease, call me Maurice,ʼ was zijn introductie. Vertellend over zijn beginjaren, maar vooral de wijze waarop hij componeerde en gebruikmaakte van elektronische muziek. Zoals bij Witness. Jarre liet zijn keus bepalen door de zeden en gewoonten van de Amish-people in Pennsylvania. Deze mensen mogen vanwege hun geloof geen muziekinstrumenten bespelen en er ook niet naar luisteren. Jarre koos er dus voor om muziek te gebruiken die niet duidelijk hoorbaar door een muziekinstrument ten gehore werd gebracht. Het resultaat: lang aanhoudende synthesizerklanken moesten elke herkenning van een orkest en herkenbare muziekinstrumenten wegnemen. Vertellend over Hollywood en de daar heersende hokjesgeest. Maurice Jarre was voor producenten geschikt als componist voor ʽopen space and desertʼ-sferen. Hij verfoeide het. Vertellend over zijn componeren, altijd zonder arrangeur, want hij deed alles zelf, ook geen vaste dirigent voor het orkest, want ook dit deed Jarre zelf. Hij verafschuwde ook de filmmuziek die werd nagespeeld en bijvoorbeeld verscheen op het Engelse Silva Screen-label. Na een interview van meer dan een uur namen we afscheid. Zijn laatste woorden: ʽAre you sure you don’t have another final question??ʼ

JW

N.B. Het volledige interview met Jarre verscheen in Score 83, juni 1992.

Gerelateerde links
 Startpagina

Score 152
Andere artikelen:
Maurice Jarre - Zes hoogtepunten
Maurice Jarre - Interview
In memoriam - Maurice Jarre
Boekbespreking - Modernistische Hammerhorrormuziek
Cd-recensies
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy