Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Marc Streitenfeld - Portret
Score 157, 29 10 2010



  IN DIENST VAN SIR RIDLEY SCOTT

          Portret van Marc Streitenfeld

 

Jarenlang was Hans Zimmer de vaste filmcomponist van regisseur Ridley Scott. Films als Black Rain, Gladiator en Black Hawk Down werden muzikaal ondersteund door de populaire Duitse componist. De laatste jaren is de eveneens uit Duitsland afkomstige Marc Streitenfeld uitgegroeid tot vaste componist van de Britse regisseur. Voor American Gangster, zijn tweede score voor Scott, werd Streitenfeld in 2008 in Gent onderscheiden als beste ontdekking. Hun laatste wapenfeit is de avonturenfilm Robin Hood die dezer dagen in première gaat en in Cannes zelfs het filmfestival officieel mocht openen.

Nadat Scott en Zimmer voor Matchstick Men (2003) voor het laatst hadden samengewerkt, nam Harry Gregson-Williams eenmalig het stokje over met een verdienstelijke score voor de kruisvaardersfilm Kingdom of Heaven (2005). Na het tegenvallende resultaat van dit epos was het blijkbaar tijd voor heel wat lichtere kost. De komedie A Good Year (2006) speelde zich grotendeels af in een zonovergoten Zuid-Frankrijk. Deze verandering van spijs vereiste kennelijk ook een andere componist die Scott vond in de persoon van Marc Streitenfeld (foto), die net als Gregson-Williams uit de stal van Hans Zimmer komt. De jonge uit München afkomstige componist trok nog voor zijn twintigste naar Los Angeles om aldaar als componist aan de slag te gaan en klopte aan bij Zimmers studio Media Ventures. In diverse hoedanigheden zoals assistent componist, componist van aanvullende muziek, music editor en technisch assistent werkte hij vervolgens mee aan de totstandkoming van vele scores van Zimmer. 

Exclusief

Met A Good Year maakte Streitenfeld de grote sprong voorwaarts en componeerde hij voor deze zorgeloze komedie over een harde Londense zakenman (Russell Crowe) die van zijn oom een landgoed in Zuid-Frankrijk erft een bescheiden score die wellicht nog iets teveel in de schaduw stond van diverse Franstalige en Engelstalige liedjes die de couleur locale dienden te benadrukken (Streitenfeld was ook music supervisor). Ondanks het geringe aandeel originele muziek wist Streitenfeld met zijn lieflijke klanken enige nuance in de eendimensionale goedlachse hoofdpersoon te brengen. 

In Gent vertelde Streitenfeld verleden jaar over de exclusieve samenwerking met Scott: ʽEr zijn altijd componisten geweest die regelmatig hebben samengewerkt met een enkele regisseur. Of dat zo gebruikelijk is vandaag de dag weet ik niet, mij overkwam het als het ware. Een dergelijke samenwerking is heel erg uitdagend, vooral als de regisseur erg productief is. Gaandeweg ontwikkel je een gemeenschappelijke taal wat de onderlinge communicatie er eenvoudiger op maakt. Want hoe goed je ook bent in je vak, overleg met de regisseur is cruciaal en komt nu eenmaal vaak voor.ʼ 

Scotts volgende film was een groots opgezette gangsterfilm, eenvoudigweg American Gangster geheten. Het succes van dit monumentale gangsterepos was een compensatie voor het mislukken van de weinig vertoonde voorganger. Daarnaast was dit project een enorme uitdaging voor Streitenfeld, want ook American Gangster zat vol liedjes, dit keer van vooral zwarte artiesten. Dan moet een originele score wel van een aanzienlijk kaliber zijn om nog op te vallen. Streitenfeld kwam tot veler verrassing met een inventieve, grootse score op de proppen. Over het vertrouwen dat Scott in hem stelde: ʽAls je het goed met elkaar kunt vinden en als je elkaar vertrouwt, dan heb je meer bewegingsvrijheid en kun je ook risico´s nemen. Ik ga net zover als de regisseur om vast te stellen of mijn muziek werkt, hetgeen de creativiteit uiteindelijk ten goede komt.ʼ 

Uitdaging

De score van American Gangster was in feite een mix van licht klassiek en elektronische popmuziek en vormde een reeks onheilspellende composities die langzaam naar een onafwendbare climax toewerkte. Met deze score werd Streitenfeld in 2008 in Engeland genomineerd voor een BAFTA Award en later dat jaar won hij in Gent de Discovery Award als veelbelovend nieuw filmmuziektalent. Dankbaar nam hij de uitnodiging in ontvangst om het jaar erna een kort optreden te verzorgen tijdens de uitreiking van de World Soundtrack Awards. ʽHet is een hele eer om terug te komen en je muziek te mogen spelen, dat is werkelijk uniek. Ik heb nog nooit eigen muziek gespeeld met een orkest. Normaal gesproken componeer je slechts met het oog op opnamesessies. Nu werk je op een andere wijze door de muziek passend te maken voor een concertuitvoering.ʼ 

Vlak voor de onderscheiding in Gent verscheen een nieuwe film van Scott. Body of Lies was een thriller die zich grotendeels in het Midden-Oosten afspeelde. De muziek was sterk percussief gericht met veel instrumenten uit deze regio die de score een onmiskenbaar oosterse klankkleur gaven. Net als bij American Gangster was Streitenfeld in een vroege fase betrokken bij de opnames. Zo vloog hij naar Marokko om aldaar indrukken op te doen en met Scott te overleggen: ʽVanaf het moment dat ik met een nieuw project begin, zit ik vol ideeën die – ook al ben je er vroeg bij – allemaal op tijd moeten worden uitgewerkt, vooral als je ook met andere dingen bezig bent.ʼ 

Muziek uit deze film en uit American Gangster speelde Streitenfeld (zelf op de elektrische gitaar) tijdens de WSA-uitreiking van vorig jaar. Dat het hem zichtbaar voor de wind ging, bleek ook uit heuglijke berichten van het thuisfront. Eerder dat jaar hadden hij en zijn vriendin, actrice Julie Delpy, een zoontje gekregen. Voorts had hij de door Delpy geschreven muziek voor haar eigen film The Countess geproduceerd, waarvoor ze overigens ook de regie, de productie, het scenario en de titelrol voor haar rekening had genomen.

Net als leermeester Zimmer kan Streitenfeld een behendig eclecticus worden genoemd, een componist die vakkundig het beste uit diverse muziekstijlen haalt en vervolgens een goed in het gehoor liggende score aflevert. Zijn volgende projecten zijn hoe dan ook nieuwsgierigmakend. Allereerst is daar natuurlijk Ridley
Scotts nieuwe epos, de zoveelste verfilming van de avonturen van Robin Hood, ditmaal met Russell Crowe, Scotts vaste acteur sinds A Good Year, in de titelrol. En daarna is er een film die nu eens niet door Sir Ridley werd geregisseerd, maar door ene Jake Scott, inderdaad de zoon van … Welcome to the Rileys ging begin dit jaar in première op filmfestivals in Sundance en Berlijn en werd onder meer geproduceerd door Tony en – hoe kan het ook anders – Ridley Scott. 

PS

Gerelateerde links
 Startpagina

Score 157
Andere artikelen:
Cd-recensies
Dvd-recensie
Boek/cd-bespreking - Vladimir Cosma
Marc Streitenfeld - Portret
Minco Eggersman - Interview
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy