Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Oscar 2010 - Up naar de digitale scores
Score 156, 12 07 2010



UP NAAR DE DIGITALE SCORES OSCAR 2010

Met de bekroning van Michael Giacchino tot beste componist van 2009 staat een nieuwe generatie filmcomponisten op. Niet zozeer omdat Giacchino jong en gedreven is, maar bovenal omdat hij afkomstig is uit de gamewereld en daardoor representant van een nieuw type filmcomponist is. Voeg daarbij het feit dat zijn prijswinnende score Up nog steeds niet is verschenen op cd en we kunnen afscheid nemen van een tijdperk met tastbare muziekschijven dat nu wordt voortgezet in het immense digitale landschap. Ondanks al deze ontwikkelingen geldt echter ook voor Giacchino (foto) de vraag: hoe goed is hij nu eigenlijk en was Up de ultieme filmprijs wel waard?

Wie de lijst met genomineerde componisten bekijkt, zal meteen zijn wenkbrauwen fronsen bij het zien van twee namen bij één enkele score. Dat was de afgelopen jaren volgens strenge Academyvoorschriften onmogelijk, maar dit jaar blijkbaar niet. The Hurt Locker werd gecomponeerd door Marco Beltrami en Buck Sanders. Opvallend is ook dat de laatste nog geen veertig jaar oud is en daarmee de jongste genomineerde componist van dit jaar. Vijf jaar geleden was de jongste genomineerde 48 jaar oud en de anderen zaten daarboven met als oudste nestor John Wil-liams die toen de 70 ruim gepasseerd was. Met een gemiddelde leeftijd van 46 jaar zijn de componisten van dit jaar een stuk jonger geworden.

Een ander opvallend verschijnsel is de speelduur van de vijf scores. Op Avatar na klokken ze alle ruim onder het uur met als uitschieter The Hurt Locker (31 minuten). Dat zou kunnen duiden op een wat arme oogst dit jaar, maar de duur zegt ook niet alles. Ook voor filmmuziek geldt soms het aloude adagium less is more. Uiteindelijk gaat het natuurlijk om de kwaliteit van het gebodene. Ook de veel gehoorde klacht dat een score als die van The Hurt Locker zou meeliften op het succes van de film is dubieus evenals het argument dat de oude garde (John Williams) en de generatie van middelbare leeftijd (Thomas Newman en James Newton Howard) afgelopen jaar geen opmerkelijke scores hebben afgeleverd en daarmee mindere composities een kans gaven. Misschien moeten we wel blij zijn dat de Academy gekozen heeft voor vooral kleinschalige producties en niet voor blockbusters als Terminator: Salvation en Transformers. En waarom A Single Man (Abel Korzeniowski), Crazy Heart (T-Bone Burnett en Stephen Bruton) en Drag Me to Hell of Creation (beide van Christopher Young) buiten de nominaties vielen, zullen we wellicht nooit te weten komen. En dat is misschien maar goed ook. Overigens was er voor de muziek van Crazy Heart een troostprijs in de vorm van de Oscar voor het best liedje, getiteld The Weary Kind, geschreven door Ryan Bingham en T-Bone Burnett.

Wat wel bij het oude is gebleven zijn zaken als opnamestad (ook dit jaar weer vooral Londen en Los Angeles), een afwisseling van oud en nieuw talent en het onderzoek naar de beste score dat Score nu alweer voor de tiende keer uitvoert. Om ditmaal de speurtocht enig houvast te geven worden de vijf genomineerde scores vooral getoetst op variatie en aanschaf van de cd of download.

DE VIJF GENOMINEERDE SCORES
AVATAR – JAMES HORNER

Algemeen: dat James Horner twaalf jaar na Titanic de nieuwe blockbuster van James Cameron zou gaan scoren, was eigenlijk geen opzienbarend nieuws. Horner is de laatste decennia uitgegroeid tot de ideale componist voor dergelijke projecten en hij heeft zich andermaal prima van deze taak gekweten. Avatar is een lange, goed in het gehoor liggende, bij vlagen zeer melodieuze operatie die – haast onvermijdelijk – soms moet vechten tegen de schaduw van Titanic. Het is dan ook een geluk dat Horner de score heeft weten te behoeden voor een flink staaltje megalomanie. De muziek past goed bij de 3D-film.

Variatie: bij een dergelijk groots filmproject moet een score beschikken over een rijke variatie aan composities. We horen eigenlijk zowat alles wat muziek kan oproepen: momenten van liefde, actie, spanning, rust etc. Stevige actiemuziek voert echter de boventoon en daarin is Horner inmiddels een deskundige geworden. Ook het gebruik van inheemse geluiden en exotische instrumenten is een plus. Ten slotte is het afsluitende liedje er niet met de haren bij gesleept, maar komt het voort uit het prachtige hoofdthema. 

Aanschaf: de cd geeft de vele hoogtepunten goed weer van de score die langer duurt dan de bijna 80 minuten op het schijfje. Dankzij Horners bekwaamheid om ook de actiemuziek melodieus te laten klinken, is het meestentijds prettig luisteren naar de score.

Technische gegevens: 14 tracks, 78:59.

Oscarhistorie: Horner kreeg nominaties voor zijn scores voor Aliens (1986), Field of Dreams (1989), Braveheart (1995), Apollo 13 (1995), A Beautiful Mind (2001) en House of Sand and Fog (2003) en een nominatie voor het liedje Somewhere Out There uit An American Tail (1986) samen met Barry Mann (muziek) en Cynthia Weil (tekst). Hij won twee Oscars voor Titanic (1997): voor de score en samen met Will Jennings voor het liedje My Heart Will Go On

FANTASTIC MR. FOX – ALEXANDRE DESPLAT

Algemeen: voor deze maffe animatiefilm schreef Alexandre Desplat een relatief korte score die weer grotendeels bestaat uit korte nummers die in een hoog tempo wor-den uitgevoerd. Naast de originele score kent de film een grote verzameling bestaande liedjes. 

Variatie: ondanks de korte duur van de originele score horen we uiteenlopende stukken zoals een mars, een Morriconepastiche, maar ook de typische Desplatsound, te weten lieflijke, welluidende composities die ook nog een tikkeltje mysterieus klinken. Twee liedjes op tekst van Roald Dahl en uitgevoerd door een Londens kinderkoor springen eruit. Daarnaast is de instrumentkeuze eveneens opvallend: we horen de banjo, de ukelele, de gitaar en de mandoline naast meer traditionele instrumenten. De algehele teneur is opgewekt. 

Aanschaf: de cd is een mixed bag. De score klinkt uiteindelijk erg versnipperd tussen de vele liedjes die de score enkele malen overschaduwen.

Technische gegevens: 25 tracks, 46:57. Naast de relatief korte score van zo´n twintig minuten zijn er veel liedjes van onder meer Burl Ives, The Beach Boys, The Bobby Fuller Four en het speciaal voor de film geschreven liedje Fantastic Mr. Fox AKA Petey´s Song dat wordt gezongen door Jarvis Cocker. 

Oscarhistorie: Desplat won eerder nominaties voor The Queen (2006) en The Curious Case of Benjamin Button (2008).
 
THE HURT LOCKER – MARCO BELTRAMI EN BUCK SANDERS

Algemeen: The Hurt Locker ging al in 2008 in première tijdens het Filmfestival van Venetië en draaide vervolgens in Italië in de bioscopen. De Amerikaanse première was afgelopen zomer en daarmee werd dit voor Academybegrippen een film uit 2009. Opvallend aan de korte score is de prominente plek van geluiden. Die spelen zonder overdrijving de hoofdrol in de meeste tracks. Maar ook menselijke kreten keren regelmatig terug. De veelal uit soundscapes bestaande score is dan ook in nauwe samenwerking gemaakt met sounddesigner Paul N.J. Ottosson (die won Oscars voor geluid (met Ray Beckett) en geluidsmontage). Beltrami en Sanders hebben geen typische Hollywoodscore gecomponeerd en dat is op zijn minst opmerkelijk te noemen.

Variatie: ondanks de soundscapes ontwikkelt zich toch gauw een klagend hoofdthema dat ijzingwekkend mooi is en enkele malen opduikt. Dit is ʽechteʼ muziek, voor de rest wordt ruimschoots gebruikgemaakt van etnische instrumenten zoals de erhu (Chinese viool) naast gitaren, violen, cello en stemmen die het realisme van de oorlog proberen na te streven. Van deze muziek die soms meer op geluiden lijkt gaat een permanente dreiging uit. Tegen het einde van de score wordt het tempo verhoogd en is enig ritme hoorbaar. 

Aanschaf: als je bereid bent tot een muzikaal avontuur, dan is The Hurt Locker zeker de moeite waard. Mogelijk dat de ontregelende klanken en geluiden tijdens het kijken naar de film beter tot hun recht komen. Toch heeft de score een zekere aantrekkingskracht, misschien ook door het boeiende hoofdthema. Dus, wie het avontuurlijke niet schuwt, kan zich wagen aan de cd en ervan genieten.

Technische gegevens: 12 tracks, 31:14.

Oscarhistorie: Marco Beltrami kreeg twee jaar geleden een nominatie voor 3:10 to Yuma. Voor Buck Sanders is dit de eerste nominatie.
 
SHERLOCK HOLMES – HANS ZIMMER

Algemeen: na negen jaar verovert Hans Zimmer met deze gejaagde, spannende en soms zelfs ironische score weer eens een Oscarnominatie. Soms lijkt Zimmer iets teveel uit zijn rijke output te putten, maar voor de rest is dit een onbezorgde en bij vlagen inventieve score die na een over-rompelend begin een rustig middenstuk kent om tegen het einde weer in hoog tempo luidruchtig af te sluiten.

Variatie: de score kent enkele thema´s die sfeervol, pakkend en vaak vrolijk klinken en variëren van klassiek tot zigeunermuziek. Het hoofdthema keert in verschillende variaties terug en sluit de aftiteling met een één minuut durende weergaloze finale af. Zimmer zelf bespeelt de synthesizer die de orkestmuziek goed aanvult. Ondanks de vakkundige muziek ontbreekt een samenhang en bestaat het middenstuk buiten het hoofdthema om vooral uit bits and pieces muziek. Een erg lange track van ruim achttien minuten tegen het einde is dan weer een meesterstuk.

Aanschaf: het hoofdthema moet je pakken, anders heeft de score niet veel te bieden buiten de film om. Zimmers hier en daar tamelijk eigenzinnige instrumentkeuze evenals het bespelen van vooral de snaarinstrumenten is uitnodigend te noemen. Een ander pluspunt is dat alle tracks leuke titels hebben. 

Technische gegevens: 12 tracks, 52:36.

Oscarhistorie: Zimmer won een Oscar voor The Lion King (1994) en werd genomineerd voor Rain Man (1988), The Preacher´s Wife (1996), As Good as It Gets (1997), met Stephen Schwartz voor The Prince of Egypt (1998), The Thin Red Line (1998) en Gladiator (2000).
 
UP – MICHAEL GIACCHINO

Algemeen: Up zal de Oscargeschiedenisboeken ingaan als de eerste met een Oscar onderscheiden score die slechts als download verkrijgbaar was. Of een cd in de nabije of verre toekomst toch tot de mogelijkheden behoort, moeten we afwachten. Een andere noviteit is dat Giacchino oorspronkelijk uit de gamewereld stamt. Met deze Oscar is hij de eerste componist die deze eer ten beurt valt. Zijn overwinning verraste weinigen getuige de vele eerdere prestigieuze filmonderscheidingen zoals de Golden Globe, de Grammy en de BAFTA.

Variatie: de score kent een allesoverheersend thema dat klinkt zoals dat in Hollywoods gloriejaren gebruikelijk was. Het thema pakt je meteen tijdens de begintitels en direct daarna in het fraaie Married Life. Giacchino weet in dit nummer middels een knappe opbouw een leven muzikaal voorbij te laten gaan. Voorts horen we een scala aan emoties zoals humor en ontroering en zijn er naast veel actienummers enkele momenten van verstilling die treffend door de piano, soms als het ware fluisterend, worden benadrukt. De actiemuziek werkt bijzonder effectief, enerzijds omdat zij niet al te overweldigend is en anderzijds door de soms minutieuze ondersteuning van de handeling in de film. Tijdens het kijken naar de film is dit laatste bijzonder amusant.

Aanschaf: via iTunes en Amazon kan men de score in huis halen en genieten van de vele composities die Giacchino ons voorschotelt. Of de vele actiemuziek dan ook tot puur luistergenot leidt, valt te bezien. Maar het merendeel is beslist de moeite waard, al was het maar door de enorme drive die uit de meeste nummers klinkt. 

Technische gegevens: 26 tracks, 53:23.

Oscarhistorie: Giacchino kreeg eerder een nominatie voor Ratatouille (2007).

DE WINNAAR …..

Aan de kwaliteit van Michael Giacchino´s composities hoeft niet te worden getwijfeld. De afgelopen jaren heeft hij ons diverse malen verblijd met prachtige scores voor diverse filmgenres. Zijn scores voor The Incredibles, Ratatouille en nu voor Up behoren tot het beste wat hij heeft geschreven. Zijn gamewortels komen hem bij al deze animatiefilms goed van pas, want een animatiefilm scoren is een hele onderneming. Maar de vraag blijft natuurlijk of Up de beste van de vijf genomineerde scores is. De andere vier scores hebben alle ontegenzeggelijk hun sterke kanten, maar op elk van de vier scores valt wel wat af te dingen: Avatar klinkt soms wat al te bekend in de oren, Fantastic Mr. Fox is een wat onafgeronde score, The Hurt Locker had wel wat uitgebreider mogen zijn en Sherlock Holmes is deels een ratjetoe aan vormexperimenten van Hans Zimmer. Ook Up kent een enkel minpuntje, maar de vitaliteit die de score uitstraalt naast de virtuositeit en het ogenschijnlijke gemak waarmee de muziek is geschreven zijn onmiskenbaar. Giacchino componeert een heel mensenleven aan elkaar.                                                                                                       

PS

Gerelateerde links
 Startpagina

Score 156
Andere artikelen:
Cd-recensies
Blu-ray-recensies
Boekbespreking - In gesprek met jong talent
Oscar 2010 - Up naar de digitale scores
Alexandre Desplat - Interview
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy