Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Gent 2011 - Verslag
Score 164, 23 10 2011



BRUISEND CONCERT VOOR JONG PUBLIEK

Al tijdens de uitreiking van de World Soundtrack Award kon het rijk gevulde Kuipke te Gent reeds genieten van prachtige filmmuziek. De Poolse filmcomponist Abel Korzeniowski won vorig jaar de Discovery Award en volgens de afspraak dient deze prijswinnaar het jaar erop acte de présence te geven, met eigen muziek uiteraard. Het Brussels Philharmonic onder leiding van Dirk Brossé voerde een korte suite uit afkomstig uit A Single Man – de score die de Pool vorig jaar liefst twee prijzen opleverde, ook de publieksprijs viel hem toe – en uit de binnenkort te verschijnen film W.E. van Madonna. Beide vooral door weelderige strijkers ondersteunde stukken vielen zeer in de smaak van het publiek. Aan het einde van de prijsuitreiking volgde na een zowel ontroerende als humoristische toespraak van Giorgio Moroder (foto) muziek uit zijn wellicht bekendste scores: Scarface, Flashdance (het liedje Flashdance … What a Feeling), Top Gun (het liedje Take My Breath Away) en Midnight Express. Ook deze meer op pop gerichte stukken werden door het veelal uit jonge mensen bestaande publiek met een stevig applaus beantwoord.



En toen, na de pauze, volgde het langverwachte concert dat dit jaar in het teken stond van de vorig jaar november, vlak na het vorige WSA-event, tragisch om het leven gekomen Ronni Chasen. Deze persagent uit Hollywood heeft de World Soundtrack Academy altijd ondersteund onder meer in de contacten met Hollywoodcomponisten. Het een uur durende concert richtte zich op het werk van de componisten Elliot Goldenthal, Howard Shore en Hans Zimmer, allen goede collega´s van Chasen. Goldenthal beet het spits af met een speciaal voor dit eerbetoon samengestelde suite, getiteld Recordare, die bestond uit muziek van zijn scores voor Titus en Alien³. Helaas moest de volgende componist door verplichtingen in Nieuw Zeeland verstek laten gaan. Dirigent Brossé las een brief voor van Howard Shore waarin deze net als zijn beide collega-componisten de warme collegialiteit evenals vriendschap van de betreurde Chasen benadrukte. Van de Canadese componist werd muziek gespeeld uit zijn scores voor Eastern Promises, Looking for Richard en The Lord of the Rings: The Return of the King. Voor beide componisten had een vrouwenkoor met soliste achter het orkest plaatsgenomen ter ondersteuning van sommige passages. Voor de derde gast en ongetwijfeld grootste publiekstrekker van de avond werd zelfs een aantal speciale muzikanten uitgenodigd waaronder de gitarist Johnny Marr en elektronische installaties. Maar voordat het muzikale feest kon losbarsten, nam Zimmer eerst zelf plaats achter de piano voor een korte compositie uit Driving Miss Daisy, daarbij begeleid door een klein combo. Na dit vrolijke nummer volgde dan de apotheose van de avond: een lange suite uit de laatste film waarbij Ronni Chasen betrokken was: Inception. (Driving Miss Daisy was de eerste Hollywoodfilm van Zimmer waarbij zij



Hans Zimmer ontvangt zijn WSA voor Inception.

betrokken was.) De overrompelende muziek werd door Zimmer vanachter de computer begeleid en tegen het einde kroop hij gauw achter de piano om de slotakkoorden te spelen, waarna een wild enthousiast publiek de componist plus alle mensen op het podium met een daverend applaus en zelfs staande ovatie beloonde, iets wat tijdens de WSA-concerten maar zelden gebeurt. Voor het jonge publiek was dit niet minder dan een waar popconcert, hetgeen wellicht verklaart waarom Kuipke dit jaar zo goed als uitverkocht was, met 2.500 of wel meer aanwezigen in deze voormalige velodroom. Of net zoveel bezoekers een concert met muziek van Georges Delerue of Alberto Iglesias zouden bezoeken, moet worden betwijfeld, maar als filmmuziek in concert zoveel mensen weet te trekken, dan is daar eigenlijk niets op tegen. Overigens zaten er in het publiek ook enkele kleine kinderen, waaronder tenminste een baby. Filmmuziek is niet voor mensen tussen 7 en 77 jaar, maar voor eenieder tussen 0 en ……

PS

Foto`s: Luk Monsaert.

Gerelateerde links
 Startpagina

Score 164
Andere artikelen:
Cd-recensies
Boekbespreking - Muziek en geluid
Fimucité - Verslag
Lilian Hak - Interview
Score 40 jaar!
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy