Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Cd-recensies
Score 163, 29 10 2011



THE TREE OF LIFE
Lakeshore Records LKS 342172
13 tracks, 61:16

Een van de meest verwachte films van dit jaar is The Tree of Life. Terrence Malick won er twee maanden geleden de Gouden Palm mee op het Filmfestival van Cannes. Voor de muziek bij dit gezinsdrama deed hij een beroep op de momenteel veelgevraagde filmcomponist Alexandre Desplat. Voordat Malick met de montage begon componeerde en nam Desplat reeds muziek op waarop de regisseur vervolgens zijn beeldenstromen monteerde. De Fransman stond niet voor een eenvoudige taak. Malick gebruikt voor zijn film enkele statige klassieke werken, sommige met zang. Daartussendoor horen we originele composities met een sterk repetitief karakter, muziek die meteen doet denken aan de scores die Philip Glass schreef voor Koyaanisqatsi en de beide vervolgen. Deze veelal langgerekte stukken bij de adembenemende natuurbeelden zijn we van Desplat niet gewend en vereisen een nauwgezette beluistering. Op bekender terrein beweegt hij zich met drie korte nummers die ook dit repetitieve kennen maar dankzij een uitgewerkte melodie een stuk toegankelijker zijn. Experimenteel is Good & Evil dat door een krijsende viool wordt geleid. The Tree of Life is een voor Desplats doen ongebruikelijke score, wat wenselijk is aangezien hij de laatste tijd iets teveel in zijn vertrouwde melodieuze klanken leek vast te roesten. Erg origineel is deze score echter niet gezien zijn wat al te slaafse imitatie van minimalcomponisten als Glass en Michael Nyman. Desondanks is The Tree of Life een spannende, aangename luisterervaring geworden vol dreigende, sombere klanken. Gelukkig ademt de afsluiter Skies hoop en verlichting uit waardoor we een bemoedigende herinnering aan film en muziek houden.

PS

À L´ORIGINE
Columbia 88697583472
23 tracks, 54:28

Moesten we eerst jaren wachten op een film met muziek van Cliff Martinez, komen er opeens binnen enkele maanden liefst twee nieuwe films met zijn muziek in de Nederlandse bioscopen. Na The Lincoln Lawyer (zie Score 162) is er dan nu de Franse productie À l´origine van Xavier Giannoli. Was The Lincoln Lawyer een monotone aangelegenheid, À l´origine is van een ander laken en pak. De score bestaat uit veelal slepende, langgerekte melodieën die een mengsel van symfonisch en elektronisch vormen. De klanktapijten geven de lotgevallen van oplichter Miller iets verhevens, tragisch en uiteindelijk zelfs iets menselijks. Uit de voortmeanderende klanken dringt zich voorzichtig een hoofdthema op dat een tegenwicht biedt aan de beklemming en vervreemding van de rest van de score. Cliff Martinez ontving voor zijn score voor deze film uit 2009 een Césarnominatie.

PS

YOUR HIGHNESS
Varèse Sarabande 3020670712
24 tracks, 60:13

De score voor deze ridderfilm vol flauwe humor is van een componist die bij de nieuwe generatie filmcomponisten hoort. Deze score doet me denken aan Jerry Goldsmith en dat mag als een groot compliment gerekend worden. Your Highness heeft een rijke score met groot orkest, koor en bijzondere middeleeuwse instrumenten die niet standaard in een orkest zitten. Soms zitten er keyboards verweven in de orkestbewerkingen. Maar bovenal horen we veel mooie thema’s die niet vervelen, hoewel het liedje met de rare titel The Greatest Most Beautifullest Love Song in All the Land, gezongen door de hoofdrolspelers, achterwege had mogen blijven. De muziek is gevarieerd, van romantiek tot actie. De score kan misschien het beste worden omschreven als een grote gemengde bos bloemen, die in volle bloei staat. De mooiste van Steve Jablonsky tot nu toe en een Oscar(nominatie) waard. (Al doet zijn Transformers: Dark of the Moon het ook goed.) Ook te koop bij onze sponsor www.intermezzomedia.com.

ST

MASADA
Intrada Volume 171
Cd 1: Jerry Goldsmith – 34 tracks, 75:34
Cd 2: Morton Stevens – 30 tracks, 73:55

In 1981 werd er een luxe tv-serie uitgezonden over Masada, een berg in Israël waar honderden Joden zich in 72 n. Chr. verstopten voor de Romeinen die hen als slaven wilden gebruiken. De Romeinen waren machtig en deden er alles aan om de berg te belegeren. De aanvoerder van de Romeinen werd gespeeld door Peter O’Toole. Peter Strauss speelde de Jood die op de berg de leiding had. De score voor de serie is van Jerry Goldsmith die tien dagen naar Israël mocht van Universal om onderzoek te doen voor de muziek. Jerry wilde deze score graag doen, het verhaal over onderdrukking en vrijheid had hem diep geraakt toen hij eerder de boeken had gelezen over dit waar gebeurde verhaal. De score is voor de vier episodes van de serie en omdat Goldsmith ook nog andere verplichtingen voor ander films had, heeft hij de laatste twee afleveringen aan Morton Stevens overgedragen maar wel met zijn thema´s. De soundtrack is destijds als lp en cd verschenen bij MCA en Varèse Sarabande. Maar de speelduur beperkte zich tot 36 minuten. De complete scores staan nu op deze dubbel-cd. De muziek is pompeus, rijk aan melodie en klinkt Joods. Het doet hier en daar denken aan The Going Up of David Lev (1973) en QB VII (1974) waar Goldsmith een Emmy voor won. Masada heeft drie hoofdthema’s, twee voor de Joden en één voor de Romeinen. Het Romeinse thema is een mars. Het 10de legioen moest te voet vanuit Rome naar Israël, daar hoort een mars bij moet Jerry gedacht hebben. Arthur Morton heeft alle orkestraties gedaan en dat klinkt fantastisch. Een aanrader. Persoonlijk vind ik dit een van Goldsmith´s beste scores. En complimenten voor Intrada dat deze mooie uitgave heeft gedaan, compleet met een rijk geïllustreerd, 24 pagina´s tellend boekwerkje vol wetenswaardigheden over de serie en de score, geschreven door Jon Burlingame.           

ST

ANOTHER YEAR / HAPPY-GO-LUCKY
Varèse Sarabande 3020670982
46 tracks, 56:35

De Britse componist Gary Yershon schreef de muziek voor de laatste twee films van Mike Leigh. Bekend werd Yershon door zijn werk voor de Royal Shakespeare Company en andere Britse toneelgezelschap-pen. De muziek voor Another Year (2010), waarmee de cd begint, wordt uitgevoerd door een vijfkoppig ensemble bestaande uit viool, gitaar, hobo, cello en harp. We horen aanvankelijk rustgevende, landelijke composities, maar langzaam klinkt er iets schrijnends door in de muziek. Die wordt verder gekenmerkt door een ingetogen klankkleur en het ontbreken van een herkenbare melodie. Alleen in de opening credits kunnen we een melodie of zelfs hoofdthema onderscheiden. Anders dan het kammerspielkarakter van Another Year is de score van Happy-Go-Lucky (2008) vanaf het begin vrolijk en wervelend van aard. Deze muziek wordt gespeeld door een orkest bestaande uit achttien spelers. In een enkel nummer zorgt het voltallige orkest voor een vol, orkestraal geluid. Opvallend is hier een pakkend hoofdthema dat enkele malen terugkeert. Slechts de meer serieuze stukken worden door een enkel instrument gespeeld. Happy-Go-Lucky is nergens naargeestig; Yershon schreef een uitbundige, stimulerende score voor de door Sally Hawkins ontwapenend gespeelde Poppy.

PS

MINE VAGANTI
Universal 2736589
18 tracks, 56:45

In de eerste vijf maanden van dit jaar waren in de vaderlandse bioscopen drie films te zien met muziek van Pasquale Catalano. Na La doppia ora en Barney´s Version konden we genieten van de tragikomedie Mine vaganti van de Turkse regisseur Ferzan Ozpetek. De score op deze cd bestaat voor de ene helft uit liedjes en voor de andere helft uit originele muziek van de Italiaanse componist. Die originele score onderscheidt zich vooral in eenvoud evenals aanstekelijke melodieën die alle treffend het tragikomische karakter van de film weten te versterken. De meeste composities zijn door hun vrolijke klanken aangenaam te beluisteren terwijl het weemoedige hoofdthema de serieuze kant van de film onderstreept. Catalano blinkt niet echt uit in vernieuwende filmmuziek, maar zijn instrumentkeuze (waaronder de mandoline) en zijn diversiteit aan muziekstijlen maken deze bescheiden score toch tot een opgewekt feest. De meeste liedjes, waaronder een van Catalano´s hand, vervullen een wezenlijke rol in de filmhandeling en zijn stuk voor stuk sterke composities. De gelukkige combinatie van liedjes en score levert een soundtrack op die ook buiten de film tot een meestentijds meeslepende luistersessie leidt. Catalano is een componist om in de toekomst rekening mee te houden. Het wachten is nog op een imposante, karakteristieke score.

PS

MY SON, MY SON, WHAT HAVE YE DONE
Winter & Winter 910 169-2
15 tracks, 73:27

Ernst Reijseger is geen onbekende in de wereld van de filmmuziek. Voor twee films van Werner Herzog schreef hij de muziek: The White Diamond (2004) en The Wild Blue Yonder (2005). Verleden jaar won hij het Gouden Kalf voor zijn score voor C´est déjà l´été. Voor Herzogs speelfilm My Son, My Son, What Have Ye Done schreef Reijseger een score die door het Ernst Reijseger Ensemble wordt uitgevoerd. Het gezelschap bestaat uit vijf cellisten waaronder de componist zelf en verder onder meer een accordeonist en een pianist. Uitgaande van het aantal spelers zou je verwachten dat het cellospel de nummers overheerst, maar niets is minder waar. De veelal lange composities ontwikkelen soms langzaam een melodie die door de accordeon of de piano wordt gespeeld. Andere composities grenzen meer aan kakofonische geluiden, uitgevoerd door woest om zich heen grijpende celli. Dat we hier meer met geluiden van doen hebben, getuigt ook de vermelding bovenaan het cd-doosje: Sounds from the Motion Picture. Opvallend is verder veelvuldig voorkomende zang van diverse ensembleleden. Reijseger schrijft geen mooie, gemakkelijke muziek. Wel betekent deze score een intrigerende luisterervaring bij een al even vreemdsoortige film, waardoor dit werk een broodnodige verademing is geworden temidden van de vele zielloze filmmuziek van dit moment.

PS

CARS 2
Walt Disney Records D000650792
26 tracks, 63:14

Cars 2 is het vervolg op Cars. Meestal zijn vervolgen minder dan de eerste film, maar hier is de film even goed en grappig als de eerste en de score een vooruitgang. Randy Newman schreef in 2006 de score voor de eerste Cars. Filmmaatschappij Pixar won met haar vorige film Up een Oscar voor de beste score. Die was van Michael Giacchino en misschien wel zijn mooiste (recent voor het eerst op cd uitgebracht bij Intrada). Niet zo raar dus dat men teruggreep naar deze componist. De score voor Cars 2 heeft niet zo’n impact als Up, maar doet het erg goed bij de film. Hij heeft zelfs een hoofdthema dat regelmatig in de film terugkeert. Ook de liedjes van onder andere Robbie Williams doen het leuk. Er zit ook een Frans liedje bij dat wordt uitgevoerd door Bénabar voor de scènes in Parijs. Tijdens het liedje Polyrhythm van Perfume lijkt het soms alsof de cd blijft hangen, maar dat hoort bij de mix. De score van Giacchino heeft wat country and western, actie, romantiek en dat allemaal in een mooie orkestratie. Pixarfilms zijn alle van een hoge kwaliteit en de score van Cars 2 gaat op dat niveau mee. 

ST 

BEAT GIRL
Él Records ACMEM 204CD
36 tracks, 80:00

Beat Girl staat al meer dan een halve eeuw te boek als eerste Britse rock-and-roll-film. Indertijd gold de film als een opwindende, soms pikante film die in sommige landen zelfs werd verboden. Voor John Barry betekende dit zijn debuut als filmcomponist. De score is opnieuw uitgebracht in een bijzondere uitgave, luttele weken na zijn overlijden eerder dit jaar. Het merendeel van de originele score bestaat uit onvervalste rock and roll, nu en dan afgewisseld door coole jazz. Gitarist Vic Flick speelt de gitaar in het swingende titelnummer met die typische twangy sound die korte tijd later ten grondslag zou liggen aan dat beroemde thema van een zekere geheim agent. Enkele rocknummers worden gezongen door Adam Faith die de mannelijke hoofdrol speelt en Shirley Anne Field die schittert naast Gillian Hills, het jonge titelpersonage. Van de laatste volgen na de prachtig gearrangeerde score enkele Franstalige nummers die ze in 1960 opnam in een kennelijke poging om als chanteuse in Frankrijk door te breken. Deze cd bevat verder enkele nummers van John Barry die hij in die dagen uitvoerde met zijn John Barry Seven of John Barry Orchestra zoals het bekende Hit & Miss. Vijf hits van Adam Faith, waaronder zijn doorbraak What Do You Want uit 1959, sluiten deze bomvolle cd af waarmee dit een prachtig document van een lang vervlogen tijdperk is geworden.

PS

THE BORGIAS
Varèse Sarabande 3020670912
38 tracks, 77:59

The Borgias is een negendelige tv-serie van formaat. Het betreft een familiesaga over rijkdom, macht en misdaad in Italië anno 1492, met in de hoofdrol Jeremy Irons als Rodrigo Borgia. Als je voor het Vaticaan in Rome staat, lees je boven de ingang met grote letters Borgias. Het geeft aan hoe invloedrijk deze familie is geweest. De muziek van de serie is van Trevor Morris, een componist die al eerder de tv-serie Pillars of the Earth voorzag van een prachtige score. Ook hier is de muziek weer van dezelfde kwaliteit. Een symfonische score met diepgang, maar ook met keyboards, gitaren en andere instrumenten als een duduk geven een speciale toon aan deze film. Het is geen vrolijke score, hier en daar is hij zwaarmoedig. De muziek past uitstekend bij de film, maar los van de film moet je er even voor gaan zitten om het mooi te vinden. Het is geen muziek die je voor de gezelligheid opzet als achtergrond. Verder helpt het als je de film kent om de muziek ten volste te waarderen. Trevor Morris verstaat zijn vak en hopelijk maakt hij nog veel scores in de toekomst.

ST

SOURCE CODE
Lakeshore Records LKS 342152
16 tracks, 48:28 

Vanaf de eerste maten is Source Code een spannende, angstaanjagende score die net als de trein waarin de film grotendeels speelt een enorme vaart blijft houden. Verantwoordelijk componist is de relatieve nieuwkomer Chris Bacon die de afgelopen jaren voor een handvol films de muziek heeft geschreven waaronder de komedie Love Ranch (2010). Bacon heeft goed geluisterd naar illustere voorgangers die op de juiste plekken en met een perfecte inzet spanning en vaart in een film wisten te leggen. Bacon heeft een wervelende score geschreven die wordt uitgevoerd door een grootschalig orkest. Diverse instrumenten treden tegen een woud aan strijkers op de voorgrond om de kijker de stuipen op het lijf te jagen. Hoewel de tamelijk traditionele score vooral symfonisch van aard is ontbreekt een elektronische beat niet. Minstens zo opmerkelijk is een gevoelig thema dat naast de actiemomenten nadruk legt op de romantische kant van de hoofdpersoon. Bacon heeft dan wel geen echt vernieuwende score geschreven, toch kunnen we hier gerust spreken van uitstekend vakwerk bij een bloedstollende thriller van regisseur Duncan Jones.

PS 

LA DONNA DEL FIUME / LA RISAIA
Legend CD 39 DLX
19 tracks, 39:17 

La donna del fiume (De vrouw aan de rivier) (1955) is een film met Sophia Loren die tevens de titelsong Mambo bacan zingt. Angelo Francesco Lavagnino schreef de score voor dit drama over een vrouw die verleid en verlaten werd door een knappe smokkelaar. De score is typisch voor die periode met orkest, een hammondorgel, opzwepende violen, maar ook een mondharmonica. Beide scores op deze cd zijn in hetzelfde genre geschreven. Het is moeilijk te horen aan de muziek waar de een stopt en de volgende film begint. La risaia (1956) is het vervolg op Riso amaro (1949). In deze laatste film leerden we al dat er op de Povlakte rijst verbouwd werd door lokale vrouwen die met deze arbeid hun geld verdienden. Intriges en liefdesrelaties vormen de basis voor de films. Dat deze scores nu voor het eerst zijn verschenen is te danken aan de mensen van Intermezzomedia die zowel de mastertapes als de rechten wisten te vinden. Het boekwerkje is tweetalig (Engels en Italiaans) en rijk aan foto´s van posters en foto´s van de films. Lavagnino was een componist die veel films heeft gedaan in Italië. Hij is bij het grote publiek onbekend gebleven maar zijn muziek is ondertussen toch al op veel cd´s verschenen. Ook deze cd is een welkome aanvulling op de collectie.

ST

WHITE LION
MovieScore Media MMS11009
20 tracks, 39:15

Philip Miller is een Zuid-Afrikaanse filmcomponist die in ons land enige bekendheid verwierf dankzij zijn score voor Black Butterflies van Paula van der Oest. Voor de Zuid-Afrikaanse productie White Lion schreef Miller een kleinschalige, traditionele score die op cd begint met een weidse, epische compositie. Dit thema voor Gisani, de jongen die de witte leeuw verzorgt, is een van de twee thema´s – het andere is voor Letsatsi, de witte leeuw – die de score dragen. De symfonische, melodieuze score kent de nodige actiemomenten. Allengs sluipen etnische zang en instrumenten uit de regio in de score waardoor de locatie meteen duidelijk wordt. Miller heeft geen vernieuwende muziek geschreven. Wel is deze door The Johannesburg Film Orchestra uitgevoerde score die in de verste verten wel eens doet denken aan Out of Africa prettig om naar te luisteren. In het cd-boekje staat een interview met de componist over de score.

PS


Gerelateerde links
 Startpagina

Score 163
Andere artikelen:
Cd-recensies
Boekbespreking - Filmmuziek door een filosofisch oor
50 jaar soundtracks van Morricone
Filmmuziekfestival Kraków - Verslag
StreamingSoundtracks - Portret
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy