Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Johan Hoogewijs - Interview
Score 154, 15 09 2009



MUZIEK ALS BINDENDE FACTOR

In gesprek met componist Johan Hoogewijs

Sinds enkele jaren timmert de Belgische filmcomponist Johan Hoogewijs stevig aan de muzikale wegen van de Nederlandse film. Voor films als Het paard van Sinterklaas en Bloedbroeders schreef hij scores die de aandacht van pers en publiek wisten te trekken. Voor Bloedbroeders kreeg hij verleden jaar zelfs een nominatie voor een Gouden Kalf. Sinds begin deze maand draait Het leven uit een dag in de bioscopen. Voor deze bijzondere film schreef Hoogewijs (foto) een bijzondere score waarover hij enthousiast vertelt.

Het leven uit een dag is de verfilming van een roman van A.F.Th. van der Heijden uit 1988 en gaat over twee jonge geliefden die in een wereld leven waarin een mensenleven maar één dag duurt en waar elke daad éénmalig is. Door een moord te plegen hopen ze in de hel te belanden waar ze hun liefde dag na dag kunnen (her)beleven. Die hel staat eigenlijk voor onze wereld, zoals wij hem kennen, de wereld van de herhaling. Regisseur van de film is Mark de Cloe die de afgelopen jaren opviel door de reeks korte films Boy Meets Girl Stories en de speelfilm Valse wals. Het leven uit een dag wordt gekenmerkt door een bijzondere vormgeving zoals de splitscreen gedurende het tweede gedeelte van de film – de scènes in de hel. Minstens zo imponerend is de score die de in Brussel woonachtige Johan Hoogewijs (Brussel, 1957) voor de film heeft geschreven. Hoogewijs vertelt over de score: ʽEr zit heel veel muziek in van mij, ik denk alles bij elkaar bijna een uur. Want Mark houdt van veel muziek in de film. Ik heb hem een aantal keren proberen te temperen, maar dat lukte niet, dat is zijn stijl.ʼ Naast Hoogewijsʼ score zit in de negentig minuten durende film ook veel bestaande muziek zoals de door Novastar uitgevoerde nummers Never Back Down en Tunnelvision dat tijdens de aftiteling wordt gespeeld en verschillende My-Space-bands uit Duitsland en Scandinavië. Het was dan ook een uitdaging voor de componist om met zijn score tegenwicht te bieden aan deze muziek. Een speciale rol was in dit verband weggelegd voor sounddesigner Lawrence Horne. Hoogewijs: ʽIk heb heel nauw samengewerkt met de sounddesigner die Mark al bijna tien jaar kent evenals zijn stijl van korte films en telefilms die ze voordien samen hebben gedaan. En Lawrence was eigenlijk de bewaker van de stijl van Mark. Mark is van oorsprong meer een kunstenaar, een auteur dan een gewone regisseur, hij heeft een heel eigenzinnige, aparte stijl, wat naar Nederlandse normen niet gebruikelijk is, maar toch vaak wordt gewaardeerd.ʼ

Ontrafelen

Een eigenzinnige, bevlogen regisseur heeft ongetwijfeld baat bij de inbreng van andere creatieve geesten om hem heen. Gemakkelijk was dat voor Hoogewijs niet altijd. ʽHet is een hele klus om te doorgronden waar Mark naartoe wil. Andere regisseurs proberen helder uit te leggen wat ze met een bepaalde scène bedoelen, wat de muziek eventueel moet toevoegen, wat de emoties van de scène zijn. Mark heeft daarentegen een bepaald beeld voor ogen waar hij niet expliciet mee naar buiten komt, maar wat je eigenlijk moet ontrafelen. Het is een soort van ontdekken wie Mark als regisseur is. Hij zegt ook niet meteen of hij iets niet goed vindt evenmin als waarom hij iets niet goed vindt. Dus in dat opzicht was het ook wel een uitdaging omdat het een film met heel veel muziek betrof.ʼ



De Cloe wist van te voren goed welke scènes muzikaal moesten worden ondersteund. ʽEventueel kon nog worden overlegd over zaken als: waar starten we met de muziek en hoe sluipt deze erin en wanneer moet zij zich meer ontwikkelen. Maar hoe de scènes eruit dienden te zien en hoe de klank, dat was echt het concept van Mark. En ik hing natuurlijk ook vast aan die (pop)songs die er al in bepaalde scènes in zaten, maar hij was uitermate tevreden over mijn prestatie. Op het moment dat ik de film te zien kreeg was hij qua structuur nog niet helemaal in orde. In die zin kan de muziek een aantal scènes aan elkaar binden en dan plots ontstaat die structuur of die logica wel en dat is precies de kracht van de muziek. De muziek kan de dingen ongelofelijk lijmen, zeg maar.ʼ

Dat zijn score iets toevoegt aan de film beaamt Hoogewijs voluit: ʽJa, omdat de vertelling heel visueel is in de film en op die manier krijgt de muziek ook heel veel plaats en is zij op sommige momenten heel aanwezig. In die zin kun je met de muziek het verhaal heel goed mee helpen vertellen en ben je heel sfeerbepalend. Ik houd in die zin heel erg van de Franse omschrijving décor sonore waar de muziek opgaat in het geheel en dat is uiteindelijk de essentie van filmmuziek, vind ik. Je hebt de acteurs, een bepaalde vormgeving, een bepaalde manier van spelen, een bepaalde manier van licht, de decors en dan de sluimerende muziek die erg medebepalend kan zijn voor het gevoel waar je de kijker in dwingt of naartoe leidt.ʼ

Splitscreen

Gedurende de tweede helft van de film wordt het beeld opgesplitst in twee delen. Welke gevolgen heeft dit effect voor de score? Hoogewijs: ʽOmdat het filmverhaal erg visueel is, beïnvloedt dat natuurlijk de stijl. Zo moest ik rekening houden met de klank en het sounddesign in het linker gedeelte van het scherm en ook rechts en daarom heb ik een sobere stijl van muziek gebruikt. Maar die muziek moet tegelijkertijd toch krachtig genoeg zijn om iets te vertellen en hier en daar een accent te leggen waar je de aandacht van de kijker op wil vestigen.ʼ Vooral door dit splitscreeneffect zou de film misschien meerdere keren moeten worden bekeken opdat de toeschouwer volop in het verhaal kan opgaan. Hoogewijs: ʽHet is een film die echt gemaakt is met het oog op de bioscoop. Ik weet niet in hoeverre hij op televisie zou kunnen werken.ʼ



Terugkijkend is Hoogewijs tevreden over de score, vooral omdat hij muzikaal nieuwe wegen heeft kunnen bewandelen. Al in de jaren ´80 van de vorige eeuw heeft hij een veelheid aan stijlen leren kennen die vroeg of laat in zijn composities is binnengeslopen. ʽDe score is heel divers qua stijl, er zitten composities bij met elektronische instrumenten naast composities die heel erg sounddesignachtig aandoen of hedendaags klassiek klinken en dan zijn er nog romantische momenten met strijkers. De film laat dat ook toe; de stijl van Mark is om met die dingen vrij om te gaan zonder dat het een allegaartje wordt. Er is allemaal goed over nagedacht en bij de mixing van de film heb ik verbanden gezien die ik eerst niet meteen door had (omdat het tweede deel van de film zich afspeelt in splitscreen). Soms moest het beeld de jongen becommentariëren of ondersteunen en tegelijkertijd gebeurde er dan op bepaalde momenten iets in het linkervak bij het meisje dat moest worden geaccentueerd, dus wat dat betreft was het ook wel fijn en vernieuwend om deze film te doen.ʼ

Een hele opgave

Volgens de componist is de film al met al een complexe creatie. Als je de film zowel qua klank als beeld zou analyseren vormt dat een hele opgave. Een dergelijke topprestatie vergt dan ook veel voorbereiding, inspanning en uitwerking. ʽAlles bij elkaar besloeg het componeren een periode van zes maanden, zij het niet constant intensief.ʼ De opnames vonden zowel thuis als in de studio plaats. ʽZo werk ik vaak, ik heb dingen bij mij thuis in mijn homestudio opgenomen: piano´s, Rhodes piano en gitaren. Zang heb ik ook bij mij thuis opgenomen naast een aantal cellosolostukken. De strijkers zijn opgenomen in een studio, hier in België, waar ik vaak heb gewerkt, met een dertiental strijkers die we soms bij momenten als het iets breder moest klinken hebben laten dubben.ʼ Hoogewijs heeft de score grotendeels zelf gearrangeerd: ʽWat de strijkers spelen is voor negentig procent eigenlijk zoals ik het gecomponeerd heb, hierbij geholpen door een vriend/arrangeur. Ik maak het liefst zelf al mijn arrangementen in grote mate en bepaal zelf de instrumentkeuze en de sound van een stuk.ʼ

Hoogewijs heeft in eigen land en ook in Nederland veel gewerkt voor televisie: muziek voor series, jingles, leaders etc. Ook heeft hij klassieke werken en jazz geschreven. Beschouwt hij zich vandaag vooral als filmcomponist of toch misschien niet? ʽWel, beide eigenlijk. Ik doe heel boeiende dingen, ook voor televisie, en het is juist die afwisseling met speelfilms die me boeit. Bij speelfilms ben je weken, maanden met hetzelfde project bezig. Het moet niet allemaal vluchtig zijn, integendeel. Maar laat mij maar van een politieserie plots naar een kinderfilm gaan als Het paard van Sinterklaas en dan naar Het leven uit een dag. Dat is heel fascinerend op die manier.ʼ

Momenteel is hij bezig aan het tweede seizoen van de tv-serie Deadline. Een nieuwe speelfilmopdracht is er ook: de score voor Kom niet aan mijn kinderen, de film die is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van een moeder die een lange strijd voert om haar kinderen die door haar Syrische echtgenoot naar Syrië zijn ontvoerd heelhuids terug te laten keren naar Nederland.



De score van Het leven uit een dag is als download verschenen op het label Moviescore Media.

PS

Foto´s uit de film: Independent Films.

Gerelateerde links
 Startpagina

Score 154
Andere artikelen:
Cd-recensies
Dvd-recensies
Catherine Corsini - Interview
Boekbespreking - Klassiker der Filmmusik
Marvin Hamlisch - Opvallende comeback
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy