Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Cd-recensies
Score 155, 03 04 2010



CD-RECENSIES

BAARÌA
RTI 02014821MA
19 tracks, 53:36

De nieuwste film van Giuseppe Tornatore heet Baarìa. En traditiegetrouw schreef maestro Ennio Morricone de muziek. Ook bij deze score is het na vijf noten al weer raak: je herkent de stijl van de meester. De film is een soort autobiografie over de jeugd van Tornatore op Sicilië. Van 1930 tot 1980 wordt de provincie Palermo belicht. Gedurende de fascistische periode, de honger in de oorlog tot het communisme na de oorlog. Morricone bijt zich vast in het script, hij wil eerst alles weten over de karakters, het tijdsframe, de verhaallijnen in het plot. Het werd een hele onderneming, een reis door 70 jaren in de 20ste eeuw. Maar ook een eerbetoon aan het vaderland. Zonder ook nog maar een fragment van de film te hebben gezien had Morricone al thema’s geschreven die bij Tornatore in de smaak vielen. De thema’s zijn divers en typisch Italiaans. Van tarantella’s tot Morricone-marsjes die we qua stijl al in eerdere oorlogsfilms hebben gehoord. Maar ook prachtige nieuwe thema’s zoals de derde track Baarìa en de zesde track Brindisi. Alleen daarom is de cd al de moeite waard. Ik ben een Morricone-fan en altijd gefascineerd door zijn veelzijdigheid en de juiste toon zetten bij een film. Bij deze film is het niet anders. Morricone heeft me weer geraakt met ultieme muzikale schoonheid in sommige tracks. De link Morricone – Tornatore is altijd al goed geweest en niet minder dan Lean – Jarre, Hitchcock – Herrmann of Spielberg – Williams. Let wel, Morricone is 81 en nog actief. Hij mag nog jaren doorgaan.                                             

ST     
       

MICMACS À TIRE-LARIGOT
Milan 399312-2
21 tracks, 36:25

De cd met de score voor Jean-Pierre Jeunets nieuwste creatie Micmacs à tire-larigot begint met Diabolique, een vrolijk nummer dat door de harmonica meteen Frans aandoet. Enkele geluiden uit de film bepalen het ritme. Dit horen we meer in de bescheiden score die debutant Raphaël Beau ons voorschotelt. Zijn muzikale klanken zijn immer vrolijk en onbezorgd, soms met een weemoedig randje en dat past natuurlijk prima bij de filmpersonages die excentriek, ondernemend en meestentijds opgewekt ogen. Het merendeel van de nummers kent een walsritme met als begeleidend instrument de harmonica, behalve La Diva du Porno dat een meer eigentijdse compositie is met een vette beat en een cool ritme. Tweederde van de soundtrack bestaat uit originele filmmuziek, de rest bestaat uit korte tracks uit befaamde scores van Max Steiner zoals The Big Sleep, The Charge of the Light Brigade en The Treasure of the Sierra Madre naast twee liedjes van Dario Moreno uit de jaren ´50. Misschien is deze eerste score van Raphaël Beau nog wat te beperkt om van een origineel nieuw talent te spreken. Leuk klinkt hij in ieder geval wel. Eens kijken waarmee hij ons volgende keer verrast.

PS


TARAS BULBA
Kritzerland KR 20013-7
13 tracks, 48:41

Franz Waxman (1906-1967) behoort tot de grote filmcomponisten uit de gouden jaren van Hollywood. Zijn voorlaatste filmscore schreef hij voor Taras Bulba, een avonturenfilm die bij verschijnen in 1962 geen groot succes was en veelal tot misprijzen leidde in de pers. Belangrijkste troef was de score die door niemand minder dan Bernard Herrmann als ʽThe score of a lifetimeʼ werd bestempeld. De cd maakt een wervelende start met een overture waarin enkele prachtige thema´s weerklinken. Vervolgens laat Waxman een staalkaart aan functionele evenals pakkende composities horen. De componist deed in die dagen onderzoek naar Russiche volksmuziek en dat is aan de muziek goed te horen. We horen net zoveel actiemuziek als gevoelige nummers, en aldus ontstaat een aaneenrijging van louter hoogtepunten waaronder de fenomenale mars The Ride to Dubno en een daverende finale. Prettig is dat de actiemuziek niet zo lawaaierig klinkt als vandaag waardoor werkelijk alle tracks het beluisteren waard zijn buiten de film. Ook de melodieuze kracht van Waxmans composities draagt aan dit luistergenot bij. Deze uitgave van het label Kritzerland is vergeleken met de elpeeversie en een cd-release van Ryko uit 1998 kwalitatief beter. Twee bonustracks completeren de oorspronkelijke score; het betreft het hoofdthema Pastorale (The Wishing Star) dat op elpee en Ryko-cd werd gezongen door een gemend koor, maar nu ook wordt gepresenteerd in een instrumentale versie en een versie met louter vrouwenzang. Met Taras Bulba bewees Waxman een laatste maal zijn ambachtelijkheid en redde hij eigenhandig een wat onevenwichtige, lachwekkende film van de totale ondergang.

PS

 
KRABAT
Goya 442281-2
27 tracks, 64:35

Krabat is de verfilming van een geliefd jeugdboek van schrijver Otfried Preußler dat bol staat van mystieke en fantastische elementen. Het betreft hier een grote Duitse productie die de concurrentie met internationale fantasyfilms gemakkelijk aankan. Voor de muziek werd Annette Focks gevraagd en zij schreef een grootse score die ze zelf ook orkestreerde, dirigeerde en produceerde. Focks verrast met een fantasyscore van internationale allure. Een groot symfonieorkest, veelvuldig begeleid door gezang, voert ons door de duistere avonturen die de jonge Krabat tijdens de Dertigjarige Oorlog beleeft. Focks schreef een prachtig hoofdthema dat ook terugkeert in het lied Osterlied. Daarnaast horen we diverse andere thema´s die vooral spanning en mysterie bij de kijker teweeg moeten brengen. In een enkele track schuwt Focks de authentieke sound van de periode waarin de film zich afspeelt niet en aldus horen we renaissanceinstrumenten. Voor deze meeslepende score werd Focks eerder dit jaar genomineerd voor de Duitse Filmprijs, zeg maar het Duitse equivalent van de Oscar.

PS


JOHN RABE
Milan 399274-2
26 tracks, 74:06

John Rabe begint met een liedje in de Chinese taal, daarmee de locatie van de film beklemtonend. De film over de Duitse zakenman die tijdens het bloedbad van Nanking in het vooroorlogse China de levens van vele Chinezen redde heeft in eigen land veel succes gehad. Voor de muziek werden liefst twee componisten aangetrokken: de Fransman Laurent Petitgirard en de Duitse Annette Focks. Op de cd staan zeven tracks van Petitgirard en zeventien van Focks. Het aandeel van de Fransman is zwaarmoedig van toon. De muziek wordt uitgevoerd door een klein orkest en roept gaandeweg een dreigende sfeer op. De tracks van Focks worden gespeeld door een groter orkest en zijn gevarieerder: naast gedragen co-posities is er ruimte voor iets opgewektere stukken, uitgevoerd zowel in een kleine als grote orkestbezetting. Voor veel nummers geldt de cello als leidend instrument omdat dit instrument, volgens Petitgirard, het dichtst bij de menselijke stem komt. Soms domineren de strijkers zodanig dat de muziek – in Focks´ deel – sterk doet denken aan Herrmann en Psycho. Ondanks twee componisten is geen sprake van totaal verschillende muziekwerelden en daar-mee is deze ingetogen en geenszins overweldigende score het beluisteren zeker waard, ook buiten de film. 

PS


SOLD>OUT! 25 Soundtracks
ICDISC.NL 10-01
26 tracks, 67:40 

Bo van de Graaf uit Nijmegen maakte jaren geleden furore met zijn ensemble ʽI Companiʼ door Nino Rota’s muziek nieuw leven in te blazen met concerten in binnen- en buitenland. Nu heeft hij een nieuwe cd uitgebracht met 26 tracks. De titels spreken voor zich: Lost tanga in Paris, Koyaanisquatsch, Ascenseur pour un esgargot, Et Depardieu créa la femme en Silen-ce of the lamps om er een paar te noemen. Het is filmmuziek voor het project Nijmegen Visueel, een kunstproject (2009) in en over de 44 wijken van Nijmegen, bestaande uit 44 hoofdstukken die op dvd verschenen. Alle tracks hebben een eigen stijl en zijn prettig in het gehoor. Ook de hier en daar wat Morricone-achtige psychedelische tracks zijn net goed van lengte om niet irritant te worden. En daarmee een goede aanvulling om de cd een soundtrackeffect te geven. Het is een klein ensemble van zes mensen dat zeven instrumenten bespeelt. Het resultaat is een prachtige mengeling van Nederlandse jazz. Hoewel bij jazz vaak geïmprovi-seerd wordt, gaat het hier om 26 gecomponeerde werken. Een trailer is te zien op: www.youtube.com / bo van de graaf / sold out.                                                                    

ST

 
THE TIME TRAVELER´S WIFE
New Line Records NLR39158
23 tracks, 55:16

Nu Mychael Danna voornamelijk vanuit Hollywood opereert, is het interessant te onderzoeken hoe gestroomlijnd zijn scores klinken. De muziek die hij schreef voor dit romantisch drama is een mooie toetssteen. Op het eerste gehoor klinkt de symfonische score voor The Time Traveler´s Wife nogal keurig met vooral weelderige strijkers in de absolute hoofdrol, maar allengs horen we toch weer de voor Danna typerende exotische instrumentkeuze even-als die klankkleur waaraan je zijn stijl terstond kunt herkennen. De Canadese componist heeft een opvallend rijke score geschreven die net zo makkelijk binnen zijn eigen œuvre past als in het wijdverbreide fantasygenre. Na een vrij goed in het gehoor liggend eerste gedeelte inclu-sief prachtig afgerond hoofdthema, neemt Danna ons in het tweede gedeelte van de score mee naar meer idiosyncratisch terrein, andermaal een bewijs dat hij zijn eigenzinnige stijl niet heeft prijsgegeven. Dat we hier met een serieuze score te maken hebben, blijkt ten slotte uit de vele gevoelige nummers die soms een sprookjesachtige sfeer oproepen. Het wachten is nu op The Imaginarium of Doctor Parnassus; de score voor deze film van Terry Gilliam werd geschreven door beide broers Danna.

PS


KOMT EEN VROUW BIJ DE DOKTER
Download op iTunes
13 tracks, 31:51

Het blijft tobben met Nederlandse score-cd´s. Afgelopen jaar verscheen alleen de score van Carmen van het Noorden van Perquisite op cd. Eind 2008 zagen we nog twee soundtracks (Oorlogswinter en Wit licht) opduiken. Downloads zijn al even schaars. Eind 2007 verscheen van het trio Meirmans, Snitker en Wiegel een meer dan welkome download van hun prachtige score voor Alles is liefde. Sindsdien hebben de drie Amsterdammers niet stil gezeten. Onlangs verscheen hun score voor de succesfilm Komt een vrouw bij de dokter als download op iTunes. Dertien tracks telt de soundtrack waarvan de eerste helft overwegend weemoedig klinkt. Hoogtepunt is het hoofdthema Luna dat door gevoelige pianoklanken wordt begeleid. Aan het eind keert dit prachtige thema terug, nu slechts gespeeld door piano. De meeste nummers kennen een mix van easy-listening en jazz en ze worden verder gekenmerkt door een rustig ritme. Trompettist Eric Vloeimans verrijkt enkele tracks met zijn spel. Halverwege is er het opzwepende technonummer Adrenaline dat breekt met de relatieve rust van de eerste helft. Deze melodieuze score heeft een melancholieke ondertoon die goed past bij het thema van de film. Ook buiten de film kan de muziek prima worden beluisterd. Het trio Meirmans, Snitker en Wiegel heeft de belofte die ze met Alles is liefde deden, ruimschoots waargemaakt met deze prima score.                                                                                   

PS

 
THE TWILIGHT SAGA: NEW MOON
Summit Ent/E1E-CD-2075
21 tracks, 72:21

Hoeveel kijkers zouden tijdens het kijken naar deze film genieten van de score die Alexandre Desplat heeft gecomponeerd? Afgaande op de doelgroep van deze film zou dat aantal wel eens flink kunnen tegenvallen, mede gezien de vele popnummers die de gelijktijdig verschenen compilatiesoundtrack bevat. Toch zal het hoofdthema niet ongemerkt aan de aandacht van menig jonge kijker ontsnapt zijn, want daarvoor is het eenvoudigweg te sterk. Zoals we dat inmiddels gewend zijn van Desplat, pakt zo´n thema je meteen en daarin zit zijn kracht: melodieuze klanken die vaak een mysterieuze dimensie hebben. Deze lange score past New Moon natuurlijk als gegoten en met deze misschien wel meest gehypte film van 2009 bereikt de componist nu ook de commerciële top van Hollywood.  Een ander hoogtepunt is hier Dreamcatcher dat een dromerige, romantische sfeer oproept. Behalve romantische muziek horen we vooral spanningsmuziek en daarin slaagt Desplat eveneens. Desplat droeg de score op aan Maurice Jarre, zo lezen we in het begeleidende boekje.                                             

PS


2012
RCA 88697612432
24 tracks, 58:03

De Oostenrijkse componist Harald Kloser werkte eerder met regisseur Roland Emmerich voor The Day After Tomorrow (2004) en 10,000 BC (2008). Met landgenoot Thomas Wander schreef Kloser de score voor Emmerichs nieuwste productie, 2012. De muziek valt grofweg in twee delen uiteen: stevige actiemuziek en contemplatieve muziek voor de verstilde momenten. De actiemuziek is op het eerste gehoor veelal van-dik-hout-muziek met de nodige doffe dreun. Bij nadere beluistering valt toch enige nuance op te merken en hier en daar hebben de componisten aardige vondsten toegepast vooral met betrekking tot de percussie die in sommige stukken een nadrukkelijke hoofdrol speelt. De serene muziek is daarnaast opvallend melodieus. In enkele tracks waaronder de afsluiter The End Is Only the Beginning klinkt ze allengs als een hymne met een hoopgevende ondertoon, iets wat het einde in de film ook nadrukkelijk beoogt uit te drukken. Maar ook met welhaast stille composities, spanningsopbouw en apocalyptische muziek weten beide componisten goed raad. Dat laatste geldt misschien ook wel voor twee van de drie liedjes die de soundtrack rijk is. Zowel It Ain´t the End of the World als Fades Like a Photograph (tijdens de eindtitels) is mede geschreven door de componisten. De score is desondanks geen meesterwerk of een vernieuwend opus geworden. Tijdens het kijken is de muziek effectief en het beluisteren buiten de film is bij vlagen zeker de moeite waard. Overigens produceerde Kloser de film mede en schreef hij met regisseur Emmerich het scenario.

PS 

 
LAW ABIDING CITIZEN
Downtown Soundtracks DWT 70131
18 tracks, 55:07

De Amerikaan Brian Tyler is een productieve filmcomponist die gespecialiseerd is in actiescores. Eind 2008 verraste hij nog met de score voor Eagle Eye. Voor Law Abiding Citizen schreef hij muziek die een cross van symfonisch en modern is, oftewel The Hollywood Studio Symphony meets elektronische klanken. Allesbepalend in nagenoeg de gehele score is het pulserende ritme, dat voornamelijk door (elektronische) percussie-instrumenten wordt bepaald. Het effect is een bijna continue dreiging en suspense, uiteraard een vereiste voor een actiefilm als dit vehikel. De handvol rustige stukken zoals Shadow of a Doubt vormen een aangename adempauze en zijn opvallend melodieus te noemen, iets wat in de snellere nummers enigszins ontbreekt. Leuke dissonant is een korte klassieke passage in de track The Execution – het dochtertje van politieman Jamie Foxx voert dit uit op cello tijdens een schoolconcert. Dat Tyler van de hoed en de rand weet, blijkt onder meer uit de track Unconfession, waarin hij op welhaast fluisterende wijze met beperkte middelen heel zacht ijzingwekkende spanning weet te creëren. In de film werkt de score uitstekend, maar daarbuiten is het toch soms een wat lastige opgave, ook al is Tyler een meester in luide, niet mis te verstane actiemuziek.

PS


AVATAR
Fox Music / Atlanta 521681-2
14 tracks, 78:59

Na twaalf jaar wachten is de nieuwe film van James Cameron dan eindelijk gereed. Het overweldigende succes van Titanic was voor een (klein) deel te danken aan de muziek van James Horner. Dat de laatste ook de score voor Avatar zou schrijven, is dan ook geen verrassing. Het bijna drie uur durende epos zit boordevol muziek. De cd is tot de nok toe gevuld met de belangrijkste thema´s en muziekpassages. Voor de componist was deze score een enorme uitdaging en hij heeft er dan ook veel tijd in gestoken om – met een aantal trouwe medewerkers – dit magnum opus tot een goed einde te brengen. Daarin is hij geslaagd, zij het dat Avatar niet het onbetwiste meesterwerk is geworden waarop zowel componist, regisseur als publiek had gehoopt. Iets teveel grijpt Horner terug naar vorige werken, iets te vaak herken je akkoorden of passages uit zijn rijke œuvre. De score zoals de cd die presenteert begint met inheemse geluiden en dito instrumenten plus zang die een exotische samenleving aanduiden. Lange composities die soms grenzen aan ambient domineren de eerste helft van de cd en gaandeweg horen we het hoofdthema langs komen. Halverwege wordt de sfeer grimmiger en wordt de muziek snel martialer in toon wanneer een gewapend treffen onontkombaar is. De score wordt hier symfonischer en met koorzang en nadrukkelijke percussie begeleidt zij de vele volgende actiescènes opvallend goed. Een geluk is dat Horner niet voluit gaat en juist door zijn beheersing de valkuil van al te bombastische hedendaagse actiemuziek omzeilt. Hoogtepunt in dit gedeelte is The destruction of Hometree dat die ingehouden aanpak treffend kenmerkt. Misschien zou een adequate waardering van Avatar kunnen plaatsvinden als de gehele score zou worden uitgebracht. Op basis van deze cd kan echter gerust worden gesproken van een imponerende krachttoer die af en toe iets te bekend in de oren klinkt.

PS


Gerelateerde links
 Startpagina

Score 155
Andere artikelen:
Cd-recensies
Dvd-recensie
Pim Koopman - In memoriam
Muziek op dvd
Boekbespreking - A History of Film Music
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy