Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Wolfram de Marco - Interview
Score 160, 05 05 2011



ÉÉN SCORE VOOR TWEE FILMS

   Interview met Wolfram de Marco
 
De Duitse filmcomponist Wolfram de Marco is een onbekende in Nederland. Onlangs ging de door Antoinette Beumer geregisseerde Nederlandse remake van de Belgische filmhit Loft in première. De Marco is verantwoordelijk voor de score van deze remake, maar ook voor die van de Belgische versie. Heeft hij twee totaal verschillende scores geschreven? Of lijken ze erg op elkaar? Met Score sprak De Marco (foto) over de totstandkoming van wel erg bijzondere filmmuziek.
 
 
Wolfram de Marco (Ansbach, 1966) speelde al op jonge leeftijd viool. Na de middelbare school studeerde hij aan de Hochschule für Musik in Würzburg klassieke gitaar en piano. Na zijn studie werkte hij een tijdlang als muzikant en begon hij steeds meer te componeren voor de Duitse televisie. In 1999 verhuisde hij naar Los Angeles waar hij landgenoot Klaus Badelt assisteerde bij enkele scores. Ook werkte hij zelfstandig voor enkele Amerikaanse filmproducties. In 2005 schreef hij de muziek voor de Duits-Belgische coproductie Die Bluthochzeit/De bloedbruiloft van Dominique Deruddere. Hilde De Laere, een van de producenten, vroeg De Marco enkele jaren later voor de thriller Loft (regie: Erik Van Looy) die in oktober 2008 in première ging en al snel uitgroeide tot succesvolste Belgische film aller tijden. 

Barry Atsma en Fedja Huet (voorgrond) in Loft
 
Uniek

De Marco vertelt over de score voor de Belgische versie: ʽIedereen vond de score erg mooi. We hebben de muziek opgenomen met het London Metropolitan Orchestra in de Abbey Road Studio. Een prachtige, maar ook dure productie.ʼ
Begin 2010 vroeg De Laere die ook als producente betrokken was bij de Nederlandse versie van Loft aan De Marco of hij het zag zitten wanneer zijn score opnieuw zou worden gebruikt, nu voor de Nederlandse versie. De Marco over dit unieke voorstel: ʽIk was nogal verbaasd. Ik wist dat Elmer Bernstein ooit de score van Bernard Herrmann had aangepast voor de remake van Cape Fear.ʼ De mensen achter de Nederlandse Loft wilden blijkbaar de mooie opnames van Loft zoveel mogelijk opnieuw gebruiken. Aan De Marco´s twijfels kwam een einde toen hij vernam dat Philippe Ravoet, die de Belgische versie had gemonteerd, ook betrokken was bij de montage van de Nederlandse versie. ʽRavoet heeft een zeer goed muzikaal gehoor, hij is zelfs muziekmonteur geweest voordat hij beeldmonteur werd. Immers, wij componisten maken het voortdurend mee dat kant en klare, goed functionerende temptracks worden gebruikt waarop wordt gemonteerd en wij moeten die temptracks dan weer vervangen wat vaak lastig is juist omdat ze het zo goed doen. Dus toen dacht ik: Goed, als jullie mijn score willen gebruiken om de beelden erop te monteren, dan kan ik me voorstellen dat de muziek geschikt is.ʼ

Loft, met rechts op voorgrond C. Kenzari en B. Atsma
 
Nadat de opnames in de loop van het jaar in Amsterdam waren begonnen, hoorde De Marco lange tijd niets totdat hij de eerste versie zag. ʽIk was erg onder de indruk hoe goed het allemaal werkte. Zelfs in gevallen waar de muziek op andere plekken is gebruikt. Want de film heeft natuurlijk zijn eigen karakter: een eigen tempo, een jongere cast en andere locaties. We waren dan ook allemaal zeer tevreden over de geschiktheid van de score in de nieuwe versie.ʼ Uiteindelijk werd 95% van de originele score voor de Nederlandse versie gebruikt. Voor een van de Belgische versie afwijkende verhaallijn wilde Antoinette Beumer wel nieuwe muziek. ʽVoor de romance tussen Bart en Ann Marai heb ik toen een nieuw thema en enkele nieuwe cues geschreven en die ook georkestreerd en extra opgenomen. Hetzelfde geldt voor het einde waaraan Antoinette een iets andere richting geeft dan Erik en daarom heb ik de eindcue opnieuw geschreven. Al met al was het een interessante opdracht want ik heb uiteraard nooit eerder met een bestaande score gewerkt. Vanwege het ongeluk met Antoinette tijdens de opnames was het ook goed dat de muziek grotendeels voorhanden was.ʼ

Hoe verklaart De Marco het succes van het hergebruik van zijn score? ʽDat heeft natuurlijk te maken met het genre, de thriller. Bij ieder ander genre had het niet gewerkt. Bij een thriller heeft de muziek een basisfunctie, namelijk de spanning erin houden. Daarnaast is het verhaal hetzelfde gebleven en verder was de bereidheid van de monteur, de producent en de regisseuse om met de oude score te werken een belangrijke voorwaarde tot succes.ʼ Voor dit succes is overigens niet alleen Philippe Ravoet medeverantwoordelijk, maar ook sounddesigner Peter Flamman die beide versies heeft gedaan (er werkten overigens nog meer mensen mee aan beide versies zoals cameraman Danny Elsen en production designer Kurt Loyens). 

Skype

Ondanks het feit dat er aan de Nederlandse score weinig toegevoegd hoefde te worden, was er toch regelmatig contact tussen regisseuse en componist. ʽWij hebben ons uiteraard gericht op de cues die we wilden vervangen. Omdat ik in Los Angeles woon, hebben we via skype intensief contact gehad hierover. Bij deze film was alles anders aangezien de muziek er al was en Antoinette nauwelijks iets wilde veranderen.ʼ Dat het toevoegen van een handvol nieuwe cues aan een reeds bestaande score geen sinecure is, spreekt welhaast voor zich. De Marco over de bijzondere opdracht: ʽEen moeilijke opdracht omdat de bestaande score natuurlijk in zich zeer gesloten was en nu moest er als het ware een nieuwe kleur bij komen die in de context van het geheel diende te passen. Je moet je dan losmaken van hetgeen je al hebt geschreven. We hebben dan ook veel met elkaar overlegd over deze gedetailleerde taak. En Antoinette zei dan steeds precies wat ze waar wilde hebben.ʼ De nieuwe stukken werden vervolgens in Praag opgenomen met hoofdzakelijk strijkers en een beetje contrafagot. 

Nu beide scores zijn voltooid, dringt zich onvermijdelijk de vraag op of ze met elkaar kunnen worden vergeleken. Gevraagd naar de verschillen merkt De Marco (foto) lachend op: ʽDat is een goede vraag! Als je alleen naar beide scores luistert, lijken ze veel op elkaar. Maar de score werkt met de beelden toch anders, het voelt dan anders. Ik vind het lastig om dat in woorden te vatten. Ik vind het echt fascinerend dat de Belgische score goed past bij de Nederlandse film.ʼ Makkelijker is het om beide regisseurs te vergelijken. ʽWat me opviel was dat Erik en Antoinette heel goed wisten wat ze emotioneel wilden bereiken, wat voor een filmcomponist altijd heel aangenaam is. Antoinette was daarbij erg gericht op details terwijl Erik me zoveel mogelijk mijn gang liet gaan. Erik en ik hebben vanaf de eerste bijeenkomst dezelfde ideeën gehad van wat we met de film wilden bereiken.ʼ  

Meer nog dan een verschil in werkwijze heeft De Marco tussen beide regisseurs culturele verschillen kunnen waarnemen. ʽVan Erik kan ik zeggen dat hij een Amerikaanse aanpak hanteert waarbij de muziek vooral een bepaalde stemming teweeg dient te brengen en dus meer over de scènes hangt. Ook gebruikte hij vooral Amerikaanse scores als temptrack. Bij Antoinette is sprake van een meer Europese visie, wat je bij Franse films ziet: de muziek begeleidt de beelden. Verder voelen beide films anders aan en is er een verschil in ritme.ʼ Een aangename overeenkomst was het financiële aspect: voor beide scores kon gebruik worden gemaakt van een echt orkest wat het eindresultaat altijd ten goede komt, aldus De Marco.

Ondanks zijn verhuizing naar Amerika is De Marco nog steeds een veelgevraagd componist voor Duitse (televisie)films als Die Zeit, die man Leben nennt (2008). Dankzij de nieuwste technische communicatiemogelijkheden maakt het volgens hem niet zoveel uit waar je woont. Aan welke projecten heeft hij de laatste tijd nog meer gewerkt? ʽIk heb Zwölf Jahre gedaan, een historische film in twee delen en een psychologische horrorthriller waarvan ik de titel helaas niet kan noemen.ʼ 

PS


De soundtrack voor de Belgische Loft verscheen in 2008 op MovieScore Media MMS-08020.

Gerelateerde links
 Startpagina

Score 160
Andere artikelen:
Cd-recensies
Boekbespreking - Duitse filmcomponisten vertellen
Christophe Beck - Interview
Robert Townson - Interview
Wolfram de Marco - Interview
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy