Website
 Startpagina
 Over Score
 Contact
 Zoeken
Abonnees
Gebruikersnaam

Wachtwoord
 Aanmelden
Cinemusica Database
Zoeken  
  Componisten  
A-Z  
  Albums  
  Tracks  
Cd-recensies
Score 164, 17 01 2012



CD-RECENSIES


HABEMUS PAPAM
Universal 5333832
15 tracks, 42:07

De Italiaanse filmcomponist Franco Piersanti (61) heeft in de afgelopen decennia zijn sporen verdiend met een reeks scores voor regisseurs als Gianni Amelio en Nanni Moretti. De laatste regisseerde Habemus Papam, een satirische komedie over een vers verkozen paus die meteen grote twijfels over zijn ambtsaanvaarding koestert. De titeltrack waarmee de cd opent is een wijdse, statige compositie die met zijn krachtige melodie welhaast de vorm van een requiem aanneemt. Waarna een stroom originele, afwisselende en immer ingehouden stukken volgt die een veelheid aan stemmingen uitstrooit: nu eens gewijd, dan weer opgelucht en een enkele keer vol spanning. Naar het einde van de cd toe worden de composities stiller en langzamer. In Il gabbiano horen we slechts de piano in een gedragen uitvoering. Het laatste nummer van de score heet Il ritorno en op aangename wijze horen we weer het fraaie titelnummer. Piersanti heeft een meesterlijke score afgeleverd waarmee hij de omzwervingen van de weifelende paus beheerst, doch doeltreffend begeleidt. De muziek werd uitgevoerd door het Roma Film Orchestra.

PS

THE FIRST GRADER
Varèse Sarabande 3020670992
16 tracks, 49:52

Alex Heffes is een Engelse filmcomponist die eerste bekendheid verwierf met zijn muziek voor The Last King of Scotland (2006). Een jaar eerder schreef hij de muziek voor Tim Oliehoeks Vet hard. Voor het in Kenia gesitueerde feelgooddrama The First Grader van regisseur Justin Chadwick schreef Heffes een score die voor de ene helft bestaat uit stukken met Afrikaanse zang en voor de andere helft uit meer westers georiënteerde muziek die gaandeweg de cd steeds meer doorspekt wordt met Afrikaanse zanggeluiden. Die laatste helft is vooral elektronisch en doet menigmaal denken aan de stijl van Thomas Newman. Het steeds weer terugkerende hoofdthema is beklemmend evenals intrigerend te noemen en verenigt de twee stromen binnen de score die als muzikale reis ook buiten de film goed te verteren valt.

PS

JANE EYRE
Sony Classics 785258
19 tracks, 44:22

Een nieuwe verfilming van Jane Eyre behoeft een romantische evenals dramatische muzikale omlijsting. Geknipt voor een dergelijk project is filmcomponist Dario Marianelli. De score die de in Engeland woonachtige Italiaan schreef is tijdens het kijken nooit opdringerig of sentimenteel. Marianelli schreef een handvol imponerende composities die op verstilde wijze de veelal verborgen emoties en verlangens van Jane Eyre kleuren dan wel verhevigen. Het ideale instrument om de onderhuidse ontwikkeling van Jane te verklanken is de viool die al meteen in de openingstrack te horen is. Aan te nemen valt dat de componist via dit instrument het klassieke titelpersonage een stem heeft willen geven. In nagenoeg alle tracks horen we de viool die voor deze score werd bespeeld door de jonge Brit Jack Liebeck. Hoogtepunten zijn het onstuimige Yes! en de afsluitende tracks Awaken en My Edward and I, waarin Liebeck keer op keer met zijn vioolspel diep tast om de verborgen emoties voelbaar te maken. Marianelli schreef een zelden ronduit vrolijke score. Toch kunnen we met gerust hart spreken van een stimulerende en vooral naar het betrekkelijk opbeurende einde toe hoopvolle muziekcreatie.                

PS

DIVORCE ITALIAN STYLE
Kritzerland KR 20019-3
15 tracks, 43:44 

Pietro Germi was een beroemde Italiaanse regisseur die met Divorzio all´italiana zijn grootste succes genoot. Niemand had een komedie verwacht van deze regisseur. Het verhaal gaat over een arme baron (Marcello Mastroianni) die verliefd is op zijn 16-jarig nichtje Angela (Stefania Sandrelli). De baron is getrouwd met een onaantrekkelijke vrouw Rosalia (Daniele Rocca) en hij fantaseert hoe hij van zijn vrouw af kan komen. Als hij in het dagboek van Angela leest dat zij hetzelfde voor hem voelt, wordt een crime passionnel voorbereid. Mastroianni kreeg een Oscarnominatie en de film won een Oscar voor beste script (Ennio de Concini, Alfredo Giannetti en Pietro Germi). De samenwerking tussen Germi en componist Rustichelli is als die van Fellini en Rota, Hitchcock en Herrmann, Spielberg en Williams. Germi en Rustichelli hebben achttien films samen op hun naam staan. Ook bij deze film is het weer een mooie typisch Italiaanse score met veel mandolines, romantische thema’s en een begrafenismars. Er was in 1961 al een lp verschenen in Amerika op het UA-label. Maar deze is al jaren niet meer te vinden. Zelfs op eBay komt hij zelden opduiken. Daarom is de cd een mooie heruitgave van de plaatversie met als bonus een ruim elf minuten durende suite met thema’s die niet eerder uitgebracht zijn. De oplage van 1.000 is beperkt. Maar bij onze sponsor Intermezzomedia.com hebben ze er nog een paar op voorraad.                 

ST

DREAM HOUSE
Varèse Sarabande 3020671152
15 tracks, 56:57

Op de cover van de cd zien we twee kleine meisjes verdwijnen in het behang en eronder staat de titel van de film: Dream House. De foto´s van het boekje voorspellen niet veel goeds: dit is een horrorfilm over een spookhuis. En daar zullen vast wel helse, duivelse klanken bij te horen zijn. Filmcomponist John Debney pakt het allemaal anders aan. Hij begint met een lange uitwaaierende compositie die nog het meest op een slaapliedje lijkt. Dit hoofdthema klinkt aanvankelijk lieflijk, maar langzaam kruipt er iets onheilspellends in de muziek. De brede orkestbezetting keert terug in het volgende nummer en in de derde track Footprints in the Snow slaat het noodlot enkele keren heftig toe, zoals het in dit genre de laatste decennia steeds gebruikelijk was. Gelukkig vervolgt de veelzijdige componist de score met een afwisseling van rustige stukken en korte angstaanjagende uithalen met veelal lage strijkers als begeleiding. De sterke composities ontaarden geen moment in lawaaierige dreiging. Debney bewijst zijn vakmanschap met deze zeer symfonische score die spanning en dreiging niet uit effectbejag haalt maar meer uit langzame opbouw en geraffineerde melodieën. Een zeer aangename luisterervaring buiten de film is zijn grote verdienste.                                

PS

VILLA RIDES!
Tadlow Music TADLOW014
26 tracks, 75:39

Een western uit 1968 over de legendarische Pancho Villa met Yul Brynner in de hoofdrol als Villa. Ook Robert Mitchum, Charles Bronson en Herbert Lom spelen in deze western/oorlogsfilm mee. De muziek was van Maurice Jarre. De soundtrack is al jaren uitverkocht en nu heeft Nic Raine er een nieuwe uitvoering van gemaakt. Met succes, de score klinkt net als het origineel en men heeft de orkestratie natuurgetrouw nagemaakt. Jarre heeft voor deze film een prachtige score geschreven die niet zo bekend is. Reden dus om hier eens naar te luisteren. Het geheel doet Mexicaans aan en er zit ook nog een variatie op het nummer La cucaracha in verwerkt. Naast de complete score, meer dan er voorheen was verschenen, was er ook nog ruimte over op de cd om nog nieuwe opnames uit The Professionals, Red Sun, Cimarron Strip, El Condor en The Life and Times of Judge Roy Bean op te zetten. Ook allemaal van Maurice Jarre. Een must voor de Jarre fans, en een aanrader voor wie het nog niet kent. Misschien bent u niet zo´n liefhebber van nagespeelde soundtracks, maar deze is prachtig.

ST

SINT
Download op iTunes
24 tracks, 59:30 

Van Dick Maas verscheen verleden jaar een horrorfilm met Sinterklaas, dit keer als niet zo aardige bisschop. Dat Maas goede thrillers kan maken heeft hij ons met De lift in 1983 al laten zien. Huub Stapel speelt Sint Nicolaas die kinderen kidnapt en vermoordt als 5 december volle maan heeft. Een leuk gegeven. Huub spreekt in de film geen woord. Ook origineel. Zoals altijd is regisseur Maas tevens componist van de filmmuziek. En ook hier heeft hij er weer een keyboardscore van gemaakt met hier en daar een harp en ook meen ik cello’s te horen, maar misschien komen die ook wel uit elektronische apparaten. Het hoofdthema heeft een variatie van Zie de maan schijnt door de bomen. Ook komt Dag Sinterklaasje nog even voorbij in de score, maar dan ironisch bedoeld. De score is spannend, los van de film niet echt een genot om naar te luisteren. Maar daar is filmmuziek ook nooit voor bedoeld. Het moet de film dienen, en dat doet het in deze film die aan het eind van dit jaar op dvd en blu-ray verschijnt. Het voordeel van een downloadscore is dat er geen limiet is. Deze complete score of de losse tracks is alleen als download verkrijgbaar bij iTunes.                                                        

ST

SUBMARINE
MovieScore Media MMD0013 (alleen als download)
15 tracks, 18:46

Voor de verrassende Britse komedie Submarine schreef Andrew Hewitt een kleine score die door de liedjes van Alex Turner (frontman van de Arctic Monkeys) nogal eens wordt overschaduwd. Van Turners zes liedjes verscheen een cd. Bij de eerste klanken van het eerste nummer van Hewitts score denk je te luisteren naar Georges Delerues muziek voor Le mépris. Hetzelfde geldt voor de tweede track die begint met dezelfde dreiging als in voornoemde score van Delerue. Ook andere nummers kennen passages van Delerue. Voor de rest horen we korte, soms zeer korte stukjes muziek die vaak niet meer zijn dan een aanzet tot een compositie. Opvallend is de speelse klankkleur evenals de fraai melodische lijnen. Klein maar fijn, zou je kunnen stellen. Hopelijk kan Hewitt bij een volgend project breder uitpakken en echt helemaal origineel blijven, want talent heeft hij beslist.

PS

EXPLORERS
Intrada Special Collection Volume 180
33 tracks, 74:12

Joe Dante heeft veel films gemaakt die bij de jeugd in de smaak vielen. Deze film uit 1985 over drie jongens die een ruimteschip bouwen in hun achtertuin en er ook mee de ruimte in gaan is een leuke jeugdfilm. De hoofdrollen zijn voor een jonge River Phoenix, die helaas al vroeg aan drugs overleed, Ethan Hawke, hier nog een broekie, en Bobby Fite die onbekend is gebleven. Joe Dante is na Twilight Zone: The Movie en Gremlins weer een samenwerking aangegaan met Jerry Goldsmith. Later zou hij altijd met Jerry samenwerken tot en met Loony Tunes: Back in Action in 2003. Goldsmith stierf in 2004. Hij werd 75 jaar. Hij was één der groten onder de filmcomponisten. Goldsmith heeft voor deze film prachtige thema’s geschreven voor keyboard en orkest. Het is een typische Dante score in de stijl van Gremlins, The ´burbs en Innerspace. Er is in 1985 ook een lp verschenen met een half uur muziek, maar nu heeft Intrada flink uitgepakt door de complete score op cd te zetten. Ook de ouverture uit Tannhäuser van Richard Wagner staat erop, het zit immers ook in de film. Maar voor de Goldsmith fans is dit smullen geblazen. Bravo en bedankt Intrada voor deze uitgebreide cd! 

ST

THE DEVIL´S DOUBLE
Lakeshore Records LKS 342302
28 tracks, 75:03

The Devil´s Double is een Belgisch-Nederlandse productie van Lee Tamahori die verhaalt over het leven van de dubbelganger van Saddam Husseins grillige en gewelddadige zoon Uday. Zowel Uday als de dubbelganger wordt gespeeld door de Britse acteur Dominic Cooper en zijn tour de force is de voornaamste troef van de film. Voor de muziek tekende de eveneens Britse filmcomponist Christian Henson. Sinds de millenniumwisseling heeft hij voor ruim vijftig films en tv-series de muziek geschreven, waaronder It´s a Boy Girl Thing (2007), Zomerhitte (2008) van Monique van de Ven, The Secret of Moonacre (2008) en La rafle (2010). De score van The Devil´s Double houdt, net zoals vele andere recente films die in het Midden-Oosten spelen, het midden tussen enerzijds elektronisch-symfonisch en anderzijds oosterse muzikale klanken plus zang. Vooral diverse precussie-instrumenten ondersteunen de niet zelden door elektrische rockgitaar aangestuurde nummers. We horen veel snelle actiemuziek wat niet verbaast bij de bijna twee uur voortrazende film. Met kleine middelen zoals een paar akkoorden met de elektrische gitaar zorgt Henson voor een sinistere klankkleur. Op andere momenten versterkt hij met elektronische beats en een galm de toenemende vervreemding van de onfortuinlijke titelpersoon. The Devil´s Double is geen gemakkelijke, direct toegankelijke score, maar de vele onvermoede geluids- en muziekeffecten zorgen met soms hallucinerende klanken voor een huiveringwekkende beluistering.

PS

DAYS OF HEAVEN
Film Score Monthly Vol. 14, No. 12
Cd 1: 30 tracks, 73:33
Cd 2: 33 tracks, 63:26

In 1978 ging Days of Heaven, de tweede film van Terrence Malick, in première. De enigmatische regisseur gebruikte over de begincredits muziek van Camille Saint-Saëns (Aquarium uit Le Carnaval des Animaux). Naast enkele stukjes Americana, waaronder een nummer van de indertijd nog jonge Leo Kottke, schreef Ennio Morricone een originele score. Gedurende het eerste uur van de film horen we zijn muziek wat fragmentarisch en meer op de achtergrond. In het derde halfuur kruipt de muziek vaker en nadrukkelijker op de voorgrond, zoals geschiedt tijdens het enerverende sprinkhaneninferno. Morricone´s score komt overigens goed van pas bij de vele dialoogarme scènes in veelal wijdse landschappen. De rijkdom van de score komt op deze bijzondere cd-uitgave heel goed uit de verf middels enkele onweerstaanbare thema´s, waaronder een ontroerend liefdesthema. Een nadeel van deze dubbel-cd is dat de muziek soms wat in herhaling valt, maar dat kan ook niet anders als je weet dat het de bedoeling van de samenstellers is om de luisteraar op cd 1 eerst de dertien nummers van de lp uit 1978 te presenteren en daarna zeventien stukjes van de score zoals ze in de film voorkwamen. Op cd 2 staan nagenoeg alle door Morricone destijds opgenomen nummers plus enkele bonustracks. Days of heaven is niet het magnum opus geworden dat Once Upon a Time in the West – ook een film die de onstuimige groei van de Verenigde Staten als achtergrond had – was. Voor een visueel indrukwekkende film van slechts 90 minuten heeft Morricone er in ieder geval een kleine parel van gemaakt die hem prompt een eerste Oscarnominatie opleverde.

PS

THE FAMILY WAY
Varèse Sarabande 3020670952
14 tracks, 26:31

Onlangs verscheen de score die Paul McCartney op jonge leeftijd schreef voor de Britse film The Family Way (1966) voor het eerst op cd. De komedie van de gebroeders Boulting verhaalt over de strubbelingen van een pas getrouwd jong echtpaar. McCartney schreef een kleine, melodieuze score die bestaat uit enkele pakkende thema´s die in korte uitvoeringen als een medley te horen zijn. De nummers kennen geen titels maar hebben alle een code die de plek in de film aangeeft. De cd begint met een kerkorgel in een brassbandarrangement, waarna we nu eens een strijkersensemble en dan weer een in modern ritme spelend combo horen. Halverwege de cd horen we het ontroerende liefdesthema dat wordt uitgevoerd door The Tudor Minstrels. In dit thema, maar eigenlijk ook in de andere cues, herkennen we McCartney´s feilloze beheersing van melodieuze, pakkende composities. Die worden afwisselend door piano, akoestische gitaar en dwarsfluit uitgevoerd. Had McCartney na dit debuut een groot filmcomponist kunnen worden? Uitgaande van deze enkele bescheiden score valt dat moeilijk te zeggen. Het aandeel van George Martin bij dit debuut is overigens groot: hij arrangeerde en hielp Paul bij het noten schrijven. The Family Way blijft toch vooral een opmerkelijk curiosum van een onbetwist muziektalent.

PS


Gerelateerde links
 Startpagina

Score 164
Andere artikelen:
Cd-recensies
Boekbespreking - Muziek en geluid
Fimucité - Verslag
Lilian Hak - Interview
Score 40 jaar!
Opties
Printer VersiePrinter Versie
VersturenVersturen

Login: Redactie | Abonnees | Top Pagina


© 2005 Stichting Cinemusica | Website by RISQ Consultancy