Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Bruno Coulais - Interview
Score 157, 29 10 2010



MUZIEK UIT HET DIEPSTE DER OCEANEN

INTERVIEW MET BRUNO COULAIS


De aarde wordt voor tweederde bedekt door oceanen. Wat zich allemaal afspeelt in deze onmetelijke wereldzeeën laat de Franse documentaire Océans zien. De door Jacques Perrin en Jacques Cluzaud geregisseerde film is een wonder aan spectaculaire natuurverschijnselen. Voor deze wereld van de stilte schreef Bruno Coulais een adembenemende score waarmee hij naadloos aansluit bij eerdere soortgelijke scores. Met Score sprak hij over de totstandkoming en de betekenis van deze onderwatermuziek.

Coulais (foto) liet eerder ruimschoots horen dat hij goed in staat was om documentaires als Microcosmos: Le peuple de l´herbe (1996), Le peuple migrateur (2001) en La planète blanche (2006) op een inventieve wijze van muziek te kunnen voorzien. Maar ook voor speelfilms als Himalaya – l´enfance d´un chef (1999), Les rivières pourpres (2000) en Les choristes (2004) schreef hij pakkende scores. Vorig jaar nog oogstte hij veel succes met zijn speelse muziek voor de animatiefilm Coraline. Over het componeren voor een documentaire merkt hij op: ʽMuziek moet een documentaire verrijken met een verhalend element. Hierbij bestaat echter het gevaar dat je als componist vervalt in muziek die de beelden louter illustreert. Hoofdzaak is ernaar te streven dat de muziek net als het licht als het ware uit de beelden afkomstig is.ʼ

Emoties

Zoals je van een goede documentaire mag verwachten, kent Océans amper dialoog in de vorm van een commentaarstem. De vaak overweldigende beelden spreken veelal voor zich. Coulais: ʽIn de documentaires waarvoor ik de muziek heb geschreven zat weinig commentaar. De muziek functioneerde als een verborgen taal. Voor mij betekent Océans meer dan een documentaire, het is een natuurmanifest. Om die reden heb ik getracht de emoties die uit de beelden spraken in klanken om te zetten omdat ik altijd van mening ben geweest dat je de mensen moet raken via de emotie zodat ze oog krijgen voor gewichtige zaken.ʼ

Niet alleen oceanen kunnen een overrompelende indruk (lees: geluid) maken, ook veel dieren laten luidkeels van zich horen. Wat kan muziek eigenlijk nog toevoegen aan dit natuurgeweld? Coulais: ʽDe muziek dient ook de immense omvang en de ongelooflijke krachten van de diepten te ver-klanken alsmede de eigenaardigheid van alle levende schepsels uit de oceaan. Solo-instrumenten als de viool en de harp creëren een eerder intieme en weemoedige relatie in die uitgestrekte wereld der oceanen.ʼ Die intieme sfeer onder water die een gevoel van nabijheid midden in een onbekend universum uitdrukt, geldt volgens Coulais veel minder voor de wereld erboven: ʽIk denk dat we boven water een veel wijdere blik op de oceanen hebben, waar-door we ons extra bewust worden van de natuur.ʼ

Océans kent vele visuele hoogtepunten zoals beukende stormen, de soms hilarische evenals afschrikwekkende dieren onder water, de vissen verslindende roofvogels etc. In hoeverre heeft Coulais de muziek aangepast aan de diverse diersoorten? ʽDie afstemming vindt eerder plaats door een orkestrale dichtheid dan door gebruik te maken van specifieke instrumenten voor bepaalde dieren. Wel zijn er geheel elektronische composities die het bijzondere van bepaalde dierentaferelen vergroten.ʼ Tegen het einde van de film zien we de negatieve invloed van de mens. Kenmerkend is hier koorgezang: ʽWe horen het koor gedurende een scène waarin een slachting plaatsvindt. Hier wordt de aanwezigheid van de mens zowel op een emotionele als afschrikwekkende wijze getoond. Op deze manier heb ik getracht het geweten van de mens ten opzichte van de natuur te benadrukken.ʼ

Overvloed aan muziek

Was de overvloed aan muzikale begeleiding helemaal Coulais´ idee? ʽBeide regisseurs wilden graag veel muziek in de film en gezamenlijk hebben we bepaald op wel-ke plekken uiteindelijk muziek moest komen.ʼ De muziek werd opgenomen door het befaamde Orchestre de Paris onder leiding van Laurent Petitgirard die zelf ook klassieke stukken evenals talloze filmscores heeft gecomponeerd. ʽPetitgirard kent mijn muziek goed en weet deze kennis zonder moeite over te brengen op het orkest. De solopartijen werden gespeeld door twee grote Franse muzikanten: Laurent Korcia op viool en Marielle Nordmann op harp.ʼ

En alsof al deze waterpracht nog niet genoeg is, kunnen we later dit jaar een nieuwe documentaire met muziek van Coulais verwachten. Bébé(s) is een Franse film van Thomas Balmes over vier pasgeboren baby´s die over een periode van een jaar worden gevolgd, elk op een andere plek in de wereld: Mongolië, Namibië, San Francisco en Tokyo. Over de functie van de muziek merkt Coulais op: ʽDe muziek vervangt het commentaar en heeft als taak de film een geografische, emotionele en structurele eenheid te verschaffen. Gespeeld wordt de muziek door een bijzonder gezelschap bestaande uit een strijkerskwintet, een groep blazers en enkele speeltjes! En zangeres Rosemary Standley brengt eerder geluiden voort dan dat ze een echte tekst zingt, zeg maar zoals iemand die stamelt.ʼ Hoewel het voor de hand lag om de muziek aan vier verschillende culturen aan te passen, heeft Coulais de score in een universele stijl geschreven. De cd met de score van Bébé(s) is onlangs verschenen op Lakeshore Records.                  

PS

Gerelateerde links
 Startpagina

Score 157
Andere artikelen:
Cd-recensies
Dvd-recensie
Boek/cd-bespreking - Vladimir Cosma
Marc Streitenfeld - Portret
Minco Eggersman - Interview
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy